چگونه موبایل فرزندمان را کنترل کنیم؟ [ معرفی 5 برنامه اندرویدی برای نظارت بر گوشی بچه ها + روش تنظیم گوگل برای نمایش ندادن موارد گناه آلود ]

متاسفانه امروزه کودکان و نوجوانان به‌راحتی جذب شبکه‌های اجتماعی، بازی‌های ویدیویی و یا هر برنامه موبایلی دیگری می‌شوند که این امر به‌مرورزمان باعث اعتیاد جدی و شدید آنها به موبایل خواهد شد. تحقیقات نشان داده است که 22% از نوجوانان بیش از 10 بار در روز وارد شبکه‌های اجتماعی می‌شوند و 75% کودکان برای خودشان تلفن همراه مستقل دارند اما چگونه می‌توان بر فعالیت‌های موبایلی کودکان و نوجوانان نظارت کرد؟ در ادامه مطلب همراه بنیانا باشید تا برنامه‌هایی برای نظارت بر فعالیت‌های اینترنتی کودکان و نوجوانان به شما معرفی کنیم

ادامه خواندن “چگونه موبایل فرزندمان را کنترل کنیم؟ [ معرفی 5 برنامه اندرویدی برای نظارت بر گوشی بچه ها + روش تنظیم گوگل برای نمایش ندادن موارد گناه آلود ]”

ترندهای قلدر [ وقتی که توییت میخوانیم ذائقه ما چه تغییری می‌کند؟]

ترندهای قلدر [شبکه‌های اجتماعی با ذائقه سازی اخبار خاصی را تحمیل می‌کنند] این روزها متاسفانه کمتر کسی پیدا می‌شود که به عضویت شبکه‌های اجتماعی درنیامده باشد؛ از نوجوان ۱۴ ساله گرفته تا پیرمرد و پیرزن ۷۰ ساله که روزها و ماه‌ها تلاش کردند تا بالاخره بتوانند دست و پا شکسته روخوانی محتویات فضای مجازی را … ادامه خواندن “ترندهای قلدر [ وقتی که توییت میخوانیم ذائقه ما چه تغییری می‌کند؟]”

ترندهای قلدر [شبکه‌های اجتماعی با ذائقه سازی اخبار خاصی را تحمیل می‌کنند]

این روزها متاسفانه کمتر کسی پیدا می‌شود که به عضویت شبکه‌های اجتماعی درنیامده باشد؛ از نوجوان ۱۴ ساله گرفته تا پیرمرد و پیرزن ۷۰ ساله که روزها و ماه‌ها تلاش کردند تا بالاخره بتوانند دست و پا شکسته روخوانی محتویات فضای مجازی را داشته باشند.

در این میان جوانان دایره ارتباطات مجازی خود را به روز و گسترده‌تر می‌کنند، تا جایی که بعد از تلگرام و فیس‌بوک،  توییتر هم به مثابه یکی از زنجیره‌های این ارتباطات قرار گرفته است. فضایی که به سرعت قابلیت ترند کردن یک موضوع خاص را در خود دارد و حامیان آن را در این زمینه فعال می‌کند.

اما آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا در کوتاه‌ترین زمان ممکن یک موضوع به بحث محتوایی اول شبکه‌های اجتماعی تبدیل می‌شود؟! در ادامه مطلب همراه بنیانا باشید

ادامه خواندن “ترندهای قلدر [ وقتی که توییت میخوانیم ذائقه ما چه تغییری می‌کند؟]”

درباره توییتر و هشتگ های بی تاثیر بر افکار عمومی و ترند کردن موضوعات

 اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 شمسی را شاید بتوان به صراحت دوران اوج روزنامه نگاری و فعالیت رسانه ای در 30 سال گذشته دانست؛ دورانی که روزنامه های 2 جریان  آن زمان یعنی «چپ و راست»  هر کدام به فراخور فعالیت خود، از لحاظ حرفه ای (و نه سیاسی) عملکرد چشمگیری داشتند.

 اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 شمسی را شاید بتوان به صراحت دوران اوج روزنامه نگاری و فعالیت رسانه ای در 30 سال گذشته دانست؛ دورانی که روزنامه های 2 جریان  آن زمان یعنی «چپ و راست»  هر کدام به فراخور فعالیت خود، از لحاظ حرفه ای (و نه سیاسی) عملکرد چشمگیری داشتند.

ادامه خواندن “درباره توییتر و هشتگ های بی تاثیر بر افکار عمومی و ترند کردن موضوعات”

ابزارهای دشمن برای بمباران شیمیایی در فضای مجازی ایران چه کسانی هستند؟

وزیر ارتباطات برای سلاح شیمیایی در دسترس نیست! محمدجواد آذری‌جهرمی وزیر جوان کابینه پیرمرد‌ها را اغلب مردم می‌شناسند. این شناخت، نه به‌واسطه عملکرد وی، بلکه به‌واسطه حضور فعالش در شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌های پرمخاطبی همچون دورهمی است. آقای وزیر به خوبی ظرفیت رسانه را می‌شناسد و می‌کوشد تا از ظرفیت سلبریتی‌ها برای بیشتر شناخته‌شدن استفاده … ادامه خواندن “ابزارهای دشمن برای بمباران شیمیایی در فضای مجازی ایران چه کسانی هستند؟”

وزیر ارتباطات برای سلاح شیمیایی در دسترس نیست!

محمدجواد آذری‌جهرمی وزیر جوان کابینه پیرمرد‌ها را اغلب مردم می‌شناسند. این شناخت، نه به‌واسطه عملکرد وی، بلکه به‌واسطه حضور فعالش در شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌های پرمخاطبی همچون دورهمی است. آقای وزیر به خوبی ظرفیت رسانه را می‌شناسد و می‌کوشد تا از ظرفیت سلبریتی‌ها برای بیشتر شناخته‌شدن استفاده کند.

صفحه‌هایش در شبکه‌های اجتماعی همچون توئیتر و اینستاگرام اغلب به روز است و آقای وزیر نسبت به مسائل روز با پست گذاشتن در شبکه‌های اجتماعی اظهارنظر می‌کند. اما با تمام این‌ها وزیر ارتباطات در مواقعی که باید در دسترس باشد، نیست!

ادامه خواندن “ابزارهای دشمن برای بمباران شیمیایی در فضای مجازی ایران چه کسانی هستند؟”

فهرست بهترین کانال های ایتا ؛ معرفی ۴۰ مورد از کانال های مفید ایتا [بروزرسانی می‌شود]

پیام‌رسان ایتا برنامه‌ای سریع، سبک و امن است که قابلیت‌های زیادی را در اختیار شما می‌گذارد: سرعت بالا با این پیام رسان می‌توانید پیام‌ها و فایل‌های خود را در فرمت‌های مختلف با سرعت بالایی برای دیگران ارسال کنید. این نرم افزار سبک بوده و در دستگاه‌های ضعیف نیز عملکرد قابل قبولی دارد. رابط کاربری آشنا … ادامه خواندن “فهرست بهترین کانال های ایتا ؛ معرفی ۴۰ مورد از کانال های مفید ایتا [بروزرسانی می‌شود]”

کانال های ایتا
کانال های ایتا

پیام‌رسان ایتا برنامه‌ای سریع، سبک و امن است که قابلیت‌های زیادی را در اختیار شما می‌گذارد:

سرعت بالا

با این پیام رسان می‌توانید پیام‌ها و فایل‌های خود را در فرمت‌های مختلف با سرعت بالایی برای دیگران ارسال کنید. این نرم افزار سبک بوده و در دستگاه‌های ضعیف نیز عملکرد قابل قبولی دارد.

رابط کاربری آشنا

ایتا از طراحی ساده و آشنایی بهره برده ‌است که کار با آن، تجربه لذت بخشی را برای عموم مخاطبان فراهم می‌کند.

نسخه وب و مولتی‌پلت‌فرم

ایتا در فاز نخست برای دستگاه‌های اندرویدی ارائه شده است. همچنین نسخه وب نیز به صورت ریسپانسیو و از طریق مرورگرهای مختلف قابل دسترسی است.

ادامه خواندن “فهرست بهترین کانال های ایتا ؛ معرفی ۴۰ مورد از کانال های مفید ایتا [بروزرسانی می‌شود]”

معنای دفاع از آزادی تلگرام چیست ؟ + ویدیوی بررسی امنیت تله گرام

متنی که در ادامه میخوانید به قلم دکتر شهاب اسفندیاری نوشته شده است . دکتر شهاب اسفندیاری ، دانش آموخته کارشناسی کارگردانی سینما و کارشناسی‌ارشد سینما از دانشگاه هنر است و مدرک دکتری خود در رشته «نظریه انتقادی و مطالعات فیلم» را از دانشگاه ناتینگهام انگلستان اخذ کرده است.این یادداشت در قالب رشته توییت منتشر شده … ادامه خواندن “معنای دفاع از آزادی تلگرام چیست ؟ + ویدیوی بررسی امنیت تله گرام”

متنی که در ادامه میخوانید به قلم دکتر شهاب اسفندیاری نوشته شده است . دکتر شهاب اسفندیاری ، دانش آموخته کارشناسی کارگردانی سینما و کارشناسی‌ارشد سینما از دانشگاه هنر است و مدرک دکتری خود در رشته «نظریه انتقادی و مطالعات فیلم» را از دانشگاه ناتینگهام انگلستان اخذ کرده است.این یادداشت در قالب رشته توییت منتشر شده است به بررسی نکاتی ریز درباره امنیت برنامه تلگرام می پردازد : 

معنای دفاع از آزادی تلگرام چیست
معنای دفاع از آزادی تلگرام چیست

قرن‌ها بعد هنگام مطالعه تاریخ ۲۰۱۸ مورخان احتمالا تعجب خواهند کرد که همزمان با رسوایی شبکه‌های اجتماعی بزرگ جهان و فشار افکار عمومی برای افزایش #نظارت_قانونی بر آنها، در ایران برخی «نخبگان» مدافع آزادی بی قید و بند یک پیام‌رسان خارجی بوده‌اند.

پیام رسانی که ارتباطات ۴۰ میلیون ایرانی را در اختیار دارد، و بخش عمده جرائم فضای مجازی کشور به وسیله آن رخ می‌دهد، اما نه آدرس دارد، نه جایی ثبت شده، نه متعهد و مقید به هیچ قانونی است. یعنی شهروندان هیچ امکانی برای پیگیری قانونی حقوق خود در قبال جرائم رخ داده را ندارند.

 

واضح است که جرائم سیاسی و امنیتی، بخش بسیار کوچکی از مجموعه جرائم و تخلفاتی است که در کشور رخ می‌دهد. اما معمولا انعکاس رسانه‌ای این موارد بسیار بیشتر است. لذا وقتی سخن از رسیدگی به جرائم سایبری به میان می‌آید، ذهن‌ها فقط معطوف موارد سیاسی و امنیتی می‌شود.

 

حتی اگر یک فعال سیاسی مخالف حکومت باشیم، آیا وجدان ما اجازه می‌دهد که هزاران قاتل و تروریست و کلاهبردار و شیاد و سارق و متجاوز و کودک‌آزار و پیدوفیل، آزادانه بتوانند با استفاده از یک پیام‌رسان بیگانه به اعمال پلید خود بپردازند و از هرگونه پیگرد قانونی در امان باشند؟

چگونه یک فعال سیاسی که دغدغه حقوق مردم را دارد می‌تواند بپذیرد که جان و مال و امنیت دهها میلیون‌ها کاربر ایرانی، که بسیاری از آنها از نظر سواد رسانه در سطح پایینی هستند و در معرض انواع سوءاستفاده‌ها، این‌چنین بدون هرگونه حفاظت و ضمانتی در معرض خطر قرار گیرد؟

برای فعالان سیاسی که عمدتا سواد رسانه بالایی دارند، راه‌های فعالیت و ارتباط در #فضای_مجازی بسیار است. آنها “بلد” هستند چگونه محدودیت‌ها را دور بزنند و از پیام‌رسان‌های جایگزین و یا شبکه های و رسانه های دیگر استفاده کنند. اما در این میان بر سر مردم عادی چه می آید؟

 

متاسفانه به نظر می‌رسد برخی نخبگان سیاسی و فعالان رسانه‌ای منافع گروهی و صنفی خودشان را عینا همان منافع میلیون‌ها شهروند معمولی جلوه می‌دهند. آیا منطقی است که جان و مال و امنیت دهها میلیون ایرانی فدای منافع گروهی و صنفی یک قشر خاص جامعه شود؟

مجموع کسانی که مدعی شده‌اند در گذشته اطلاعات شخصی و تصاویر خصوصی آنها در جریان محاکمه یا بازجویی مورد استفاده قرار گرفته و به همین دلیل مخالف پیام‌رسان داخلی هستند چند نفر است؟ ۱۰۰ نفر؟ ۲۰۰ نفر؟

 

به عنوان کسی که در گذشته در اعتراض به استفاده از تصاویر خصوصی متهمان در برخی جلسات رسانه‌ای فریاد زده‌ام، منطقی نمی دانم که با استناد به این موارد، دهها میلیون شهروند دیگر در معرض دهها هزار جرم کوچک و بزرگ دیگر باشند و هیچ امکانی برای احقاق حق نداشته باشند.

امروز یک رسوایی بزرگ در غرب رخ داده و افکار عمومی نسبت به خطر رها شدن شبکه‌های اجتماعی بدون نظارت قانونی هشیار شده است. آیا در ایران هم باید یک رسوایی و یا جنایت بزرگ در فضای مجازی رخ دهد تا بپذیریم که یک پیام‌رسان با دهها میلیون کاربر نباید خارج از نظارت قانونی عمل کند؟

 

تردیدی نیست که قوانین فضای مجازی باید تقویت شود و خصوصا برای حفظ حقوق قانونی کاربران، #حریم_خصوصی و #اطلاعات_شخصی آنها قوانین روشن و قاطع وجود داشته باشد.

نخبگان و فرهیختگان ما باید در این زمینه از حاکمیت مطالبه کنند. نه آنکه مدافع هرج و مرج و ناامنی باشند. دستگاه‌های امنیتی ما هم باید در این ماجرا درس عبرت بگیرند.

اعتماد مردم کالای ارزانی نیست که مفت از دست بدهیم. آنگاه که از عکس‌های خصوصی متهمان امنیتی استفاده می‌کنند، در حالی که عکس‌ها هیچ ربطی به اتهامات آن اشخاص ندارد، به هزینه‌های بلندمدت این اعتمادسوزی بیاندیشند.

 

اما دفاع از آزادی #تلگرام یعنی چه؟ یعنی باندهای قاچاق دختران آزاد باشند در فضای مجازی فعالیت کنند و پلیس هیچ امکانی برای مقابله با آنها نداشته باشد و شرکت تلگرام هیچ مسئولیتی برای پاسخگویی در قبال فعالیت آنها نداشته باشد! یعنی کلاهبرداران حرفه‌ای آزاد باشند حساب‌های بانکی مردم را خالی کنند اما قانون نتواند با آنها برخورد کند.

یعنی داعش و القاعده از طریق تلگرام برای بمب‌گذاری و آدم‌کشی سازماندهی و عملیات کنند، اما شرکت تلگرام موظف نباشد هیچ اطلاعاتی از آنها در اختیار پلیس ایران قرار دهد.

یعنی افراد فاسد و منحرف بتوانند تصاویر پورنوگرافی کودکان را در فضای مجازی منتشر کنند و هیچ راه قانونی برای شناسایی و برخورد با آنها نباشد.

 

هزینه این همه جرم و جنایت که جمعیت دهها میلیونی کاربران تلگرام را تهدید می کند، حتی به فرض منفعت یک گروه یا طبقه خاص جامعه می ارزد؟

 

معنای دفاع از آزادی تلگرام، در شرایطی که این شرکت بدون ثبت قانونی در هیچ کشوری و بدون مشخص بودن سهامداران و یا مکان سرورها، انحصار ارتباطات دهها میلیون شهروند ایرانی را در اختیار گرفته،  چیزی جز دفاع از فراهم آمدن یک بهشت امن جرائم سایبری برای مجرمان و جنایتکاران نیست. 

 

ویدیو :  تله‌گرام
‏بررسی سطح امنیت اطلاعات در پیام رسان تلگرام
افشای اسناد مربوط به هک حساب های کاربری مخالفان دولت روسیه

دریافت ویدیو ( نسخه 13 مگابایتی ) ( نسخه50 مگابایتی

 

[su_note]

در ادامه بخوانید »» 

تلگرام امن و ما ادرئک تلگرام امن !؟ [ نکات پیدا و پنهان درباره امنیت ملی و تلگرام در سال‌های آینده ]

[/su_note]

تلگرام امن و ما ادرئک تلگرام امن !؟ [ نکات پیدا و پنهان درباره امنیت ملی و تلگرام در سال‌های آینده ]

متنی که در ادامه میخوانید به قلم آقای احمد جانجان نوشته شده است . این یادداشت نکات پیدا و پنهانی را درباره تلگرام بازگو میکند . احمد جانجان شاعر، طنزپرداز و فعال سیاسی-رسانه ای است . این یادداشت در قالب رشته توییت منتشر شده است :  تلگرامِ امن و ما ادرئک #تلگرام_امن !؟ حجم عظیم اطلاعات … ادامه خواندن “تلگرام امن و ما ادرئک تلگرام امن !؟ [ نکات پیدا و پنهان درباره امنیت ملی و تلگرام در سال‌های آینده ]”

متنی که در ادامه میخوانید به قلم آقای احمد جانجان نوشته شده است . این یادداشت نکات پیدا و پنهانی را درباره تلگرام بازگو میکند . احمد جانجان شاعر، طنزپرداز و فعال سیاسی-رسانه ای است . این یادداشت در قالب رشته توییت منتشر شده است : 

تلگرام امن!!
تلگرام امن!!

تلگرامِ امن و ما ادرئک #تلگرام_امن !؟

حجم عظیم اطلاعات در دسترس #تلگرام، بزرگترین چالش امنیت ملی در سالهای آتی خواهد بود!

پ.ن: برای ورود به مباحث مطروحه در این یادداشت ، لطفاً منطق خود را پشت فیلترینگ جا نگذارید!

حجم اطلاعات در دسترس #تلگرام،به بزرگترین چالش امنیت ملی در سالهای آتی تبدیل خواهد شد!

فرض کنید۱۰سال بعد،شما به سِمت خاصی ارتقا پیدا کنید.

آیاشبکه قدرت و جاسوسی نمی‌تواند با رو کردن یک آس حیثیتی یا اخلاقی،شما را به برده تمام عیار خود تبدیل کرده و حقوق هشتادمیلیون نفررا ضایع کند!؟

 

برای فهم بیشتر این مقوله ابتدا به مبحث داده‌کاوی(Data Mining)،کلان داده(Big Data) و درآمد شبکه‌های اجتماعی از کاربران خواهم پرداخت. سپس به مبحث لزوم امنیت داده‌ها و #تلگرام خواهم پرداخت.

 

داده‌کاوی(Data Mining) یعنی چه؟

پس از ظهور و بروز تکنولوژی‌های جدید و رشد یکباره رسانه‌های دیجیتال، پیام رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی، حجم عظیمی از اطلاعات بصورت هر روزه و با  روندی صعودی تولید می‌شود.

 

بطور مثال کل حجم اطلاعاتی که توسط انسان تا سال ۲۰۰۳ تولید شده چیزی حدود ۵ هگزابایت می‌باشد که امروزه این مقدار اطلاعات فقط ظرف ۲ روز تولید می‌شود!

توجه کنید! فقط ظرف ۲ روز!

حالا سئوال اینجاست؛ این اطلاعات کجا ذخیره شده و چه استفاده‌ای می توان از آنها کرد؟

 

قبل از پاسخ به سئوالات فوق، بهتر نیست بدانیم داده‌کاوی یعنی چه!؟ به زبان ساده: به مرتب سازی و استخراج مفاهیم از داده‌های ناشناخته و غیر هم جنس که منجر به تشکیل پایگاه داده شود، داده‌کاوی می‌گویند.

 

از طریق داده‌کاوی می‌توان به سلایق،نوع و کیفیت ارتباطات،میزان علاقه‌مندی به عناصر مختلف و… جامعهٔ هدف دست یافت.

مثلاً از طریق خوشه بندی،طبقه بندی،مصور سازی و… داده‌های خام تولید شده(ورود و خروج افراد به کانال‌ها،سایت‌ها،لینک‌ها و…) می‌توان علایق افراد را شناسایی کرد.

با بکارگیری الگوریتم‌های پیشرفته،جستجوهای هوشمندانه‌تری را ترتیب داد.

بطور مثال حجمِ داده‌های تولید شدهٔ یک شبانه روز آقای “حسن عرفانی” را با هم بررسی میکنیم.

 

پ.ن:عمراً اگه همچین یادداشتی رو تابحال خونده باشید! کمی حوصله کنید! این داستان می‌تواند واقعی باشد!

آقای”حسن عرفانی” مثل خیلی از ما پس از راهی شدن به محل کار،اینترنت تلفن همراه خود را فعال نموده و وارد نرم افزار #تلگرام شده تا ببیند ظرف این چند ساعت که خواب بوده،چند بار حکومت توسط آمدنیوز ساقط شده است!

پیام‌ها و کانال‌ها را چک می‌کند،چندین عکس و ویدئو را بارگذاری می‌کند.

 

وضعیت آب و هوا را چک کرده و از قضا یک ویدئوی خاک بر سری را ناخواسته باز می‌کند.سریعاً می‌بندد! چند تا فحش خار دار به دوستش که او را دست انداخته حواله می‌کند.به برخی از پیام‌ها پاسخ داده و برخی پیام‌ها را از یکسری از کانال‌ها فوروارد می‌کند.

نرم افزار اینستاگرام را باز کرده،می‌لایکاند! فارغ از سیرت یا صورت!و ممکن است یک عکس را بارگذاری کند و…

آقای عرفانی خیلی انسان نتعهدی است! و اصلا در محل کار خود از اینترنت استفاده نمی‌کند!؛-)

پس از فشار دادن انگشت روی دستگاه خروج، برای جلوگیری از قضا شدن،سریعا نت را می‌روشناند!

جی پی اس را روشن و سریعا یک تپسی یا اسنپ به مقصد خانه میگیرد چون اهل هیچگونه وقت‌گذرانیِ خارج از خانه و خانواده نیست!

ایشان به محض اینکه در جمع خانوادگی قرار میگیرد،یک لایک بزرگ به تکنولوژی نشان داده و نت را خاموش میکند!

پ.ن:خداییش اگه یه همچین مردی از نوع مجردش گیر اومد نه نگید!

 

و حالا داده‌کاوی یک انسان وارسته و پاستوریزه بنام «حسن عرفانی»:

تمامی اطلاعات لمس‌ها،مکان یاب،عکس‌های به اشتراک گذاشته شده،محتواهای دریافتی و ارسالی،مقدار زمان ماندن در کانال‌ها،میزان فوروارد کردن از یک کانال خاص،زمان روشن و خاموش بودن اینترنت،اینها همه داده‌های خام هستند.

تمامی این داده‌های خام به همراه میلیون‌ها مشترکِ دیگرِ یک نرم افزار مثل #تلگرام در اَبَر سرورها ذخیره شده تا بتوان آن را به #پول تبدیل کرد!

با پایش داده‌های خام و جمع آوری،طبقه بندی و خوشه بندی داده‌ها،می‌توان یک #گراف از ارتباطات بین افراد تهیه کرد! مثلا میشود فهمید آقای عرفانی با چه کسانی صمیمی‌تر است،نسبت به جنس مخالف چه واکنشی از خود نشان میدهد،آیا اهل چیزهای خاک بر سری هست یا خیر،چه سوگیری سیاسی و فکری دارد

 

کجا کار میکند،کجا زندگی می‌کند،چه رنگی را بیشتر دوست دارد،بیشتر چه کلماتی را جستجو میکند،صاحب کدام یک از اکانت‌های فیک است! آیا در اکانت فیک همینگونه رفتار میکند یا نقاب را کنار میگذارد!

روابط عاطفی‌اش با همسرش چگونه است!یک تنبان دارد یا دو تنبان یا چند تنبان!؟

 

بیایید فرض کنیم آقای«حسن عرفانی» مدتی است که با یک دلبر آی دلبرِ دیگری آشنا شده است.روابطشان نزدیک شده و بصورت شرعی! به بوجی موجی و ناجی ماجی کوروچی رسیده است.الباقی قضایا هِچ!

البته بعد از مدتی برای همیشه این رابطه قطع شده و به هیچ وجه با شخص دیگری تکرار نمی‌شود.

ده سال بعد یعنی دقیقا دو سال قبل از ۱۴۰۸ ایشان نامزد ریاست جمهوری یا مجلس شورای اسلامی می‌شود.

رأی می‌آورد و مثلا نماینده مجلس یا رئیس جمهور می‌شود.

یک سئوال؟

در Big Data ی ده سال اخیر،تمام رفتارهای جناب عرفانی ثبت و ضبط گردیده است!

آبروی رئیس جمهورِ جمهوری اسلامی ایران چند می‌ارزد!!!؟

خریدارِ عکس‌ها!کلیپ‌ها!صداها و پیام‌های بوجی موجی دار رئیسِ جمهورِ آینده، از ایشان چه چیزی را طلب می‌کند!؟

آیا غیر از ضایع کردن حق ۸۰میلیون نفر چیزی خواهد خواست!؟

آیا ممکن نیست رئیس جمهور را پای میز مذاکره میخکوب کند!؟

این فقط یک مثال کوچک بود آنهم با کمترین تولیدِ داده!

فکر کنید! و کمی دایرهٔ افراد را بزرگتر کنید! همسر،پسر،دختر،پدر،مادر،خواهر،برادر! و… اینها هرکدام مشکلات خاص خود را خواهند داشت! و البته داده‌های تولید شدهٔ بسیار!

 

راستی!

چند نفر کارگزار و مسئول در نظام داریم؟

شما از کسی که نقطه ضعف بزرگی دارد انتظار خدمت دارید!؟

آیا می‌دانید برخی از دانشمندان هسته‌ای را با همین روش مجبور به جاسوسی کرده‌اند!!!؟

در واقع ارزش اطلاعات ما در ابعاد امنیت ملی قابل ارزیابی است نه از بعد حریم خصوصی!

 

سئوال اصلی اینجاست؛ اطلاعات تلگرام و شبکه‌های اجتماعی، کجا ذخیره می‌شود؟

چقدر از این اطلاعات مختص کاربران ایرانی است؟

درآمد شبکه‌های اجتماعی از کجاست!؟

 

پ.ن: کمی تا پایان…

 

ما برای مشتری‌های بخش خصوصیِ(بانکداری،بیمه،بهداشت،بازاریابی،حمل و نقل و…) #داده‌کاوی تا این حد قابل دستیابی

و پیش‌بینی هستیم!

برای مشتریان بخش دولتی که عموماً در جهت حفظ امنیت ملی خود یا جاسوسی به داده‌کاوی ورود پیدا میکنند تا چه حد قابل پیش‌بینی و هدایت هستیم!؟

عکس

 

بحث پایانی اما نحوه کسب درآمد شبکه‌های اجتماعی از کاربران است!

چند مصداق:

فیس‌بوک سالیانه ۱۸۰ پتابایت (معادل نیم پتابایت در روز) اطلاعات در سرورهای خود ذخیره می‌کند. این وبگاه به ۱۴۰ زبان دنیا قابل دسترس بوده و ۷۰ درصد از کاربران آن در خارج از ایالات متحده هستند.

 

فیس‌بوک در مقاله‌ای در دسامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد، از این امکان برخوردار است که می‌تواند پیش‌نویس نوشته‌های کاربر را که نهایتاً تصمیم به انتشار آن‌ها نمی‌گیرد، همان‌طور که تایپ می‌شوند، ذخیره و نگه‌داری کند. مقاله مشخص می‌کند که فیس‌بوک بر اندیشه‌های اشخاص حتی بدون انتشار نظارت دارد.

 

فیسبوک در گزارشی که در ۲۷ اوت ۲۰۱۳ میلادی منتشر کرد اعلام نمود که اطلاعات کاربرانش را به درخواست دولت‌های مختلف، در اختیار این دولت‌ها می‌گذاشته است.

در این گزارش آمده است که تنها در نیمه نخست سال ۲۰۱۳ میلادی دولت‌های گوناگون خواستار دستیابی به اطلاعات بیش از ۳۸ هزار کاربر این شبکه اجتماعی شده‌اند که در ۸۰٪ موارد درخواست‌ها به نتیجه رسیده‌اند.

بیش از نیمی از درخواست‌ها مربوط به دولت آمریکا بوده است (۲۰ تا ۲۱ هزار کاربر) که به ۷۹٪ از آن‌ها ترتیب اثر داده شده است. میزان دقیق درخواست‌های آمریکا به علت وجود قوانینی که مانع افشای آمار دقیق هستند ممکن نبوده است.

دولت بریتانیا نیز ۲۳۰۰ درخواست در این زمینه داشته است که به ۶۸٪ از آن‌ها ترتیب اثر داده شده. مقامات ترکیه اطلاعات ۱۷۳ کاربر فیسبوک را از این وبگاه درخواست کرده‌اند که فیسبوک به ۴۵ مورد از آن‌ها پاسخ داده است.

گزارش ۱۰-K‌ شرکت فیس بوک، از درآمد حدود ۵.۳ دلاری این شرکت به ازای هر کاربر این شبکه اجتماعی خبر داده است. این میزان درآمد در حالی است که این شبکه تقریبا به ازای هیچ کدام از سرویس‌های مختلفی که در اختیار کاربران قرار می‌دهد، پولی درخواست نمی‌کند.

 

پایان/ مبحث کسب درآمد فیسبوک را از طریق لینک زیردنبال کنید:

http://yon.ir/0GkV7

آیا دولتمردان از این تهدیدات مطلعند و مصر به رفع فیلترتلگرام یا چی!؟

پ.ن: کسالت مانع از این شد که به مباحث تخصصی‌تر ورود کنم.تلگرام در هیچ صورتی امن نیست!با پذیرفتن شروط ایران صرفا قابل کنترل‌تره!

 

[su_note]

حتما بخوانید »»

 گزارشی از بازجویی مدیر عامل فیسبوک در کنگره آمریکا + ویدیو [ ویژه ]

درباره فیلتر تلگرام در استرالیا، اندونزی، ترکیه، آمریکا، اتحادیه اروپا، چین و روسیه

نشر فیلم غیر اخلاقی کودکان در تلگرام ، دلیل مدیر مارکتینگ شرکت اپل برای حذف این برنامه از اپ استور

[/su_note]

 

پایان عصر شبکه های اجتماعی دور از انتظار نیست [ + ویدیو ]

مطلبی که در ادامه میخوانید را نیک بیلتون نوشته است و در نوامبر ۲۰۱۷، با عنوان «The End of the Social Era Can’t Come Soon Enough» در وب‌سایت ونیتی‌فر منتشر شده است و وب‌سایت ترجمان در اسفند ۱۳۹۶ آن را منتشر کرده است. چندماه قبل، شان پارکر، اولین رئیس فیس‌بوک، حرف‌هایی زد که داغ دل … ادامه خواندن “پایان عصر شبکه های اجتماعی دور از انتظار نیست [ + ویدیو ]”

مطلبی که در ادامه میخوانید را نیک بیلتون نوشته است و در نوامبر ۲۰۱۷، با عنوان «The End of the Social Era Can’t Come Soon Enough» در وب‌سایت ونیتی‌فر منتشر شده است و وب‌سایت ترجمان در اسفند ۱۳۹۶ آن را منتشر کرده است.

پایان عصر شبکه های اجتماعی
پایان عصر شبکه های اجتماعی

چندماه قبل، شان پارکر، اولین رئیس فیس‌بوک، حرف‌هایی زد که داغ دل خیلی‌ها را تازه کرد. پارکر تأیید کرد که فیس‌بوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی، آگاهانه و عامدانه، از نقصان‌های روان‌شناختی انسان‌ها سوءاستفاده می‌کنند تا کاربرانشان را هرچه بیشتر درگیر کنند.

دقیقاً مثل نوعی اعتیاد. این سخنان نشانه‌ای بود از موج جدیدی که بین مردم راه افتاده است. حالا خیلی‌ها دارند شبکه های اجتماعی را ترک می‌کنند تا شاید آرامش قبلی‌شان را دوباره پیدا کنند.

 

نیک بیلتون، ونیتی‌فر : بسیاری آمریکای پیش از جنگ داخلی را یک فانتزی پیشرو تصور می‌کنند: مردانی با سبیل‌های چخماقی که در سالن‌های گردوخاک‌گرفته لم داده‌اند و عرق ذرت بالا می‌اندازند و صدای پیانو هم در پس‌زمینه می‌آید.

ولی در واقعیت، زندگی در آن روزگار کثیف‌تر از این حرف‌ها بود: آمریکایی‌ها پس از فراغت از کار وقت خود را در شیره‌کش‌خانه‌های کاملاً قانونی با کشیدن هروئین می‌گذراندند.

در سال ۱۸۸۵ میلادی تریاک و کوکائین را حتی به بچه‌ها هم می‌دادند تا مرهمی باشد بر درد دندان درآوردن. «قطرهٔ کوکائین برای دندان‌درد»، که با شعار «تسکین فوری» تبلیغ می‌شد، بسته‌ای ۱۵ سنت فروخته می‌شد.

امروزه، در میانهٔ بحران مواد مخدر، وقتی این را می‌شنویم، بی‌بروبرگرد تعجب می‌کنیم و می‌پرسیم: «واقعاً چه فکری پیش خودشون می‌کردن؟»

 

من نیز غالباً همین تعجب و سؤال را دارم وقتی به شبکه های اجتماعی و تسلط فعلی‌شان بر جامعه فکر می‌کنم.

آیا نسل‌های آینده در ده یا بیست یا صد سال آینده به امروز ما خواهند نگریست و با سردرگمی خواهند پرسید درست است که این شبکه های اجتماعی فوایدی داشتند ولی با وجود شواهدی مبنی‌بر اینکه این پلتفرم‌ها در حال نابودکردن جامعه بودند، چرا نسلی از انسان‌ها اینقدر به آن‌ها باور داشتند؟

شواهدی همچون اینکه تروریست‌ها از این شبکه های برای عضوگیری استفاده می‌کنند، این شبکه های  باج‌گیری را تسهیل می‌کنند، اضطراب را افزایش می‌دهند و انتخاباتمان را خراب می‌کنند.

البته برخی از افرادی که این شبکه های اجتماعی را ایجاد کرده‌اند امروز مطمئن نیستند که این‌ها اصولاً فایده‌ای هم دارند. یک ماه پیش، نوشته‌ای منتشر کردم که به‌تفصیل شرح می‌داد برخی از نخستین کارمندان فیس‌بوک اینک هیولایی را می‌بینند که خودشان خلق کرده‌اند.

چنان‌که یکی از نخستین کارمندان فیس‌بوک به من گفت: «شب‌ها در جایم دراز می‌کشم و به چیزهایی فکر می‌کنم که در آن روزهای نخستین خلق کردیم و اینکه چه کاری می‌توانستیم بکنیم تا از این محصول این‌طور استفاده‌هایی نشود».

 

پس از انتشار آن نوشته، منتظر ایمیل‌ها و پیام‌های خشمناک کارمندان سابق و فعلی فیس‌بوک و توییتر و اینستاگرام بودم.

ولی چنین نشد و درعوض ایمیل‌های بسیاری از کارکنان سابق (حتی فعلی) این شبکه های اجتماعی دریافت کردم که اعتراف می‌کردند همین حس را دارند. حتی برخی از آن‌ها گفتند که خودشان دیگر از این پلتفرم‌ها استفاده نمی‌کنند.

کسانی که با من تماس گرفتند از رده‌های مهندسی بودند تا مدیران ارشد. برخی از سرمایه‌دارانی که در روزهای نخستین این شبکه های یا رقبایشان از آن‌ها حمایت مالی کرده‌اند به من گفته‌اند که دیگر از این شبکه های استفاده نمی‌کنند یا خیلی کم استفاده می‌کنند.

ماه پیش، مارک ساستر از شرکت آپ‌فرانت ونچرز نوشت که پس از مشاهدهٔ استفادهٔ ترامپ از شبکه های  اجتماعی، فیس‌بوک و توییتر را از گوشی خود پاک کرده است.

او نوشت: «این‌کار موجب بهبودی عظیم در هر روز از زندگی من شد، بهبودی که نمی‌توانم توصیف کنم و باید خودتان هم این‌کار را بکنید تا بفهمید».

این کار او به‌موازات تعداد بی‌شمار روزنامه‌نگارانی است که به من گفته‌اند حساب کاربری خود را حذف کرده‌اند یا اپلیکیشن شبکه های اجتماعی را در گوشی خود پاک کرده‌اند یا اینکه بدون حذف‌کردن حساب کاربری یا اپلیکیشن دنیای رسانه‌های اجتماعی را ترک گفته‌اند.

 

وقتی دریافتم یکی از این سرمایه‌گذاران خطرپذیر، که عشقی الهی به توییتر داشت، مدتی است در این شبکه غیرفعال شده است، ایمیلی به او زدم تا حالش را بپرسم. چنین پاسخ داد: «به‌سختی می‌توانم تصور کنم چرا باید به توییتر برگردم. مانند یک بیماری عفونی و اعتیادآور است که بر آن غلبه کرده‌ام و اینک سیستم ایمنی بدنم رضایت بیشتری دارد».

همان‌طورکه همکارم، مایا کوزوف، چند روز پیش نوشته است، رونق شبکه های اجتماعی ، که به لطف رشد صنعت موبایل شکل گرفت، به پایان رسیده است.

اشارهٔ درستی می‌کند: «اینکه آیا صنعت فناوری اطلاعات بتواند ورای بهره‌گیری از اضطراب‌های اجتماعی ما به‌قصد فروش آگهی یا ورای خشمگین‌ترکردن ما به سمتِ افزایش مشارکت [اجتماعی] ما برود، شاید نیازمند درانداختن طرحی نو در رابطهٔ میان خلیج سان‌فرانسیسکو۱ با بقیهٔ کشور باشد».

این حس، هم‌زمان، در بخش‌هایی از خلیج سان‌فرانسیسکو و بقیه کشور وجود دارد

 

حالا (البته چندماهی می‌شود) خودِ من هم بخشی از این گروهم. اینستاگرام و فیس‌بوک و اسنپ‌چت را از گوشی پاک کرده‌ام.

ماهی یک‌بار، حتی شاید هم کمتر، سری به فیس‌بوک می‌زنم تا اگر کسی پیغامی برایم فرستاده باشد ببینم و لایک و کامنت هم نمی‌گذارم. بیشتر از یک سال است که وارد اسنپ چت نشده‌ام.

روزی سه‌بار در اینستاگرام عکس می‌گذاشتم ولی اکنون سالی سه‌بار عکس می‌گذارم. برای مقاصد کاری، هنوز از توییتر کمی استفاده می‌کنم ولی آخرهفته‌ها اپلیکیشن آن را از گوشی پاک می‌کنم زیرا مرا غمگین یا خشمگین یا مضطرب می‌کند.

دیگر به یاد نمی‌آورم که آخرین‌بار چه زمانی سرزدن به شبکه های اجتماعی مرا شاد یا توانمند کرده است. شاید مهم به نظر نرسد ولی کسی این را می‌گوید که آن‌قدر توییتر را دوست داشت که کتابی دربارهٔ آن نوشته است.

 

بله تمام این‌ها را پیشتر نیز شنیده‌ایم، اینکه مردم شبکه های اجتماعی را ترک می‌کنند و اینکه پلتفرم‌ها کارشان تمام است.

نیویورک‌تایمز نسخه‌های مختلفی از این داستان را نوشته است و پرداختن به این موضوع در بخش اقتصادی این روزنامه مثل یک ستون ثابت شده است. ولی باور دارم این‌بار اوضاع فرق دارد و این شروع یک چرخش بزرگ است و تقصیر بر گردن همین شبکه های اجتماعی است.

 

یکی از مشکلات این است که این شبکه های اجتماعی شباهت زیادی به مواد مخدر دارند. فیس‌بوک و سایر شبکه‌ها به‌خوبی این موضوع را می‌دانند. گوشی‌هایمان چندبار در ساعت از لایک‌ها و کامنت‌ها و ریتوئیت‌ها می‌گویند.

تلاش همه‌شان یکی است، اینکه ما را دوباره آنجا بکشند تا آمار و ارقامشان برای گزارش درآمد سه‌ماههٔ بعد بهتر شود.

شان پارکر، یکی از نخستین سرمایه‌گذاران فیس‌بوک و نخستین رئیس فیس‌بوک، چیزی را به زبان آورد که همگی می‌دانستیم: قصد فیس‌بوک این است که مثل مواد مخدر عمل کند با «دادن گاه‌به‌گاه دوزهای پایین دوپامین ازاین‌طریق که کسی برای عکسی یا برای نوشته‌ای لایکی یا کامنتی گذاشته است».

پارکر گفت که این کار عامدانه و با نقشهٔ قبلی بوده است. این شرکت‌ها «از نقطه‌ضعفی در روان‌شناسی انسان سوءاستفاده می‌کنند». این نکته را چامات پالیهاپیتیا، از مدیران سابق فیس‌بوک، نیز بازتاب داده است.

در برنامه‌ای در تلویزیون سی.ان.ان، که دربارهٔ نقش فیس‌بوک در جامعه بود، او از خود پرسید «آیا خودم را مقصر می‌دانم؟» و پاسخ داد «قطعاً خودم را مقصر می‌دانم».

 

و درنهایت بزرگ‌ترین دلیلی که منجر می‌شود مردم شبکه های اجتماعی را کنار بگذارند: وعدهٔ ارتباط ختم شد به واقعیتِ گسست.

همگی دیدیم دونالد ترامپ چگونه از شبکه های اجتماعی بهره گرفت تا بین ما تفرقه بیندازد، چگونه مشکلات درونی تاریک و رقت‌انگیز خود را به جهانیان توییت کرد، چگونه توجه نکرد که عواقب برچسب‌زدن‌های بچه‌گانه روی یک دیکتاتور کمونیست، که به‌اندازهٔ خود او مشکلات درونی دارد، ممکن است ما را در آستانهٔ یک جنگ هسته‌ای قرار دهد.

دیدن همهٔ این اتفاقات به‌صورت زنده موجب می‌شود از خود بپرسید با این عمر گران‌قدر چه می‌کنم؟

درمورد گفت‌وگو با سایر شهروندان نیز چنین است. همهٔ ما تلاشی منجر به شکست برای گفت‌وگو با سایرین در این شبکه‌ها داشته‌ایم که به‌سرعت تبدیل به جنگ و دعوا شده است یا افرادی غریبه به شما حمله‌ور شده‌اند چون عقایدتان با آن‌ها متفاوت است.

سال‌ها پیش، یکی از مدیران فیس‌بوک به من گفت اختلاف‌نظر سر یک مسئله اصلی‌ترین دلیل قطع دوستی در فیس‌بوک است. او به‌شوخی گفت «کی می‌دونه، اگه این وضع ادامه پیدا کنه، شاید آخرسر کاربرهایی داشته باشیم که فقط چندتا دوست تو فیس‌بوک دارن».

ازهمه‌بدتر، همگی دیدیم روسیه به‌گونه‌ای این شبکه های اجتماعی را علیه ما آمریکایی‌ها به کار گرفت که ده سال پیش کسی نمی‌توانست فکرش را هم بکند.

 

اصلاً بیایید این شبکه های اجتماعی را بدهیم به روس‌ها. روسیه از شبکه های اجتماعی ما استفاده کرد تا تفرقه‌افکنی کند، مانند عروسک‌گردانی که اراده‌اش را بر عروسک تحمیل می‌کند.

همان‌طورکه یک مقام دولتی اخیراً به من گفت، «پروپاگاندای پنهانی پوتین یکی از موفق‌ترین کارزارهای تاریخ معاصر بوده است».

به گفتهٔ مقامات، تمام چیزی که پوتین نیاز داشت همین شبکه های اجتماعی بود. از وقتی عضو این شبکه‌های اجتماعی شدم، این نخستین‌بار است که در اردوگاه کسانی قرار می‌گیرم که می‌پرسند «چه فکری پیش خودمون می‌کردیم؟».

 

پی‌نوشت‌ها:

  • این مطلب را نیک بیلتون نوشته است و در تاریخ ۲۳ نوامبر ۲۰۱۷، با عنوان «The End of the Social Era Can’t Come Soon Enough» در وب‌سایت ونیتی‌فر منتشر شده است و وب‌سایت ترجمان در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ آن را با عنوان «پایان عصر شبکه های اجتماعی دور از تصور نیست» و ترجمهٔ بابک طهماسبی منتشر کرده است.

  • • نیک بیلتون روزنامه‌نگار انگلیسی-آمریکایی است که در حال حاضر گزارشگر ویژهٔ ونیتی‌فر است. از تخم درآمدنِ توییتر: داستانی واقعی دربارهٔ پول، قدرت، دوستی و خیانت (Hatching Twitter: A True Story of Money, Power, Friendship, and Betrayal) از جمله کتاب‌های اوست
  • [۱] ثروتمندین منطقهٔ آمریکا که محل استقرار بسیاری از ابرکمپانی‌های تکنولوژی است.

 

ویدیو » اون مانکن نیست ، تو مانکنی 

دریافت ویدیو (22مگابایت)

ویدیو : مقایسه صفحات مجازی (مشهورهای ) سلبریتی‌های ایرانی و خارجی

دریافت ویدیو (19مگابایت)

[su_note]

بیشتر بخوانید »» ویدیو کوتاه « مراقبت » پخش شده از شبکه افق

[/su_note]

فهرست بهترین کانال های آی گپ ؛ معرفی 40 مورد از کانال های مفید آی گپ

کاربران فضای مجازی کشورمان روز به روز با رونق رقابت بین پیام‌رسانهای داخلی به تست نمونه‌های مختلف حاضر در بازار روی می‌آورند و به نقد و بررسی آنها می‌پردازند. همان‌طور که بسیاری از کارشناسان معتقدند که رفتار مردم در پیام‌رسانها و سرویسهای وب، نشان‌دهنده موفقیت یا عدم موفقیت خدمات‌دهندگان است باید چگونگی تعامل کاربران را … ادامه خواندن “فهرست بهترین کانال های آی گپ ؛ معرفی 40 مورد از کانال های مفید آی گپ”

فهرست بهترین کانال های آی گپ
فهرست بهترین کانال های آی گپ

کاربران فضای مجازی کشورمان روز به روز با رونق رقابت بین پیام‌رسانهای داخلی به تست نمونه‌های مختلف حاضر در بازار روی می‌آورند و به نقد و بررسی آنها می‌پردازند.

همان‌طور که بسیاری از کارشناسان معتقدند که رفتار مردم در پیام‌رسانها و سرویسهای وب، نشان‌دهنده موفقیت یا عدم موفقیت خدمات‌دهندگان است باید چگونگی تعامل کاربران را در این فضا در نظر بگیریم.

به‌عنوان مثال پیام‌رسان آی‌گپ یکی از نمونه‌های جوان و باقابلیت حاضر در بازار ارتباطی کشور است که این روزها در شبکه‌های اجتماعی مختلف حرف و حدیثهای مختلفی از آن به گوش می‌رسد؛ این پیام‌رسان با در اختیار داشتن تمامی پلت‌فرمهای ارتباطی مشابه نظیر وب، دسک‌تاپ و موبایل به یکی از رقبای سرسخت بازار تبدیل شده است.

در ادامه مطلب فهرست بهترین کانال های آی گپ رو به شما معرفی می کنیم ، توجه داشته باشین که این فهرست به مرور بروزرسانی میشه .

ادامه خواندن “فهرست بهترین کانال های آی گپ ؛ معرفی 40 مورد از کانال های مفید آی گپ”

چگونه از جوگیری در اینستاگرام و توییتر و تلگرام دوری کنیم ؟

نقد حال و هوای افراطی برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی جوگرفتگی از برق‌گرفتگی خطرناک‌تر است! آیا تا به حال جوگیر شده‌اید؟ یا با افرادی که خیلی زود جوگیر می‌شوند برخورد داشته‌اید؟ حتماً هم این جمله « ما چقدر جوگیر هستیم» را هم زیاد شنیده‌اید. آدمی را می‌شناختم که بسیار تحت تأثیر شرایط محیط خود قرار می‌گرفت … ادامه خواندن “چگونه از جوگیری در اینستاگرام و توییتر و تلگرام دوری کنیم ؟”

جوگیری در اینستاگرام
جوگیری در اینستاگرام

نقد حال و هوای افراطی برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی

جوگرفتگی از برق‌گرفتگی خطرناک‌تر است!

آیا تا به حال جوگیر شده‌اید؟ یا با افرادی که خیلی زود جوگیر می‌شوند برخورد داشته‌اید؟ حتماً هم این جمله « ما چقدر جوگیر هستیم» را هم زیاد شنیده‌اید. آدمی را می‌شناختم که بسیار تحت تأثیر شرایط محیط خود قرار می‌گرفت و کارهایی را انجام می‌داد که برایم بسیار عجیب بود. یادم است در مجلس مهمانی که با هم حضور داشتیم طبق روال همه مهمانی‌های امروزی، بحث داغی بین مهمانان به راه افتاد که این دوست ما هم در این بحث و گفت‌وگو به شدت شرکت کرده بود.

با گذشت چند دقیقه بحث به اوج خود رسید و مهمان‌ها به دو گروه موافق و مخالف تقسیم شدند. ناگهان این دوست ما با چهره برافروخته از جای خود بلند شد و شروع کرد با حرکات تند دست‌هایش، نظر و عقیده‌اش را به دیگران القا کردن. به قدری تحت تأثیر افرادی که با او هم‌عقیده بودند قرار گرفته و جوگیر شده بود که دیگر کنترل رفتار و گفتارش را نداشت و حرکاتی از خود نشان می‌داد که من به شدت نگرانش شدم، تا جایی که به سمتش رفتم و او را به آرامش دعوت کردم.

بعد از مهمانی با خنده به او گفتم: « آدم رو برق بگیره ولی جو نگیره! دوست عزیز این چه کاری بود تو کردی؟ هم به خودت هیجان بیش از حد وارد کردی هم مجلس مهمانی را به هم ریختی! » بنده خدا بعد از اینکه هیجانش خوابید خودش هم از دست خودش شاکی و عصبانی شده بود و می‌گفت این یک ضعف بزرگ من است که نمی‌توانم رفتار و گفتار خودم را تحت کنترل داشته باشم و همیشه این جوزدگی برایم مشکل‌ساز شده است.

[su_note note_color=”#c8e6c9″]

در ادامه بخوانید »» اینستاگرام بیش از هر شبکه دیگری، سلامت ذهنی افراد را تهدید میکند

[/su_note]

جوگیری مردم با شبکه‌های مجازی

اینکه ما از چه زمانی مردمان جوگیری بودیم مشخص نیست ولی به یمن حضور گسترده شبکه‌های اجتماعی، چند سالی است که به کرات شاهد جوگیر شدن مردم جامعه در موقعیت‌های مختلف هستیم. فرقی هم ندارد در چه گروه سنی یا  اجتماعی هستیم. از هر قشر و صنفی که باشیم خیلی زود نسبت به موضوعات مختلف واکنش هیجانی نشان می‌دهیم که مبادا از قافله عقب بمانیم!

شاید اگر مسابقه جوگیری در سطح دنیا برگزار می‌شد ما مقام اول را کسب می‌کردیم و جام را به خانه می‌آوردیم! آنقدر سریع نسبت به وقایع واکنش نشان می‌دهیم که ناگفتنی است! خوب یا بد، درست یا غلط، این جوگیری مهم نیست. مهم این است که همه مردم دنیا با خبر می‌شوند و جوزدگی‌های یک ملت را در رأس خبرهایشان می‌نشانند.

از حمله یکهویی ایرانی‌ها در شبکه‌های اجتماعی به صفحه شخصی فلان فوتبالیست یا فلان مجری و… گرفته تا شادی و خوشحالی مردم در خیابان‌ها بعد از برد تیم ملی!

یا  تمام مدت منتظریم یک کسی در یک جایی حتی در فلات دور، حرکتی را انجام دهد تا ما هم پیرو او همان کار را انجام دهیم یا  یک چهره معروف وطنی و غیروطنی مرتکب خطا و اشتباهی سهوی یا  عمدی شود که ما آن را سریع به یک سوژه تبدیل کنیم و به قولی روزمان را بسازیم. از مرگ هنرمندان و نوابغ ایران و جهان بگیر تا بادهای سوئیس و سلفی سیاستمداران و غیره که این روزها بدجوری شبکه‌های اجتماعی را به خود مشغول کرده است.

کلاً مردم جوگیری هستیم! حتماً شما هم جریانات مختلفی را که در حاشیه فوت هنرمند و کارگردان بزرگ کشورمان رخ داد، می‌دانید. از دست دادن این کارگردان فقید، شوک بزرگی برای جامعه هنری و غیرهنری کشورمان بود درست! ولی بعضی از هنرمندان و افراد عادی جامعه واکنش‌هایی نسبت به این خبر از خود نشان دادند که بسیار حیرت‌آور بود.

از طومارنویسی هنرمند و غیرهنرمند علیه جامعه پزشکی بگیرید تا درخواست اشد مجازات برای دکتر معالج بیچاره و غیره. در آن روزها هر کدام از شبکه‌های اجتماعی را که باز می‌کردیم با پست‌ها و کامنت‌هایی مواجهه می‌شدیم که کاملاً معلوم بود این افراد جوزده برای اینکه از این قافله عقب نمانند آتش به هیزم این جریان می‌انداختند که این جوزدگی فقط باعث شد جامعه هنری و پزشکی ما رودرروی هم قرار بگیرند.

ما حتی در کمک کردن هم جوزده هستیم. آنقدر سریع درگیر جو و فضای کمک‌های خیریه قرار می‌گیریم که بدون هیچ گونه تحقیق و بررسی‌ای درباره مراکز خیریه مربوطه و اینکه بدانیم این خیریه برای کی و کجاست سریع و شتاب‌زده کمک می‌کنیم تا فقط به همه نشان بدهیم که ما خیلی خیر هستیم.

در بسیاری از گروه‌های تلگرامی پیام‌هایی حاوی یک شماره حساب و کلی التماس و خواهش برای کمک به یک نیازمند منتشر می‌شود که گاهی از صحت و سقم این پیام آگاه نیستیم و کاملاً هم مشخص است که دست به دست چرخیده تا به ما رسیده و چون از طرف یکی از دوستان ما منتشر شده است سریع برای کمک اعلام آمادگی می‌کنیم.

در این میان قطعاً افراد سودجویی هستند که از این معرکه جوزدگی افراد، سوءاستفاده می‌کنند و کلاهبرداری‌هایی را انجام می‌دهند. نوع دیگری از جوزدگی مردم ما شرکت در حرکات نمایشی در حمایت از بیماری‌های خاص است، مثل چالش سطل یخ که خیلی از افراد جوزده فقط برای جلب توجه، یک سطل یخ روی سر خود می‌ریختند و در اینستاگرام به اشتراک می‌گذاشتند که این چالش با این جوزدگی مردم از هدف اصلی خود خارج شد.

یا مورد اخیر جوزدگی افراد در شبکه‌های اجتماعی، خبر شهادت یکی از مدافعان حرم بود که چه واکنش‌های شتاب‌زده‌ای را در این مورد شاهد بودیم. چه سخنانی را از بعضی از افراد و بعضا چهره‌های معروف مردمی خواندیم و شنیدم که هیچ ربطی به آرمان‌های والای این شهید بزرگوار نداشت و فقط تعجب و حیرت همگان را نسبت به این موضع‌گیری‌های شتاب‌زده برانگیخت.

اما باید این را بدانیم که این دست به دست شدن‌ها و یک کلاغ چهل کلاغ شدن‌های اخبار و رویدادها تنها باعث می‌شود که واقعیت جریان در زیر لایه‌های جوزدگی گم شود و آنچه پیام اصلی این جریان است نادیده گرفته شود. مثل برخی از اتفاقات که جرقه آنها در فضاهای اجتماعی‌زده شده و در یک حرکت هیجانی، موضوعی که فقط در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شد به فضای واقعی کشیده می‌شود و گاهی جریانات دیگری را هم به همراه دارد.

در ماجرای گم شدن و مرگ آنیتای هشت ماهه، آنقدر جوزدگی در آن بالا بود که در مراسم ترحیم این کودک شاهد رفتارهای عجیب و غریبی از سوی برخی افراد بودیم، خانواده‌هایی که فرزندان خردسال خود را برای همدردی یا به دلایل دیگری به آغوش این پدر داغ‌دیده می‌سپردند که باعث داغ‌دیدگی بیشتر او می‌شد و در نهایت جوزدگی، این جریان را با خبر فوت پدر آنیتا تمام کردند! که در واقع یک شایعه بیش نبود.

انبوه خلق و جوزدگی

در جامعه امروزی افرادی که جوگیر یا  جوزده هستند یا  به عبارتی خیلی سریع دچار هیجان می‌شوند کم نیستند. تمام این افراد تحت تأثیر شرایط محیط پیرامون خود جوگیر یا  دچار هیجان شده و رفتاهای نابهنجاری را بروز می‌دهند. از نظر رفتارشناسی «جوگیر شدن» به معنای اسیر عوامل محیطی و تسلیم فشارهای محیط شدن و تن دادن به خواسته‌های اطرافیان اعم از دوستان یا همراهان است.

«جوگیر شدن» به تعبیری به حالتی اطلاق می‌شود که فرد هنگامی که تحت فشار رفتارهای محیطی قرار می‌گیرد، برای همرنگ شدن با آن دست به کارهایی می‌زند که در شرایط عادی امکان ندارد به انجام آن حرکت‌ها اقدام کند. رفتارهایی همچون استفاده از مواد مخدر، کشیدن سیگار یا سایر هنجارشکنی‌هایی که مغایر با اصول اخلاقی و رفتاری است و همه و همه ناشی از جوگیر شدن بعضی از افراد است.

بعضی از حرکت‌های سیاسی یا اجتماعی که در جامعه شاهد آن هستیم نیز ریشه در جوگیر شدن افراد دارد. جوگیری بیشتر در سنین بین 11 سال تا 25 بیشتر دیده می‌شود و «جوگیر شدن» در این سن و سال موجب گرفتار شدن جوانان و نوجوانان در آسیب‌های اجتماعی و رفتاری می‌شود و خطر انحراف و ناهنجاری‌های ناشی از «جوگیر شدن» در این سنین بیشتر است.

گوستاو لوبون جامعه‌شناس فرانسوی در حوزه روانشناسی اجتماعی نظریه انبوه خلق را مطرح می‌کند. انبوه خلق به عده‌ای از افراد گفته می‌شود که در عمل مشخصی یا بروز حادثه‌ای گرد هم می‌آیند و دارای ویژگی‌هایی چون وجود احساسات و هیجانات آنی، نداشتن تشکل و انسجام، به وجود ارتباط موقت و ناپایدار میان افراد، از دست دادن حس تشخیص و پیوستن به گروه و در نهایت نبود هدف قبلی و اندیشیده می‌باشند.

همین آشوب‌های خیابانی سال 88 نمونه بارز این نظریه است، بسیاری از جوانان و نوجوانان اسیر جو موجود شدند و برای خودنمایی در مقابل هم سن و سال‌ها یا جنس مخالف اقدام به برخی کارها کردند. شاید 70درصد از جوانان و نوجوانان برای اینکه به اصطلاح از قافله عقب نمانند و با جو موجود همرنگ شوند در برخی از آشوب‌ها حضور داشتند وگرنه در شرایط عادی محال بود دست به چنین کارهایی بزنند.

امروزه نیز شاهد این انبوه خلق‌ها یا  جوزدگی‌های جمعی افراد هستیم. انبوه خلق‌هایی در قالب شبکه‌های اجتماعی که در بعضی موارد از قاب گوشی های موبایل و تبلت‌ها خارج شده و شکل ظاهری به خود می‌گیرد. انبوه خلقی که با جوزدگی فراوان بعد از برد تیمشان برای خوشحالی و پایکوبی به خیابان‌ها آمده و نظم شهر را به هم می‌زنند یا  برعکس بعد از باخت تیم مورد علاقه‌شان دست به تخریب وسایل نقلیه عمومی یا  هتاکی و فحاشی به داور و مربی و بازیکن تیم مورد نظر می‌زنند.

[su_note note_color=”#c8e6c9″]

در ادامه بخوانید » « من شاخ اینستا هستم » بررسی مشکلات روانی خودشیفته ها در اینستاگرام

[/su_note]

   نه گفتن، درمان جوزدگی

همانطور که گفته شد جوگیری در سنین نوجوانی و جوانی بیشتر بروز پیدا می‌کند، بنابراین جوگیری به عنوان یک ناهنجاری رفتاری ممکن است منجر به سقوط آنها به اعتیاد یا دچار شدن به افسردگی یا آسیب‌هایی همچون فرار از خانه، ترک تحصیل، خرابکاری‌های سیاسی و حتی خودکشی شود. اما با آموزش مهارت‌های زندگی و واقع‌گرایی به جوانان می‌توان از این حس «جوگیر» شدنشان در مسیر درست و سازنده‌ای استفاده کرد.

امروزه شبکه‌های اجتماعی بستری برای بروز این ناهنجاری رفتاری است و برای اینکه نوجوان و جوان ما دچار جوزدگی در هیچ زمان و مکانی نشوند بهتر است به آنها نه گفتن را آموزش دهیم. از نگاه آسیب‌شناسی رفتاری، آموزش‌های مهارت‌های زندگی به‌ویژه مهارت گفتن «نه» اصلی‌ترین واکسن برای جلوگیری از گرفتاری در این بیماری رفتاری است.

ترسیدن از تمسخر یا تبرئه کردن خود از اتهام ترسو بودن و امثال آن سبب می‌شود تا جوانان قدرت «نه» گفتن به دعوت‌ها و خواسته‌های نامعقول و ضداخلاقی و مخالفت با ارزش‌ها را از دست بدهند و این مسئله زیربنای اصلی جوگیری آنان است.

جوگیر شدن ریشه رفتاری دارد و به خاطر خلأ رفتارهای سالم و پیشگیری‌کننده به‌وجود می‌آید. الگوهای رفتاری سالم باید در خانواده و مدرسه ارائه شود. جوانانی که مهارت‌های زندگی را آموخته‌اند یا در خانواده‌های اصیل و ارزشی تربیت شده‌اند هرگز اسیر جوزدگی نمی‌شوند.

یادداشتی از خانم مریم ترابی در روزنامه جوان

سایت شایعات ,ایده برتر وب فارسی [شکارچیان چهل کلاغ]

  موبایل های هوشمند که آمدند، شبکه های اجتماعی و پیام رسان های فوری را به خانه ها و جیب های همه ما وارد کردند! باز هم فناوری پیش از فرهنگ سازی وارد شد و شبکه های اجتماعی با وجود کارکردهای مفیدشان، لطمه هایی هم به کاربرانشان وارد می کنند.مثل چاقویی که استفاده مفید هم دارد … ادامه خواندن “سایت شایعات ,ایده برتر وب فارسی [شکارچیان چهل کلاغ]”

سایت شایعات ,ایده برتر وب فارسی
سایت شایعات ,ایده برتر وب فارسی

 

موبایل های هوشمند که آمدند، شبکه های اجتماعی و پیام رسان های فوری را به خانه ها و جیب های همه ما وارد کردند! باز هم فناوری پیش از فرهنگ سازی وارد شد و شبکه های اجتماعی با وجود کارکردهای مفیدشان، لطمه هایی هم به کاربرانشان وارد می کنند.مثل چاقویی که استفاده مفید هم دارد اما حالا فقط استفاده ناصحیح می شود

 

یکی از مهمترین آنها گردش بدون نظارت محتواست که در صورت فرهنگ سازی میان کاربران در مورد اینکه هر پیامی را نپذیرند و زوایای آن را بررسی کنند، تا حد زیادی از این آسیب کاسته می شود.

 

در گرما گرم همه گیری شبکه های اجتماعی و پیام رسان های فوری ، حجمی بسیار زیادی از شایعات و شبهات مختلف بین کاربران دست به دست  می شود ؛ همه ما حتما تاکنون یکبار این احساس را داشته ایم که وقتی خبر یا مقاله ای اشتباه می خوانیم و یا از اینکه جمله ای ناصواب به یکی از بزرگان نسبت داده شده حرص می خوریم و ناراحت می شویم که چرا دستمان بسته است و نمیتوانیم به خوبی درباره آن روشنگری کنیم و جلوی کار آن فردی که با غرض ورزی مطلب را منتشر کرده نیز بگیریم 

خب حالا کار آسان تر شده است ؛ جمعی از کاربران شبکه های اجتماعی با احساس وظیفه در این مورد وارد صحنه شدند و به صورت گمنام با راه اندازی ” سایت شایعات ” اقدام به بررسی و تحلیل این شایعات و شبهات کردند. این سایت یکی از برترین ایده های وب فارسی در سال های اخیر بوده است . 

 

برکت حرکت داوطلبانه و بدون بهره های مادی این گروه و پاسخهای گزیده ، مستدل و مستند تولیدی این تیم به سرعت در میان کاربران شبکه های اجتماعی و فضای مجازی مورد استقبال واقع شد و دست به دست چرخید. به شکلی که حالا سایت شایعات به عنوان مرجع پاسخگویی به سوالات مردم فعال در فضای مجازی تبدیل شده است 

 

با گذشت دو سال از راه اندازی سایت شایعات و انتشار قریب 700  مطلب مختلف و فراگیر روز، این سایت بیش از ده ها میلیون بازدید کننده داشته است و در شبکه های اجتماعی هم مخاطبان پرشماری دارد که با انتشار پاسخهای آن گردش شایعه مربوطه تقریبا متوقف می شود. 

 

رویکرد ارزشی گردانندگان این سایت باعث شد تا از ابتدا علاوه بر پاسخ به شایعات، به شبهات هم به عنوان بخش مهمی از شایعات بپردازند که در این زمینه کارهای تولیدی ارزشمند و منحصر به فردی هم داشته اند. پاسخگویی به شبهات با کمک نهاد ها و سایت های معتبری همچون « مجمع جهانی شیعه شناسی» « پرسمان دانشجویی» « مرکز پاسخگویی  pasokhgoo.ir » و سایت پاسخ به شبهات x-shobhe.com » انجام می شود که شایسته ستایش است 

عضویت و همراهی با سایت شایعات  و حسابهای کاربری مربوط به آن در شبکه های اجتماعی را توصیه می کنیم.

 

[button color=”blue” size=”big” link=”http://shayeaat.ir/” icon=”fa-external-link” target=”true”]ورود به سایت شایعات[/button]

[button color=”green” size=”big” link=”https://telegram.me/SHAYEAAT” icon=”fa-external-link” target=”true”]کانال سایت شایعات در تلگرام[/button]

.

.

با کمی وب گردی در سایت شایعات و مطالعه برخی شبهات به صفحه « درباره ما» میرسیم که سایت شایعات برای آشنایی مخاطبان ایجاد کرده است ؛ در این صفحه می خوانیم : 

[box type=”info” align=”” class=”” width=””]

 

شاید برای شما عزیزان هم مهم باشد تا بدانید که چرا ما بدون هرگونه پشتیبانی یا حمایتی ، به چنین کار تحقیقاتی طاقت فرسایی دست زده ایم؟ و اساسا چه فایده ای برایمان داشته است؟

 

باور به حقیقت و انسانیت (که به تمام معنا می توان آن را در مکتب اهل بیت (ع) یافت) در دنیایی که بزرگترین سرمایه انسانها عمرشان است و هر باور و اعتقادی صرف نظر از حق یا نا حق بودن آن تعیین کننده سرنوشت آنان است، ما را به ورود به این عرصه واداشت …

تا برای رضای خداوند مهربان و خدمت به جامعه انسانی و اسلامی، توضیحات و مستندات شایعات را جمع آوری نموده و در معرض قضاوت شما حق جویان قرار دهیم .

چرا که باور هر شایعه ای می تواند مسیر اعتقادی و زندگی ما را تغییر داده و خدای ناکرده باور فریب بجای حقیقت ، ما را به بازنده حقیقی میدان زندگی مبدل خواهد نمود.

 

این واقعیت که استکبار جهانی با ابزار مختلف سعی دارند تا انسانها را به دنیای بی خدایی و دنیاپرستی که در حقیقت همان شیطان پرستیست و ادارند غیر قابل انکار است .

لذا علی رغم اینکه سایت هایی دراین راستا همواره در تلاشند تا در رفع شایعات موثر واقع گردند (و حقیقتا جای تقدیر فراوان دارد) لیکن بنا به دلائلی که در عبارات زیر بدان اشاره میگردد ، این تلاشها تاکنون پاسخگوی نیاز جامعه نبوده است و ما جمعی از کاربران شبکه های اجتماعی به ایجاد این پایگاه اینترنتی روی آوردیم:

 

  1. رویکرد اغلب این سایتها تخصصی و علمی بوده و در اغلب شایعات که اتفاقا به دلیل فراگیر شدن آنها بسیار مضر و خطرناک هستند، ورود نمی کنند .

 

  1. پاسخ های تنظیمی این سایتها مشروح و سنگین بوده که برای کاربران عمومی شبکه های اجتماعی قابل بهره برداری نبوده و در صورت استفاده نیز به دلیل موجز نبودن مطلب از اقبال زیادی برخوردار نمی شده است .

علی رغم دقت و تلاشی که در تهیه پاسخهای این سایت اعمال می گردد، این جمع خود را مصون از اشتباه نمی داند و پیوسته آمادگی دارد تا نسبت به اصلاح مطالبی که خلاف آن اثبات شود اقدام نماید .

 

[/box]

 

تلگرام بستری برای عقده گشایی؟ !

حتماً تا به حال فکر کرده‌اید که می‌توانید از ظرفیت فضای مجازی برای جبران فاصله‌ها و دیدار دیر به دیر دوستان و خویشان استفاده کنید. چرا نه؟!  فناوری‌ها اگر کار انسان را راحت نکنند و در خدمت او نباشند، به چه درد می‌خورند؟! امتداد روابط خویشاوندی یا دوستی حقیقی تا فضای مجازی، اگرچه فرصتی برای … ادامه خواندن “تلگرام بستری برای عقده گشایی؟ !”

تلگرام
تلگرام

حتماً تا به حال فکر کرده‌اید که می‌توانید از ظرفیت فضای مجازی برای جبران فاصله‌ها و دیدار دیر به دیر دوستان و خویشان استفاده کنید. چرا نه؟!

 فناوری‌ها اگر کار انسان را راحت نکنند و در خدمت او نباشند، به چه درد می‌خورند؟! امتداد روابط خویشاوندی یا دوستی حقیقی تا فضای مجازی، اگرچه فرصتی برای بیشتر با هم بودن و فرار از دوری است، می‌تواند چالش‌هایی را نیز در پی داشته باشد. عاقل کسی است که از این فرصت، نهایت بهره را ببرد و با آگاهی ازچالش‌های پیش‌رو، آسیب‌ها را به حداقل برساند.

 

حضور مجازی به ز غیبت حقیقی!

راستش را بگویید! چند وقت است که به دیدن خاله، عمه، عمو و دایی خود نرفته‌اید یا با دوستانتان یک دورهمی کوچک ترتیب نداده‌اید؟! مشغله، بُعد مسیر، ترافیک، کمبود وقت و… می‌تواند بهانه یا توجیه شما باشد.

به هر حال دلیل نمی‌شود که ماه‌به‌ماه از دوست و فامیل خود بی‌خبر باشید! ایجاد گروه در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان و عضویت خانواده‌ها یا دوستان در آن‌ها اگر به قصد افزایش صمیمیت باشد، خیلی هم پسندیده است و خیر دنیا و آخرت را به‌دنبال دارد؛

در این دوره‌زمانه شلوغ، شاید بتوان گفت صله‌رحم مجازی بهتر از غیبت حقیقی و طولانی‌مدت است! در فضای مجازی می‌توان آشنایان حقیقی خود را هم بهتر شناخت؛ چون ارتباط رو در رو نیست و افراد، راحت‌تر «خودِ واقعی» شان را به نمایش می‌گذارند. ضمناً شاید بتوان در همین گروه‌های مجازی دورهمی، از مشکل عزیزی آگاه شد و برای حل و فصلش چاره‌ای اندیشید که خیر شما در آن است!

telegram2

حضور نیمه‌تمام، صراحت کلام!

شاید افراد خجالت بکشند یا جرأت نکنند رو در رو حرفی را به دوست یا فامیل خود بگویند اما در فضای چت خصوصی یا گروهی آن را می‌نویسند. این بدترین راه برای بیان مسئله است. نخستین آتش این روش، از گور کمبودها و محدودیت‌های فضای چت و متن بلند می‌شود که سوءتفاهم‌های ناجوانمردانه و برداشت‌های نادرست را افزایش می‌دهد.

 

قطعاً حرف و حس فرد در چند کاراکتر متنی خلاصه نمی‌شود و لحن کلام و حالت چهره، آن را کامل می‌کند. شما می‌توانید یک حقیقت تلخ را همراه با لحن مهربانانه و لبخندی عمیق، تحویل دوستتان بدهید و تلخی کلامتان را با مهربانی و لبخند، تلطیف کنید تا زیاد نرنجد! اما در فضای چت، نه لحن مهربان شما پیداست، نه لبخند عمیقتان؛ بلکه فقط تلخی گزنده حقیقت موردنظرتان را به جان مخاطب بی‌پناه می‌ریزید!

 

شاید فکر کنید با چند آیکن و استیکر می‌توانید کمبودهای فضای مجازی را جبران کنید اما موضوع جدی‌تر از این حرف‌هاست و تلاش این برچسب‌ها، برای انتقال کامل پیام شما، معمولاً مذبوحانه و بی‌فایده خواهد بود! یادتان باشد چه در فضای مجازی و چه در فضای حقیقی، هنوز و همیشه، بخش عظیمی از پیام و کلام آدم‌ها را باید در جایی غیراز کلماتشان جست‌وجو کرد و این مفهوم «ارتباط غیرکلامی» است!

 

فضایی برای قربت، نه جسارت!

وقتی برای تجمع دوستان یا خویشان خود، یک گروه مجازی می‌سازید، آن را دقیقاً به چشم یک جلسه دورهمی عصرانه نگاه کنید! مراقب باشید چه مطلبی را در این جمع مطرح می‌کنید. درست است که در آن لحظه، در گروه مجازی، همدیگر را نمی‌بینید؛ اما ارتباط شما با اعضای این گروه به فضای مجازی خلاصه نمی‌شود و سرانجام، دیر یا زود با هم روبه‌رو می‌شوید.

 

مطلبی را بنویسید و منتشر کنید که بعداً باعث خجالت یا شرمندگی‌تان نشود. خصوصاً در گروه‌های خانوادگی و فامیلی که افراد از طیف‌های سنی متفاوت در آن حضور دارند، مطالبی را که مناسب کم‌سن و سال‌هاست به اشتراک نگذارید و با توجه به حضور بزرگ‌ترها، در عین صمیمیت، ادب را بیش از همیشه رعایت کنید.

 

زیادی روشنفکربازی درنیاورید. ساختار ذهنی و بافت فکری همه آدم‌ها شبیه به هم نیست. به عقاید و احساسات دیگران احترام بگذارید. این «دیگران»، عزیزان شما در دنیای حقیقی هستند که فعلاً به‌صورت مجازی با آن‌ها در ارتباط هستید؛ گاهی هم مهمان منزلشان می‌شوید و با هم ناهار می‌خورید!

 

اجازه ندهید ارتباط مجازی با خویشان و دوستان، هنگام کدورت، شما را نسبت به آن‌ها جسور کند و اصطلاحاً روی شما به روی هم باز شود! در غیراین‌صورت، کشاندن روابط حقیقی به فضای مجازی، نه‌تنها به خدمت گرفتن ابزارهای تکنولوژیک برای افزایش کیفیت روابط دوستانه و خویشاوندی محسوب نمی‌شود که حتی ممکن است از هم‌گسیختگی روابط و دور شدن انسان‌ها از همدیگر در فضای حقیقی را نیز رقم بزند.

1688660_602

بستری برای عقده‌گشایی؟!

وقتی کسی در یک گروه مجازی خویشاوندی یا دوستی، به دیگری توهین می‌کند یا حرف ناجوری به او می‌زند، تمام اعضای گروه می‌توانند آن را بخوانند؛ یعنی در یک لحظه، شخصیت طرف مقابل را در حضور عده زیادی خرد می‌کند و خوب است از ابتدا بدانید راه برگشتی وجود ندارد! چون اغلب نمی‌توان گروه یا حداقل آن پیام دردسرساز را حذف کرد. پس مراقب کلماتتان باشید و بدانید که در زندگی پرمشغله و پردغدغه امروز، بیشتر آدم‌ها علاقه‌ای به درگیر شدن در مسائل و کدورت‌های شخصی دیگران (که گاهی حتی نمی‌شود دلیل درست و درمانی برایش پیدا کرد) ندارند. پس دیگران را درگیر مسائلی که برایشان آموزه یا فایده‌ای ندارد، نکنید.

 

ضمن اینکه وقتی کسی در گروه‌های خانوادگی یا دوستی به گلایه و بیان مشکلات شخصی‌اش با فرد دیگری می‌پردازد، جسارتا شبیه کسانی می‌شود که وسط خیابان، دعوا راه می‌اندازند و معرکه می‌گیرند و عده‌ای ناباورانه به تماشا می‌ایستند اما نمی‌دانند دخالت کنند یا نه؟! بنابراین سعی کنید چالش‌هایتان را با دیگران، رو در رو و در فضای صلح و آرامش حل کنید، نه در فضای مجازی و نه خصوصاً در فضای مجازی گروهی!

 

بمانیم، اما چگونه؟!

خیالتان نیمه‌راحت! بحث کردن و سعی بر قانع کردن دیگری در فضای چت، اگر ضرر نداشته باشد و باعث سوءتفاهم و کدورت نشود، معمولاً فایده چندانی هم ندارد؛ نه اینکه کاملاً بی‌فایده باشد! اما فایده چندانی ندارد! جایی که نیاز به روشنگری هست، سکوت نکنید؛ اما بحث بی‌خود را کنار بگذارید. قبل از اینکه در مورد مطلبی با اعضای گروه وارد بحث شوید، در مورد صحت و سقم آن جست‌وجوی کوتاهی کنید.

 

همین کار ساده، مانع بروز خیلی از وقت‌کشی‌ها و بحث‌ها و به‌دنبالش کدورت‌ها می‌شود. بین روشنگری به‌موقع و بحث بی‌فایده مرز باریکی هست که تشخیصش سخت نیست. امام‌هادی (ع) می‌فرمایند: «مجادله کردن، دوستی را از بین می‌برد و پیوند استوار را از هم می‌گسلد. کمترین چیزی که در مجادله هست، چیره‌جویی است و چیره‌جویی، خود، عامل اصلی قطع رابطه است».

 

نکته دقیقاً همینجاست! مراقب باشید بحث و روشنگری، تبدیل به مجادله، کدورت پراکنی و تلاش برای چیرگی بر مخاطب نشود. مراقبت از روابط خانوادگی و حفظ دوستان، از پیروزی ظاهری در این بحث‌ها بسیار مهم‌تر و ارزشمندتر است. پس هر جا دیدید کار دارد خراب می‌شود، قبل از نزدیک شدن به جاهای باریک، صلوات بفرستید و بحث را عوض کنید! به هر حال، باید اولویت‌ها را شناخت؛ اختلاف سلیقه سیاسی، مذهبی، فرهنگی و… نباید روابط خویشاوندی و دوستی را در فضای مجازی، دچار تلاطم و خدای‌ناکرده، بحران کند. حیف است آدم‌هایی را که در فضای حقیقی به آن‌ها تعلق‌خاطر داریم، در فضای مجازی برنجانیم و از خود برانیم!

 

نویسنده: مینا فرقانی

ویدیو کوتاه « مراقبت » “فرزندان همیشه به مراقبت نیازمند اند”

ویدیو کوتاه « مراقبت » “فرزندان همیشه به مراقبت نیازمند اند”  https://bayanbox.ir/view/3919730397769131071/Moraghebat-1.mp4   دانلود کیفیت عالی 5 مگابایت [su_note] بیشتر بخوانید »»  برنامه کودک من برای مدیریت تلفن همراه و سیمکارت کودکان توسط والدین [ویژه ایرانسلی‌ها] ویسگون شبکه اجتماعی اشتراک عکس برای ایرانیان [سریع‌تر از اینستاگرام] [/su_note]

با تسبيح بزنم تو چشت!/ شوخی‌هایی به قیمت توهین به مقدسات

  [box type=”success” align=”” class=”” width=””] “من میرم که از خدا بترسم!!”، ” بازم خدا رو شکر که الحمدلله وگرنه والا به خدا”، “با تسبیح بزنم تو چشت”، پیامک‌هایی که می‌کوشد در پوشش طنز اعتقادات مردم را به بازی بگیرد. [/box] “من میرم که از خدا بترسم”، ” بازم خدا رو شکر که الحمدلله وگرنه … ادامه خواندن “با تسبيح بزنم تو چشت!/ شوخی‌هایی به قیمت توهین به مقدسات”

 

[box type=”success” align=”” class=”” width=””]

“من میرم که از خدا بترسم!!”، ” بازم خدا رو شکر که الحمدلله وگرنه والا به خدا”، “با تسبیح بزنم تو چشت”، پیامک‌هایی که می‌کوشد در پوشش طنز اعتقادات مردم را به بازی بگیرد.

[/box]

IMG13442602 (1)

“من میرم که از خدا بترسم”، ” بازم خدا رو شکر که الحمدلله وگرنه والا به خدا”، “یا ابررررررفرز!!”، “با تسبیح بزنم تو چشت”، ” من برم عضو هیأت بشم” و …، جملات شادی آفرین این روزها که تنها گوشه‌ای از لطایف و جوک‌های خنده آورمان را شامل می شود. تا حدی که برخی‌ها فکر می‌کنند اگر این استیکرها و جملات انتهای پیام‌های در حال رد و بدل شدن نباشد، جوک دیگر جوک نیست!

 

فارغ از جنبه طنز آمیز این جملات؛ اما نکته مهمی وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد و آن هم این‌که خنده و شادی اگرچه در اسلام و حتی علومی همچون روانشناسی همواره مورد تاکید است؛ اما خندیدن به چه قیمت؟!

 

حضور در شبکه های اجتماعی باعث شده که تا اگر دغدغه های روزانه ما اجازه رفت و آمد و دید و بازدید با دوستان و آشنایان و اقوام را از ما گرفته؛ اما همین‌ها ابزاری باشند که دست‌کم هر چند وقت یک بار با ارسال متن و تصویری از حال هم با خبر شویم.

 

ارتباط کم هزینه، تماس دائم، سرعت انتقال پیام، قابلیت ارسال عکس و فیلم همه و همه مزایایی است که می‌توان برای انواع شبکه‌های اجتماعی برشمرد، اما آن یک دقیقه وقتی که برای مرور پیام‌های دریافتی تلف می‌شود، قابل مقایسه با زمانی که مشغول کپی و انتشار جوک ها و لطایف شیرین و خنده دار می‌شود؛ نیست، خندیدنی که به قیمت مسخره کردن اعتقادات است.

 

این روزها دامنه روحیه “طنز سخیف” به تمام مسائل اعم از سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و علمی و اعتقادات و مقدسات هم کشیده شده است. «ماشین نوشته‌ها»یی که برای نشان دادن ابراز انزجار از سپاه یزید در قالب فحش و ناسزا در جامعه همه گیر می شود، اقدامی که اگر چه برای محکوم کردن اقدام جنایتکارانه است اما در واقع با بیان جملات طنز نه تنها شباهتی به ابراز نفرت و انزجار ندارد که حتی نشان دهنده حب به اهل بیت هم نیست و تنها می‌توان این تعریف را از این دست اقدامات داشت که رفتاری ناهنجار برای خودنمایی و خاص جلوه دادن است. اقدامی که با غفلت ترویج کنندگان این رفتارها، تنها بداخلاقی، پرخاشگری، سخره گرفتن اعتقادات و … در جامعه عادی سازی می‌شود.

photo_2015-10-28_13-24-29

 

این اقدامات آن جا آغاز شد که که اوایل جملاتی به صورت نکات آموزنده از دکتر شریعتی، انیشتن، چارلی چاپلین، کوروش کبیر، شهید چمران، شهید مطهری و بسیاری بزرگان و مشاهیر آورده می شد، و کار به جایی رسید که اباطیل بسیاری به نام بزرگان تحریف شد.

 

اقبال مخاطبان به این جملات طنزآمیز سبب شد تا سازندگان و  تولیدکنندگان این جملات پای را فراتر نهاده و اعتقادات را هم یکی در میان بین پیام های تولیدی خود منتشر کردند و مخاطب غافل از محتوای پیام اگر چه خنده تلخی کرده و از انتشار آن ممانعت ورزیده اما به مرور زمان مخاطب نسبت به این پیام‌ها بی‌تفاوت شده است.

 

عادی سازی مردم در برابر این دست پیام ها را می‌توان در قالب یک آزمایش علمی به نام  قورباغه آرام‌پز تعریف کرد.

 

«قورباغهٔ آرام پز» نوعی آزمایش روانشناسی  است که طی آن محقق با علم به اینکه قورباغه دوزیست بوده و سلول‌های بدنش به آب داغ حساس است برای اینکه بتواند به نتیجه دلخواه برسد قورباغه را در شرایطی عادی در ظرفی قرار می‌دهد و سپس آرام آرام دما را بالا می برد از همین رو قورباغه تفاوت دما را احساس نمی کند بنابراین متعاقب ان واکنشی هم نشان نمی دهد در نهایت وقتی دمای آب بیش از اندازه گرم می شود تا انجام واکنش به دلیل دمای زیاد آب فلج شده و نمی تواند جان خود را نجات دهد.

 

بسیاری از آزمایشاتی که دانشمندان و اندیشمندان انجام می‌دهند قبل از انکه روی انسان انجام دهند روی جانوران پیاده می کنند تا شبیه ترین پاسخ را دریافت کنند. در مسئله شبکه های اجتماعی نیز این فلج کردن و بی حس کردن افکار و توانمندی ها نیز در دستور کار سازندگان و تولیدکنندگان محتواها بسیار کاربرد دارد.

 

زیر سوال بردن اعتقادات و ترویج مسائل غیراخلاقی یا به بیان بهتر مسائل غیر عرفی در جامعه اگر به صورت ناگهانی و صریح باشد قطعاً با تقابل و مخالفت مردم مواجه می‌شود اما دشمنان این مردم با برنامه‌ریزی بلند مدت انحراف از اخلاق، ارزش ها و مسائل دینی و مسائلی از این قبیل که جوامع روی آن حساسیت دارند در دستور کار خود قرار می دهند و در نهایت وقتی جوامع به خود می ایند که بسیار دیر شده است.

 

تجربه آندلس

یکی از رخدادهای دردناک تاریخ اسلام وسرزمین های اسلامی، سقوط اندلس واخراج مسلمانان از آن سرزمین و مهاجرت اجباری ساکنان این دیار به دیگر کشورهای اسلامی است.

IMAGE635240163261346544

اندلس یا اسپانیای امروزی در جنوب غربی قاره اروپا قرار داشت. در قرن اول هجری در پی فتح آفریقا توسط مسلمانان، فرماندهان در صدد برآمدند تا افراد بیشتری را به اسلام دعوت نمایند؛ لذا متوجه اندلس شدند. مردم اندلس نیز از آن‌جا که از ظلم و جور پادشاهان خویش به ستوه آمده بودند، به مسلمانان که دارای عقایدی بسیار متعالی بودند روی خوش نشان داده و در برابرشان چندان مقاومتی نکردند. امنیت، زندگی مسالمت آمیز، علم دوستی، ثمره حکومت مسلمانان بر اندلس بود که همین عوامل باعث ایجاد تمدنی بزرگ در آن‌جا گردید که هشت‌صد سال دوام آورد.

 

در موضوع سقوط اندلس که کشوری مسلمان در قلب اروپا بود دلایل زیادی مطرح است، اما در کتاب تاریخ تحلیلی دکتر محمدرضا شهیدی در بیان علل داخلی سقوط اندلس آمده: «عدم توجه عمومی به احکام الهی و دوری از آموزه های دینی و اسلامی، اختلاط بیش از اندازه مسلمانان با غیر مسلمانان و ازدواج گسترده با دختران مسیحی و دوری از معارف اسلامی و تسامح بیش از اندازه و وادادگی در برابر پیروان دیگر ادیان، را نیز می توان از مهمترین از عوامل داخلی دیگر در سقوط اندلس دانست.»

 

سقوط اندلس واقعه ای تاریخی  بسیار تلخی است که علت اصلی وقوع آن، اختلاف میان مسلمانان و دوری از آموزه های اسلامی توسط مسلمانان از یک سو و یکپارچگی اروپائیان برای دستیابی به یک هدف مشترک، ارزیابی می‌شود.

 

با توجه به مصادیق فراوان تاریخی در طمع دشمنان به داشته های مسلمانان، می‌توان گفت اهداف مورد نیاز دشمنان در ایجاد اختلاف و بی تفاوتی به اهداف، آرمان ها و ارزش های سرزمین های اسلامی تامین می شود و در نهایت این مردم و داشته های مادی و معنوی آن هاست که قربانی زیاده خواهی دشمنان می شود از همین رو نمی توانیم خود را در انتقال همین تک پیام های به ظاهر بی خطر و خنده دار مسئول ندانیم و بی تفاوت باشیم.

الکی مثلا من چادری ام!! استفاده ابزاری از حجاب در اینستاگرام

این روزها با رشد چشمگیر استفاده از شبکه‌های مختلف اجتماعی وقوع اتفاقات مختلف هم در این شبکه‌ها افزایش یافته است. ایرانی‌ها هم از این امر مستثنی نیستند و بسیاری از آن‌ها مشتری جدی استفاده از این شبکه‌های اجتماعی هستند و در برخی موارد هم پذیرای اتفاقات آن هستند. یکی از مسائلی که اخیراً شبکه‌های اجتماعی … ادامه خواندن “الکی مثلا من چادری ام!! استفاده ابزاری از حجاب در اینستاگرام”

این روزها با رشد چشمگیر استفاده از شبکه‌های مختلف اجتماعی وقوع اتفاقات مختلف هم در این شبکه‌ها افزایش یافته است. ایرانی‌ها هم از این امر مستثنی نیستند و بسیاری از آن‌ها مشتری جدی استفاده از این شبکه‌های اجتماعی هستند و در برخی موارد هم پذیرای اتفاقات آن هستند.

یکی از مسائلی که اخیراً شبکه‌های اجتماعی بستر مناسبی برای ترویج آن قرارگرفته است پدیده نوظهور محجبه های خودنما است. پدیده‌ای که البته قبل از ورود شبکه‌های رنگارنگ اجتماعی به کشور عملاً در برخی از خانواده‌ها واردشده بود.

 توجیهات نسل جوان برای کنار گذاشتن چادر

بعد از رواج تفکر مادر چادری و دختر مانتویی، آن‌هم به بهانه تغییر تفکرات نسل جدید نسبت به گذشته، بعضاً شاهد هستیم برخی از فرزندان خانواده‌ها به علل مختلف در کنار چادر از خود ظاهری ترسیم می‌کنند که عملاً همه معیارهای یک حجاب برتر را زیر سؤال می‌برند طوری که آن چادر می‌تواند به‌جای تأثیر مثبت از تأثیرات کاملاً منفی برخوردار باشد.

131266-373642-1434703215

علل اصلی افزایش خودنمایی محجبه ها چیست؟

به نظر می‌رسد در مرحله اول که آفت چنین ظاهرهایی ملموس تر می‌شود، رواج عکس‌های سلفی در شبکه‌های اجتماعی آن هم توسط افرادی است که ادعای محجبه بودن دارند اما عملاً با انتشار عکس‌های خود دست به نوعی قبح شکنی می‌زنند.

چرا که حداقل رعایت دستورات اسلام در بحث حجاب باید دوری بانوان از نگاه نامحرم صورت گیرد اما آیا انتشار عکس‌های سلفی از نمای نزدیک که مورد استقبال پسران جوان هم قرار می‌گیرد، می‌تواند رعایت این نکته مهم باشد؟ اگرچه پاسخ این پرسش با توجیه بسیاری از دختران محجبه خودنما مواجه است اما عملاً این شرایط اوج قبح شکنی حجاب است که این روزها توسط برخی خانواده‌های به‌اصطلاح مذهبی شاهد رواج آن هستیم.

دوم اینکه، این علت وقوع این شرایط و یا تنها راه شناسایی آفات این کار، تنها شبکه‌های اجتماعی نیست و علل دیگری هم وجود دارد که می‌توان به بهانه ای به نام خوش تیپ بودن و یا به روز بودن اشاره کرد.

شکی نیست که دین اسلام و حجاب هرگز با به‌روز بودن و لباس مناسب پوشیدن مخالفتی ندارد اما به نظر می‌رسد برخی از بانوان در قالب آرایش و پوشیدن هر نوع لباسی به بهانه به‌روز بودن، از رعایت حداقل حجاب آن‌هم با وجود داشتن چادر ناتوان هستند.

دلیل سوم هم این است که برخی از دختران سعی می‌کنند پوشش‌های زننده خود را در پشت چادر پنهان کنند و به این بهانه که چادر بر سردارند هر چه که دلشان می‌خواهد بپوشند و ملامتی هم از طرف کسی متوجه آن‌ها نباشد.

نمایان ساختن تیپ زیر چادر به منظور تحمیل نظر

به نظر می‌رسد رشد پدیده نوظهور محجبه های خودنما در کشور به مرحله نگران‌کننده‌ای رسیده است طوری که این عمل بعضاً به یکی از بحث‌های درجه‌یک بسیاری از محافل ازجمله شبکه‌های اجتماعی رسیده است.

دامن زدن افرادی بعضاً مذهبی به بحث حجاب اجباری و یا غیراجباری در حکومت و خانواده‌ها به چندپهلو شدن این بحث‌ها کمک فراوانی کرده است. از طرفی دیگر شاید متعصب بودن برخی از سرپرست‌های خانواده‌ها فرزندان را در فضای خاصی قرار می‌دهد تا حتماً از دستورات پدر سرپیچی نکنند اما روحیه و تفکرات آن‌ها بر خلاف این دستورات است و عملاً به بهانه‌های مختلف سعی می‌کند نظر خود را در نوع پوشش خود تحمیل کنند که نتیجه آن می‌شود بی حجابی با چادر. به صورتی که چادر می‌پوشند اما به هر طریقی که شده ظاهر و تیپ خود را نمایان می‌کنند.

131266-373643-1434703215

تعلل خانواده‌ها هیجانات کاذب در شبکه‌های اجتماعی

اما به‌راستی چرا این پدیده در حال فراگیر شدن است؟ چه مسائلی آتش زیرخاکستر این پدیده را شعله ور می‌کند؟ در گام اول خانواده می‌تواند به‌عنوان اولین نهادی باشد که راه فهم درست از هر موضوعی ازجمله دین را به فرزندان آموزش دهد. تا در اولین گام فرزند بداند حفظ حجاب فقط داشتن چادر نیست و رعایت آن به علل دیگری هم‌بستگی دارد تا با این اقدام اولین اقدامات برای جلوگیری از این پدیده برداشته شود.

عدم وجود آگاهی کامل فرزندان از دستورات دینی و قرار گرفتن در هیجانات کاذب علتی است تا اولاً انحراف از حجاب اصلی صورت بگیرد و حجابی که بتوان در آن خودنمایی کرد پدید آید و در مرحله دوم هم این عمل اشتباه در قالب شبکه‌های اجتماعی آن هم به دلیل هیجانات کاذب دختران، مورد بازید و بعضاً تشویق دیگران قرار گیرد.

راه فرار از خودنمایی با حجاب ظاهری

صحبت‌های بسیاری از دختران جوان درباره این پدیده هم نشانگر آن است که مهم خودنمایی است و حال که آن‌ها به علت ترس از خانواده و یا بعضاً دغدغه دینی نمی‌توانند بدون حجاب خود را به نمایش بگذارند اقدام به خودنمایی با ظاهر محجبه می‌کنند. این در حالی است که اصل این عمل باعث قبح شکنی در بسیاری از طبقات جامعه می‌شود که باید به‌منظور جلوگیری از این آسیب‌ها راه‌حلی جستجو شود.

شاید قالب شدن فهم و درک صحیح از دین و بایدها و نبایدهای آن به فرزند توسط خانواده‌ها اولین گام عملی به‌منظور جلوگیری ازاین‌گونه خودنمایی‌ها باشد. اصرار برداشتن چادر و رها کردن موضوعات دیگر می‌تواند بزرگ‌ترین آسیب اجتماعی در خانواده‌ها محسوب شود. از طرفی کنترل احساسات در جامعه و مخصوصاً در شبکه‌های اجتماعی و استفاده صحیح از آن می‌تواند گام بعدی باشد.

اکنون با فرارسیدن فصل تابستان مجدداً بحث حجاب و نوع پوشش بانوان بالا می‌گیرد و از طرفی دیگر سرعت رواج بدحجابی در کشور توسط افراد مختلف به‌اندازه کافی نگرانی برای جامعه ایجاد می‌کند به همین دلیل خانواده‌های ایرانی باید مراقب عدم ورود انحرافاتی قبیل خودنمایی با چادر و یا کلاً قبح شکنی‌هایی که با چادر صورت می‌گیرد باشند تا ابزار حجاب کامل و واقعی به ابزاری برای قبح شکنی حجاب قرار نگیرد.

(+)

و در انتها بازنشر یکی از تصاویر کمپین تقوا در دنیای مجازی 

photo_2015-07-08_18-49-15

 

دخترکم؛

از نظر قرآن (۱) یکی از ملاک های بی حیایی،”خودنمایی”برای نا محرم است.

.

خودنمایی فقط برای بدحجاب ها نیست،بلکه با “حجاب” هم می شود خودنمایی کرد؛فقط مشتری اش فرق میکند.رعایت کن.

۱-احزاب،۳۳

.

.

(خدا می‌بیند)