کم رنگ شدن مرزهای محرم و نامحرم مساوی با ورود به دنیای تاریک گناه [بیشتر مراقب نوجوانان باشیم]

این روزها در برخی خانواده ها شاهد رفتارهای هنجار شکنانه و دور از ارزش‌های اخلاقی و اسلامی هستیم، مرزهای محرم و نامحرم گسیخته شده است و کسی اهمیت نمی دهد که عاقبت این اتفاق شوم چقدر می‌تواند وخیم باشد.

با کلیک روی گزینه ” ادامه خواندن” بقیه مقاله را بخوانید …

ادامه خواندن “کم رنگ شدن مرزهای محرم و نامحرم مساوی با ورود به دنیای تاریک گناه [بیشتر مراقب نوجوانان باشیم]”

خیلی عجیبه که ماه رمضان ما، امام زمانی نیست! [ویدیو]

چرا نباید ما ماه رمضان که می‌آید یاد یک مناسبت یک ماهه دربارۀ امام زمان بیفتیم؟ خیلی عجیب است که ما ماه رمضان‌مان زیاد امام زمانی نیست. خیلی عجیب است. با اینکه دعای افتتاح را به ما دادند که قرائت کنیم که در دعای افتتاح عالی‌ترین مضامین ولایی و عالی‌ترین مضامین مهدوی در آن وجود دارد.

اوج ماه رمضان شب قدر است و شب قدر پروندۀ شما به محضر حضرت ولی‌عصر ارواحنا له الفداه می‌رسد. اوج رمضان دهۀ آخر ماه مبارک رمضان است، دهۀ آخر دهۀ دعای «اللّهمَّ کُن لِوَلیّک» است.

 

این به خاطر دینداری سکولار است. این به خاطر آن دینی است که قرن‌ها طواغیت خواستند اینجوری باشد که بدون امامت عبادت کنیم، بدون ولایت تقوا پیشه کنیم. همان «نماز بی‌ولای او عبادتی است بی‌وضو»، مثل نماز بی‌وضو است ماه رمضان بدون امام زمان.

یک سال امتحان کنید، ماه رمضان امام‌زمانی‌تری برقرار کنید، ببینید چقدر تفاوت پیدا می‌کند ماه رمضان‌تان. دعای افتتاح هر شب بخوانیم. کاش رسم می‌شد مسجدها همه محافل دعای افتتاح‌شان دیگر ترک نمی‌شد دیگر. این دیگر حدّاقلّش است دیگر. سی شب یابن‌الحسن بگوییم!

 

چرا نباید ما ماه رمضان که می‌آید یاد یک مناسبت یک ماهه دربارۀ امام زمان بیفتیم؟ سی شب یابن‌الحسن بگوییم! در ماه مبارک رمضان به امام زمان ارواحنا له الفداه بیشتر بیاندیشیم.

 

دریافت ویدیو | کیفیت ۵ مگابایتی | کیفیت ۸ مگابایتی | کیفیت ۲۵ مگابایتی 

منبع: تحلیلی بر تاریخ حیات امیرالمؤمنین(ع)/ ج۲

 

دانلود کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه اثر استاد پناهیان [ PDF رایگان ]

دانلود رایگان کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه اثر استاد پناهیان
دانلود رایگان کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه اثر استاد پناهیان

کتاب انتظار عامیانه، انتظار عالمانه، انتظار عارفانه به نویسندگی استاد علیرضا پناهیان و از سوی انتشارات بیان معنوی در ۳۴۰ صفحه بعد از مدت ها به صورت PDF منتشر شد 

کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه با بررسی مفهوم انتظار، سه رویکرد متفاوت به این مفهوم را مورد بررسی قرار می‌دهد؛ نگاه عامیانه، نگاه عالمانه، نگاه عارفانه.

در بخش انتهایی کتاب نیز به تناسب مفهوم انتظار با جوان و ویژگی‌های جوانی پرداخته شده است.

توضیحات پشت جلد کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه 

 اساساً تحقق کامل وضعیت مطلوب، که در سایه حکومت موعود محقق می‌شود، تنها در صورتی امکان دارد که تمام مردم با مرام الهی موعود همراهی کنند. اما تجربهٔ تاریخی حیات بشر نشان داده است که اکثر انسان‌ها از پذیرش دستورات خدا سر باز می‌زنند. پس چگونه است که پس از ظهور حضرت، مردم به صورت فراگیر و پایدار از حق تبعیت می‌کنند و موجبات استقرار همیشگی حکومت موعود را فراهم می‌آورند؟

آیا در ذائقهٔ انسان‌ها تغییر غریزی خاصی رخ می‌دهد، یا ترس از حاکمیت دینی جرأت معصیت را از آنها می‌گیرد؟ به عبارت دیگر، آیا توان اندیشیدن علیه حق از بین می‌رود یا اساساً امکان سخن گفتن از اندیشه‌های باطل نخواهد بود؟ …

 اگر آن جامعهٔ موعود، تحقق پیدا کردنی است، آیا با پایبندی به تمام آن اصولی که رسول اکرم(ص) و جانشینان او(ع) به آنها مقید بودند تحقق پیدا خواهد کرد؟ اصولی که استفاده از زور را به حداقل می‌رساند و انعطاف‌پذیری را به حداکثر؛ اصولی که لازمهٔ رعایت کرامت انسان محسوب می‌شود و در اثر رعایت همین اصول فرصت سوءاستفادهٔ منافقان و مؤثر شدن عناد کفار فراهم می‌شود؟

پس اگر قرار است جامعهٔ مهدوی با پایبندی به آن اصول تحقق یابد، آیا حق دوباره دچار مظلومیت نخواهد شد؟ و اگر می‌شنویم حضرت دست به شمشیر برده و مخالفان دین را قلع و قمع می‌کنند، آیا این بر خلاف آن اصول نخواهد بود؟ …

توضیحات داخل کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه 

نگاه عامیانه به منجی، در همهٔ ادیان عالم وجود دارد؛ تصور کسی که سوار بر مرکب خواهد آمد و دنیا را تنها با «اعجاز» دستانش متحوّل می‌کند و لابد بی‌نیاز به همراهی مردم و هوشیاری آنها، زمین و زمان را زیر و رو کرده و بی‌اعتنا به سنت‌های الهی و همهٔ آنچه در طبیعت حیات بشر است، سعادت را برای انسان به ارمغان می‌آورد….

یکی از آثار سوء نگاه عامیانه به موضوع منجی و مهدویت، عدم اشاعه فرهنگ اصیل انتظار در جهان بشریت است. وقتی ما سطحی نگاه کردیم، و تئوری‌های حکومت آقا امام زمان(ع) را به صورت علمی بیان نکردیم و تحلیلی عالمانه از موضوع مهدویت و منجی ارائه ندادیم، کم‌کم این موضوع به یک امر خیالی و یا خرافی تبدیل شده و مانند یک سدّ بزرگ سبب می‌شود که نتوانیم فرهنگ اصیل انتظار را، به‌ویژه در میان نخبگان، اشاعه دهیم و ذهن‌ها را به صورت دقیق متوجه این موضوع کنیم.

وقتی نگاه عامیانه را کنار بگذاریم، سؤال‌ها یکی‌یکی می‌جوشند، و فکرها به کار می‌افتند … همهٔ ما در اثر جوشش این سؤال‌ها و سپس نزدیک شدن به پاسخ آنها، وظایف خود را در این زمان و برای زمینه‌سازی ظهور، بهتر خواهیم شناخت.

انتظار، احساسی مربوط به زمان آینده و یک وضعیت بهتر است. بنابراین هر چقدر تصور روشن‌تری از وضع مطلوب داشته باشیم، انتظارمان بیشتر خواهد بود. کسی که از وضع مطلوب بی‌اطلاع است، منتظر چه وضعیتی است؟ کسانی که از ظلم ناراحتند امّا هیچ تصور روشنی از عدالت ندارند، معلوم نیست اساساً چقدر عدالت را می‌پسندند و می‌پذیرند؛ و چقدر حاضرند در جامعه‌ای با حاکمیت عدالت زندگی کنند.

نفس آگاهی از وضع مطلوب و دانستن چیستی و چگونگی آن، فواید بسیاری دارد، حتی اگر به انتظار نینجامد. یکی از فواید مهم آن، ایجاد زمینهٔ مناسب برای تحلیل درست گذشته و یافتن پاسخ بسیاری از سؤال‌های کلیدی حیات بشر است. مثل اینکه: چرا انبیا و اولیای الهی در طول تاریخ نوعاً مظلوم بوده‌اند؟ چرا استقرار حق این قدر به تأخیر افتاده است و آن قدر دشوار می‌نماید؟ چرا همیشه جبههٔ اشقیا، به انحای مختلف بر جبههٔ اولیا غلبه کرده‌اند؟ و بسیاری از سؤالات دیگر که پاسخ خواهند یافت.

انتظار، احساسی مربوط به زمان آینده و یک وضعیت بهتر است. بنابراین هر چقدر تصور روشن‌تری از وضع مطلوب داشته باشیم، انتظارمان بیشتر خواهد بود. کسی که از وضع مطلوب بی‌اطلاع است، منتظر چه وضعیتی است؟ کسانی که از ظلم ناراحتند امّا هیچ تصور روشنی از عدالت ندارند، معلوم نیست اساساً چقدر عدالت را می‌پسندند و می‌پذیرند؛ و چقدر حاضرند در جامعه‌ای با حاکمیت عدالت زندگی کنند.

 

نفس آگاهی از وضع مطلوب و دانستن چیستی و چگونگی آن، فواید بسیاری دارد، حتی اگر به انتظار نینجامد. یکی از فواید مهم آن، ایجاد زمینهٔ مناسب برای تحلیل درست گذشته و یافتن پاسخ بسیاری از سؤال‌های کلیدی حیات بشر است. مثل اینکه: چرا انبیا و اولیای الهی در طول تاریخ نوعاً مظلوم بوده‌اند؟ چرا استقرار حق این قدر به تأخیر افتاده است و آن قدر دشوار می‌نماید؟ چرا همیشه جبههٔ اشقیا، به انحای مختلف بر جبههٔ اولیا غلبه کرده‌اند؟ و بسیاری از سؤالات دیگر که پاسخ خواهند یافت.

دانلود رایگان کتاب انتظار عامیانه عالمانه عارفانه اثر استاد پناهیان 

لینک دانلود | حجم ۳ مگابایت | لینک دانلود دوم 

 

یادداشت استاد علیرضا پناهیان به مناسبت آغاز ماه رجب

بسم الله الرحمن الرحیم

آغاز بهار معنوی و فصل ارتباط با خدا مبارک باد.

ماه رجب را فصلی نو در ارتباط با خدا قرار دهیم.

ارتباط با خداست که بیشترین گرما و هیجان را به انسان می‌بخشد. آرامش و لذت، وقتی بخواهند پایدار و عمیق باشند تنها در ارتباط با خدا به دست می‌آیند. ارتباط با خدا انسان را به خدا علاقه‌مند می‌کند و احساس عمیق تواضع به خدا را در انسان ایجاد می‌نماید و بندگی را با کمال افتخار برای انسان لذت‌بخش قرار می‌دهد.

 

ارتباط با خدا هرلحظه می‌تواند آن‌چنان تازه و هیجان برانگیز بشود که گویی قبل از آن ارتباطی نبوده است. ارتباط با خدا تنها ارتباطی است که تا ابد نو و دلگرم کننده باقی می‌ماند و هر لحظه می‌تواند شدیدتر بشود و هیچ آسیبی هم به دنبال نداشته باشد. خدای مهربان در این فصل معنوی به ما فرصت داده است تا ارتباط خود را با او عمیق کنیم و به دریافت تازه‌تری از او برسیم.

 

برای ارتباط با خدا «وقت» بگذاریم با او مناجات کنیم و از او احتیاجات خود را بخواهیم؛ به قرائت کلماتش بپردازیم و در آنها تأمل کنیم. ما روزی نزد خدا باز خواهیم گشت و دیگر تا ابد در کنار او خواهیم بود. برای روز ملاقات با خدا آماده شویم. خدا مهربان است و چه بسا با یک گفتگوی ساده، بنده‌اش را به خود مقرب نماید و لذت نزدیک بودن به خودش را به ما بچشاند.

 

فروردین ۱۳۹۶

علیرضا پناهیان

@panahian_ir

راهنمای جامع تربیت کودک و نوجوان در مهدکودک و دبستان برای والدین [با محوریت مدیریت تمایلات] [ +نسخه مناسب موبایل ]

 سایت بیان معنوی به عنوان مرجع نشر اثار و اندیشه های استاد پناهیان یک کتابچه آموزشی رایگان برای والدین و علاقه مندان حوزه تعلیم وتربیت منتشر کرده است .

این کتابچه به عنوان راهنمای جامع تربیت کودک و نوجوان و بررسی نظام آموزشی پیشنهادی برای جایگزینی با نظام (ساختار و سیستم) فعلی مدارس است

 

در صفحه پیش‌رو بخشی از ابتدای مباحث استاد پناهیان در همایش «الگوی تعلیم و تربیت در مهد و دبستان» و برخی مباحث دیگر در این زمینه که توسط موسسه بیان معنوی جمع‌آوری و تنظیم شده و به تناسب بحث مطالبی جهت تکمیل و تبیین اضافه شده است را میخوانیم .  لینک دانلود فایل کتابچه در انتهای این بخش قرار گرفته است »» 

راهنمای جامع تربیت کودک و نوجوان
راهنمای جامع تربیت کودک و نوجوان

فاصلهٔ زیاد وضع فعلی با « آموزش و پرورش اسلامی »

واقعیت این است که معارف دینی همین چیزی نیست که در جامعهٔ ما منتشر شده است. یعنی نمی‌توان گفت که اگر معلمی هنر داشته باشد و همین معارف را به‌خوبی منتقل کند، کارش مؤثر واقع خواهد شد و اگر مخاطب ظرفیت و لیاقت و استعداد لازم را داشته باشد، جذب خواهد شد.

واقعیت این است که اسلامی بودن آموزش و پرورش به معنی وضع کنونی آن نیست. یعنی نمی‌توان گفت که نکات اخلاقی، معرفتی و عقایدی که باید در آموزش و پروش به دانش‌آموزان منتقل شود، همین‌هایی است که الان هست و حداکثرش این است که تغییرات اندکی بر روی آن اِعمال شود؛

مثلاً در حد اضافه کردن یا جابه‌جایی برخی مطالب و آیات. و یا اینکه از شیوه‌های آموزش بهتر و کارآمدتری برای انتقال همین مطالب به دانش‌آموز استفاده کرد.

اگر ما معارف دینی را درست درک کرده و منتقل کرده باشیم، خیلی باید موفق‌تر از اینها باشیم. لذا این مقدار عدم موفقیت، باید ما را وادار به بازنگری کند، بازنگری در آنچه به ذهن‌های آحاد جامعه منتقل می‌کنیم؛

چه در فضای تبلیغات عمومی و چه در فضای تعلیمات اختصاصی، و به‌خصوص در مقاطع آموزش و پرورش که دوره‌های بسیار حساسی هستند.

 

لزوم معرفی یک نظام جایگزین برای تربیت فرزند

گرچه عمق اعتراض به وضع موجود خیلی بیشتر از این مقداری است که عرض شد، ولی در اینجا قصد پرداختن به انتقادها و دردل‌ها را نداریم، بلکه می‌خواهیم به راه حل بپردازیم و یک طرح جایگزین برای وضع فعلی معرفی کنیم.

تصور بر این است که این طرح جایگزین می‌تواند خیلی مؤثر باشد؛ یعنی بدون اینکه بخواهیم نخبه‌گرایی کنیم، با همین دانش‌آموزان و همین معلمان محترمی که الان در جامعه هستند و حتی با همین مدارس و شیوه‌های آموزشی کنونی، می‌تواند خیلی مؤثر باشد.

ما می‌توانیم با یک نگاه نظام‌مند و عمیق به تعلیم و تربیت دینی، به بهره‌های بسیار بالاتری از وضع کنونی برسیم.

اینطور نیست که کاربرد و کارکرد این نظام جایگزین، مختص پروش نخبگان باشد، بلکه برای عموم مردم در سطوح مختلف جامعه است.

هم کادر تعلیم و تربیتی‌ای که ما الان داریم، اگر برنامهٔ خوبی به آن داده شود کارآیی‌اش بیشتر می‌شود و هم دانش‌آموزان ما با همهٔ تفاوت‌هایی که دارند، می‌توانند ارتقاء فوق‌العاده‌ای پیدا کنند.

تقریباً مشکلی در جامعه نیست که به ایرادهای اساسی‌ای که در نظام تعلیم و تربیت فعلی وجود دارد، ربط اساسی نداشته باشد.

یعنی اگر شما مشکل کم‌نمازی یا بی‌نمازی، رشوه‌خواری در ادارات، روابط نامشروع، طلاق، پوشش‌های نامناسب، کم‌فرزندآوری و هر نوع مشکلات دیگری را در جامعه مشاهده می‌کنید، مهمترین عامل مشکلات اساسی جامعه به به اشکالات اساسی‌ای که در نظام آموزش و پرورش وجود دارد برمی‌گردد.

ما اگر یک نظام و چارچوب صحیح و حساب‌شده‌ای برای تعلیم و تربیت داشته باشیم، با همین جامعه و همین امکانات به عالی‌ترین نتایج خواهیم رسید.

 

غیرطبیعی بودن بسیاری از مشکلات در جامعهٔ ما

بسیاری از مشکلات در جامعهٔ ما کاملاً غیرطبیعی است. مثلاً این طبیعی نیست که آمار طلاق در جامعهٔ ما این‌قدر بالا باشد؛ آن‌هم در جامعه‌ای که این‌قدر به معارف دینی دسترسی دارد.

باید ببینیم اشکال کار در کجاست؟ در همهٔ مدارس ما قرآن درس داده می‌شود، همهٔ مردم اهل‌بیت(ع) را دوست دارند، کلمات اهل‌بیت(ع) هم در اختیار ما قرار دارد، اما با این حال شاهد چنین مشکلاتی هستیم.

نظام تعلیم و تربیت مثل یک دستگاه رایانه‌ای است که اگر بلد باشیم با آن کار کنیم، خیلی راحت به نتایج خیلی زیادی خواهیم رسید ولی اگر بلد نباشیم، با مشت زدن به آن کاری از پیش نمی‌بریم! بنده تصور می‌کنم که الان برای ما اتفاق دوم افتاده است.

دانلود کتابچه الگوی تعلیم و تربیت در خانه، مهد کودک و دبستان 

 

نسخه مناسب موبایل و تبلت (۷۳صفحه) [PDF] | دریافت  (۱۲مگابایت)

نسخه مناسب مطالعه در رایانه  [PDF] | دریافت  (۱۵ مگابایت)

 

پیشنهاد استاد پناهیان برای حل نارضایتی های مردم [درمانی بر درد همه دولت ها]

استاد علیرضا پناهیان (مبلغ سیاسی و کارشناس فرهنگی ) در سخنرانی خود در هیئتت شهدای گمنام تهران که ۱۴ دی ماه ۹۶ برگزار شد به بررسی نارضایتی های مردم از وضعیت اقتصادی پرداختند . بخشی از متن سخنرانی ایشان توسط موسسه بیان معنوی منتشر شده است که در ادامه می خوانیم : 

ریشه نارضایتی مردم این است که تکلیفِ رابطۀ دولت و ملت معلوم نیست. در جامعه اسلامی مطلوب، کارها بیشتر دست مردم است.

لازمۀ اینکه کار در دست مردم باشد، باهم و جمع بودن مردم است. با کار فردی، امکان ندارد کار درست شود. در جامعه اسلامی به معنای واقعی کلمه، معیشت، بیشتر دست مردم است؛ نه دولت‌ها.

 

منظور از مردم، تک سرمایه‌داران بزرگ نیست؛ بلکه «گروه‌های مردمی» هستند که «تشکل‌» یافته‌اند. چیزی شبیه تعاونی‌ها، هر آدمی نگوید:«من شغلم چیست؟» بگوید: «ما شغلمان این است» اگر این «من» در معیشت تبدیل به «ما» شود، خواهید دید بسیاری از مشکلات و معضلات اقتصادی، حل خواهد شد.

 

صهیونیسم‌ها از بچگی در مدارس و مهدکودک‌ها، کار گروهی اقتصادی و تعاونی را آموزش می‌دهند.(لیبرال دموکراسی، ص۳۱، محمد مهدی لبیبی) دنیا با یک تعاونی بزرگی از تاجران یهودی اداره می‌شود. بعد مساجد ما حاضر نیستند با هم متشکل شوند و کار اقتصادی انجام دهند و تعاونی راه بیندازند.

 

بزرگ شدن دولت به جای فراگیر شدن تشکل‌های مردمی، آسیب های فراوانی دارد. وقتی دولت بزرگ شود، بر سر تصاحب آن، جدال و کشمکش‌های شدیدی به وجود می‌آید. وقتی دولت بزرگ شود، اداره و کنترل دولت هم سخت‌تر خواهد شد، کم‌کاری، بدکاری و فساد نیز افزایش می‌یابد.

 

خاطرۀ وزیر میرحسین موسوی/امام: زندگی مردم را به دست کارمند ندهید:

 

آقای رفیق دوست می گوید: «هفته سوم بعد از وزارتم، در یک جلسه هیئت دولت از ۲۴ وزیر ۱۹ نفر حضور داشتند، وقتی که رای گیری کردند نه در موافق ها رای دادم نه در مخالف ها، ۹ نفر موافق بودند، ۹ نفر مخالف، آقای موسی پرسید:«شما رای نمی دهی؟»

گفتم:«اگر رای من مهم است، جلسۀ بعد رای گیری کنید» از همان جا به جماران رفتم خدمت حضرت امام عرض کردم «سواد کلاسیک من دیپلم است، اما کتاب زیاد خوانده ام. هرچه از اقتصاد می دانم یا پای منبر بوده  یا از رسالۀ مراجع و کتاب های اسلامی است؛ اقتصاددانان سنتی هستم. برای من نظر شما مهم است. الان در دولت بحث مالکیت دولتی ملتی مطرح شده و رای من تعیین کننده است. سوال بنده از شما این است که صعنت، کشاورزی، تجارت باید دست دولت باشد یا مردم؟»

امام گفتند:«کشاورزی، مسکن، صنعت، تجارت، را به دست مردم  بدهید» مسکن در سوال من نبود امام آن را هم اضافه کرد.

پرسیدم:«تا چه حد باید به دست مردم بدهیم؟» فرمود:«باید همه اش را به دست مردم بدهید. دولت نظارت کند. قانون بگذارد، هدایت بکند و کنترل کند.»

عرض کردم:«ما گندم از خارج می آوریم و نود درصد سوبسید به مردم می دهیم، این را به بخش خصوصی بدهیم؟»

امام فرمودند:«اگر افساد ایجاد نمی کند بدهید» نمی دانم چه سوال دیگری کردم که امام فرمودند:«زندگی مردم را به دست کارمند ندهید»(برای تاریخ می‌گویم،ص۴۰۷ محسن رفیق دوست) یعنی این سیستمی که دولت تصدی‌گری کند، مشکل دارد.

 

ما در پیاده‌روی اربعین، تجربۀ سپردن کارها به مردم را داریم که میلیاردها پول توسط مردم برای مردم خرج می‌شود. با کم‌ترین حضور و دخالت قوۀ مجریه و قوه قضائیه.

 

اساساً نباید این‌همه کار به دولت سپرده شود. همان‌طور در حوزه فردی، اگر همۀ کارهای فرزند را، پدر و مادر انجام دهند، فرزند ضعیف می‌شود. در حوزه اجتماعی، اگر دولت همۀ ‌کارهای مردم را در دست بگیرد، مردم ضعیف می‌شوند.

 

من نمی‌خواهم مسئولیت را از دوش دولت بردارم، ولی بهترین دولت- چه این دولت یا هر دولت دیگری- ، دولتی نیست که جای مردم تصمیم بگیرد، جای مردم همه کار کند و مردم را نان خور خود بکند. بهترین دولت، دولتی است که کوچک باشد و اجازه دهد مردم قدرت پیدا کنند و مستقل شوند.

 

مردم لازم است که تشکل بیابند و «با هم» زندگی کنند. مردم باید معیشت و اقتصاد خودشان را باهم مدیریت کنند. این فرهنگ در ما نیست، آنگاه به دنبال این هستیم که تعدادی مدیر صالح و سالم پیدا شوند، و ادارۀ معیشت را به دست بگیرند. این کار نشدنی است. این درد همۀ دولت‌هاست. بهترین دولت‌ها هم نمی‌توانند به اتکای مدیران صالح و بدون تشکل، قدرت یافتن و استقلال نسبی مردم در ادارۀ معیشت خود، مشکل مردم را حل کنند.

 

ما به این تحول ساختاری در کشور، یعنی واگذاری کارها به تشکل‌های مردمی توسط دولت، نیاز مبرم داریم. اگر این تحول محقق شود، خواهید دید چقدر نارضایتی‌ها کاهش پیدا می‌کند.

منبع : سایت بیان معنوی 

 

دین را باید برای بُردنِ «بالاترین و بیشترین لذت» جستجو کرد [نماز شب در سخنان استاد پناهیان]

دانلود ویدیو  ۸مگابایت  | دانلود ویدیو ۴۵ مگابایت | دانلود ویدیو ۶۰ مگابایت | دریافت صوت ۳ مگابایت

شما اگر نمازشب نخوانی، چپ نمی‌کنی، مثلاً در دره نمی‌اُفتی! ولی-مسأله این است که- سحرها یک چیزهایی می‌دهند که هیچ‌وقتِ دیگری نمی‌دهند. تو فکر می‌کنی «بلند شوم؟! حالا واجب هم که نیست!

جهنم هم نمی‌برند! زندگی‌ام هم راه می‌افتد، بلند شوم یا نه؟!» دیگر-دست خودت است- «همت بلند دار که مردان روزگار، با همّت بلند به جایی رسیده‌اند» ببین مُچ تو را می‌گیرد! اگر بلند نشوی به تو می‌گوید: «ببین! تو این‌کاره نیستی!»

 

همّت بلند خودتان را در نمازشب امتحان کنید، آن‌هم از خواب بلند شدن! اگر در طول روز باشد و این پیشنهاد بشود، می‌گویید: «خُب، باشد!» مثلاً اگر به شما گفته شود: «اگر الآن-در ساعت ده صبح- این هشت رکعت را بخوانی، به یک مقامی می‌رسی، مقام محمود و ستوده!»

می‌گویید: «خُب، باشد می‌خوانیم!» اما نه! نصفه‌شب به سراغت می‌آیند، آن موقع باید بلند شوی و نماز بخوانی! الآن که معلوم است، بلند می‌شوی و می‌خوانی. اما حالا معلوم نمی‌شود که چقدر این‌کاره هستی؟!

 

در نماز شب، سیصد مرتبه «اَلعَفْو» می‌گویی؛ یعنی من خیلی می‌خواهم پاک بشوم! خیلی می‌خواهم مقرب بشوم! و هفتاد مرتبه «اَسْتَغفِرُاللهَ رَبّی وَ اَتوبُ اِلَیه» می‌گویی. در حالی که شاید در نمازشب نتوانی هفتادتا گناه خودت را به ذهن بیاوری.

 

دین را باید برای بُردنِ «بالاترین و بیشترین لذت» جستجو کرد.

 

آقازادهٔ آقای بهجت(ره) می‌گفت که علامه محمدتقی جعفری(ره) مرا دید، برگشت به من گفت: «ببین! بابایت اگر عطسه هم کرد، بنویس! هر کلمه‌ای که گفت بنویس! نگاه کرد، بنویس! تو نمی‌دانی این بابایت چیست! قدرِ او را بدان، مثل او در طول تاریخ نیست!» آنها باید از آقای بهجت(ره) حرف بزنند.

 

حالا آقای بهجت(ره) را ببینید، می‌فرماید: چرا پیغمبر(ص) فرمود که من از دنیای شما زن و نماز را دوست دارم؟ (حُبِّبَ إِلَیَّ مِنَ الدُّنْیَا النِّسَاءُ وَ الطِّیبُ وَ قُرَّةُ عَیْنِی فِی الصَّلَاةِ؛ خصال/۱/۱۶۵) حالا شرح این حدیث پیغمبر اکرم(ص) را از آقای بهجت(ره) بشنوید. آقای بهجت(ره) شرح می‌داد و می‌فرمود: یعنی در نماز لذتی از رابطهٔ زن و مردی-از این جنس لذت-هست، به اضافهٔ چیزهای دیگر(در محضر بهجت/۱/۸۱) حالا نه‌اینکه فقط مردها از نماز این‌طوری لذت می‌برند، زن و مرد فرق نمی‌کند، این رابطه هم برای زن و هم مرد شیرین است.

این‌را که من نگفته‌ام، این سخن پیغمبر اکرم(ص) است و شارح آن هم آقای بهجت(ره) است.(اینجا) دیدید؛ من اصلاً نبودم، تقصیر من نیست! یک‌وقت نگویید که «تو همه را می‌خواهی با لذت تفسیر کنی!»

 

اگر ما سر سجادهٔ نماز می‌رویم و این انتظار را نداریم، خیلی بی‌مزه هستیم!

 

طرف نمایشگاه ماشین دارد، ماشین‌های آخرین مدل! بعد شما می‌روی در مغازهٔ او و می‌گویی: «آقا کبریت داری؟» به تو می‌گوید: «کبریت! نه!» و بعد هم برای اینکه کار شما را راه بیندازد، می‌رود چندتا کبریت می‌خَرد و می‌گوید: «این هر روز می‌آید اینجا و می‌گوید: آقا کبریت داری؟»

کبریت می‌آورد و می‌گذارد آنجا کنار چندتا بنز و… وقتی آمدی گفتی «کبریت داری؟» او می‌گوید: «بله داریم، بیا بگیر» بعد تو می‌خواهی پولش را بدهی، او می‌گوید: «نمی‌خواهد برو! ما را خفه‌کردی، از بس گفتی کبریت داری!»

 

ما هم می‌رویم درِ خانهٔ خدا و می‌گوییم: «آقا کبریت داری؟» به خدا نمی‌دانیم که به حال خودمان بگرییم یا بخندیم؟! می‌گوییم: خدایا کبریت داری؟ خدا می‌گوید: «آره! ولی من امام زمان هم دارم! امام حسین هم دارم…»

اربعین چطور می‌توانی در خانه بمانی؟! [سخنرانی استاد پناهیان در اجتماع زائران اربعین در قزوین]

زائران اربعین
زائران اربعین

 

مراسم تجمع بزرگ زائران اربعین شب ۲۷ مهر ۹۶ با حضور عاشقان و دلدادگان حسینی در شبستان امیرالمؤمنین(ع) مسجدالنبی(ص) شهر قزوین برگزار شد.

در این مراسم سیدمطهر سیدعلیزاده رئیس ستاد مردمی اربعین استان قزوین و حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان استاد حوزه و دانشگاه در خصوص رشادت‌های امام حسین(ع) و مراسم معنوی اربعین به سخنرانی پرداختند.

در ادامه مطلب بخشی از سخنان استاد پناهیان در این مراسم را میخوانیم »» 

نکته : متن توسط صفحات مجازی استاد منتشر شده است و کامل نیست؛ هنوز صوتی از سخنرانی استاد در این مراسم منتشر نشده است

 

استاد پناهیان »» اگر امام عسکری(ع) زیارت اربعین را علامت مؤمن، بیان نفرموده بود (تهذیب‌الاحکام/۶/۵۲) و اگر ده‌ها روایت دربارهٔ اهمیت پیاده‌روی برای زیارت امام حسین(ع) وجود نداشت، آیا باز هم وظیفهٔ ما نبود که به این راهپیمایی باعظمت اربعین کمک کنیم؟!

 

وقتی می‌بینیم تجمع مؤمنین در اربعین، مظهر قدرت و مایهٔ عزت امت اسلامی است، اگر سفارشی هم در این‌باره نداشتیم آیا اربعین برای ما تکلیف‌آور نمی‌شد و آیا می‌توانستیم اربعین در خانهٔ خودمان بنشینیم؟!

 

بعضی‌ها معلوم نیست دنبال چه نوع دستوری از سوی خدا و چه نوع فهمی از دین می‌گردند، تا به اربعین اهتمام بورزند؟ مگر همه‌چیز باید در نصِ صریح روایت باشد؟! پس فهمِ ما چه می‌شود؟!

 

مگر برای سینه‌زنی یا برای دسته‌های عزاداری در ایام محرم روایتی داریم؟ اینها سنت‌هایی است که مؤمنان بر اساس اندیشهٔ حکیمانهٔ خودشان طراحی کرده‌اند.

 

حضرت امام(ره) که یک فقیه و فیلسوف بود، دربارهٔ اهمیت دسته‌های عزاداری می‌فرمود: اگر شما در خانهٔ خودتان بنشنید و زیارت عاشورا بخوانید، این‌کار موجب حفظ اسلام نمی‌شود. مکتبی که پایش هیاهو نباشد و به سر و سینه‌زدن نباشد، باقی نمی‌ماند (صحیفهٔ امام/۸/۵۲۶)

 

مگر ما برای راهپیمایی و تظاهرات‌کردنِ سیاسی روایت داریم؟! چون مردم در این راهپیمایی‌های سیاسی، قدرت خودشان را به نمایش می‌گذارند و مواضع خودشان را تحکیم می‌بخشند. در راهپیمایی اربعین هم همین اتفاق می‌افتد.

 

ما هیچ روایتی برای تظاهرات ۲۲بهمن نداریم، اما عقل ما شرکت در این تظاهرات سیاسی را بر ما لازم می‌آورد چون موجب قدرت و عزت اسلام است و همهٔ علما نیز در این چهل سال بعد از انقلاب، بر راهپیمایی ۲۲بهمن تأکید کرده‌اند. عقل، یکی از منابع تشخیص تکلیف در فقه است.

 

من از مبلغان محترم دینی که مبلّغ اربعین نیستند، تعجب می‌کنم؛ شما کدام دین را می‌خواهید ترویج کنید؟ دینی بدون راهپیمایی به‌سوی کربلای امام حسین(ع)!

 

در روایات، هم بر پیاده‌روی برای زیارت صریحاً تأکید شده و هم بر زیارت اربعین تصریح شده است. حتی در زمان خودِ ائمه هدی(ع) نیز پیاده‌روی برای زیارت و ملاقاتِ ایشان، باب بوده است.

 

چطور بعضی‌ها هنوز بر چهرهٔ مؤمنانه‌شان علامت ایمان-که زیارت اربعین است- ثبت نشده است؟! این افراد چطور می‌توانند با خودشان کنار بیایند؟! چطور کسی می‌تواند در اربعین در خانهٔ خودش بنشیند؟!

 

کسانی که توفیق ندارند به این زیارت بروند، لااقل می‌توانند تا لبِ مرزها بروند و بگویند: «حسین جان! ما به‌سوی تو آمدیم؛ اما فقط تا اینجا توانستیم بیاییم» آن‌وقت ببینید اثرش چه خواهد شد؟ ما اگر این‌طرف مرز، ده میلیون عاشق برای زیارت اربعین داشته باشیم که-به‌دلیل اینکه مسئولین، امکانات لازم را فراهم نکرده‌اند- نتوانستند به زیارت اربعین بروند، چه افتخاری برای سرزمین ما خواهد بود و چه اثر عظیمِ بین‌المللی خواهد داشت!

 

ما برای توجه به اربعین منتظر چه هستیم؟ شاید بعضی‌ها منتظرند که امام زمان(ع) ظهور کنند و دستور مستقیم برای زیارت اربعین بدهند! کسی که این‌همه اشاره‌ها را نگرفته، مستحقِ دریافتِ دستور مستقیم حضرت هم نخواهد بود و احتمالاً آن زمان هم یک بهانهٔ دیگری خواهد آورد! در این مکتب، کسی مقرب می‌شود که اشاره‌ها را بگیرد.

 

اگر هیچ روایتی هم دربارهٔ راهپیمایی باعظمت اربعین نداشتیم، الان که قلب‌های مؤمنان متحول شده و متوجهِ اربعین شده، نفسِ همین موضوع برای ما تکلیف ایجاد می‌کند که به این حرکت باعظمت کمک کنیم تا روضهٔ مخصوصِ امام حسین(ع) در اربعین در کربلای معلا، غریب نماند.

 

 

گاهی از اوقات، مسئولین اجرائی دربارهٔ پیاده‌روی باعظمت اربعین، برخوردی دارند که شبیه برخورد با توریسم یا یک امر تفریحی و تفننی مانند تفریح‌کردن مردم در ایام تعطیلات نوروز است. وقتی به امام حسین(ع) می‌رسیم، چون حضور مردم در این فضا قوی است(به‌ویژه در اربعین) برخی از نهادهای دولتی طمع می‌کنند که یک پولی هم از مردم دربیاورند!

 

این پول بیمه‌ای که پارسال از زائرین اربعین گرفتند، چه‌مقدارش در همین راه خرج شد؟ آیا رواست که این پول برای اربعین صرف نشود؟ دوست داریم بدانیم که از این طریق، چقدر درآمد برای برخی از بیمه‌ها حاصل شد و چقدرش برای زائرین اربعین هزینه شد؟

 

شما بودجه‌های فرهنگی کشور را بررسی کنید که صرفِ چه اموری می‌شود؟ از موسیقی تا هر برنامهٔ فرهنگیِ دیگر؛ حتی برنامه‌های معنوی مثل قرآن و نماز و… بعد ببینند که چند درصدِ بودجهٔ فرهنگی کشور، صرفِ امام حسین(ع) می‌شود؟

 

نمی‌گوییم که هیچ بودجه‌ای در راه اربعین صرف نشده است، اما می‌خواهیم یک مقایسه‌ای صورت بدهیم بین بودجه‌هایی که صرفِ امورِ دیگر فرهنگی می‌شود با بودجه‌ای که صرفِ امام حسین(ع) می‌شود.

 

سؤال بعدی این است که اثر امام حسین(ع) در نفوس و جان‌ها و بهسازیِ فرهنگ و فکر انسان‌ها بالاتر است یا عمومِ فعالیت‌های فرهنگیِ دیگر؟ مگر امام حسین(ع) و کربلای او نیست که موجب تداوم اقامهٔ نماز و حفظ قرآن شده است؟

 

مگر نمی‌بینید که اربعین و زیارت امام حسین(ع) چه اثری بر دل‌ها می‌گذارد؟ چه بی‌نمازهایی را نمازخوان کرده! چه غیرمحجّبه‌هایی را محجبه کرده! چه رفتارهایی را اصلاح کرده و چه مؤمنینی را ارتقاء بخشیده است!

 

هنوز نسبت به اربعین، غفلت وجود دارد. ظرفیت کشور ما برای اعزام‌کردن زائران اربعین ده برابر رقم کنونی است. هم امکان جاده‌سازی برای این مسیر وجود دارد و هم افراد بسیاری هستند که حاضرند به اربعینِ حسینی خدمت کنند؛ فقط این نیروها باید سازمان‌دهی بشوند. باید آن بصیرت لازم نسبت به عظمت امام حسین(ع) ایجاد شود.

 

دوستان، سعی کنید حتی یک‌سال هم زیارت اربعین از شما فوت نشود! امام صادق(ع) در کلامی، توبیخ می‌کنند کسانی را که دوسه سال بگذرد و به کربلا مشرف نشوند و می‌فرماید: کسی که سه سال پشت‌سرِ‌هم به زیارت امام حسین(ع) نرود، عاقِ رسولِ خدا(ص) می‌شود(کامل‌الزیارت/۲۹۶ و ۲۹۷) تازه این مربوط به آن زمانی است که شیعیان امنیت نداشتند و اگر دشمنان می‌فهمیدند کسی شیعهٔ امام حسین(ع) است، او را می‌کشتند!

 

همچنین در روایات آمده است: کسانی که دارا هستند، سالی دوبار به زیارت امام حسین(ع) بروند و فقرا هم سالی یک‌بار بروند (کامل‌الزیارات/۲۹۳)

ما اگر دلسوز فرهنگِ این جامعه هستیم، باید کاری کنیم فقرا و کسانی که دارا نیستند هم راحت بتوانند به این زیارت بروند؛ و الان اربعین، این مسیر را باز کرده است. افراد ثروتمند هم می‌توانند از این فرصت استفاده کنند و مستقیماً به این روضهٔ باعظمتِ امام حسین(ع) خدمت کنند.

 

آدم تعجب می‌کند؛ بعضی‌ها برای محرم و عاشورای هیئتِ خودشان خرج می‌کنند اما برای روضهٔ مخصوصِ امام حسین(ع) که اربعین در حرمِ خودش برگزار کرده و این‌همه جمعیت می‌آیند، خرج نمی‌کنند! البته اخیراً کارهایی انجام شده؛ چه در لبِ مرزها و چه در مسیرهای داخل کشور، مؤمنین از زائرین اربعین پذیرایی می‌کنند، اما هنوز خیلی جای کار دارد.

 

می‌دانید پذیرایی از زائر امام حسین(ع) چقدر ارزشمند است! شما بهتر از این، چگونه می‌خواستید با امام حسین(ع) ارتباط برقرار کنید؟ اگر کاروان اهل‌بیت(ع) از شهر شما عبور می‌کرد، شما برای آن کاروان چه‌کار می‌کردید؟ آیا هستیِ خودتان را در این راه نمی‌دادید؟ مگر خدمت‌کردن به زائران امام حسین(ع) کارِ کمی است؟!

 

اولین کسی که به گریه‌کن‌ها و عزاداران امام حسین(ع) غذا می‌داد، امام سجاد(ع) بود. ایشان در ایام عزاداری و روضهٔ امام حسین(ع) دستور می‌دادند که برای عزاداران غذا طبخ شود. وقتی عزاداران و زائران امام حسین(ع) از شهر ما عبور می‌کنند، چقدر زیباست که مردم همین سنت و شیوهٔ امام سجاد(ع) را پیگیری کنند.

تجمع زائران اربعین- قزوین-۹۶.۷.۲۷

 

ویدیو :  مستندکوتاه “هیاهو”  ؛ امام حسین(ع) که از همینجا سلام ما را می‌شنود،چرا اربعین؟ + سخنان تکان‌دهندۀ  امام خمینی(ره)

دریافت mp4 – حجم ۵مگابایت

 

برای دریافت بقیه مطالب به صفحه اختصاصی پیاده روی اربعین در سایت بنیانا مراجعه فرمایید یا عضو کانال تلگرام بنیانا شوید 

 

دانلود سخنرانی استاد پناهیان درباره موثرترین مفهوم در حیاط بشر

موثرترین مفهوم در حیاط بشر
موثرترین مفهوم در حیاط بشر

سخنرانی های استاد پناهیان در موضوع موثرترین مفهموم در حیاط بشر در دهه اول محرم سال ۹۶ در دانشگاه امام صادق علیه السلام برگزار شد.در ادامه مطلب گزیده ای از نظرات مردم درباره این سخنرانی ها و لینک دانلود رایگان ۱۱ جلسه سخرانی جمع آوری شده است

نظر دختر لائیک تازه مسلمان تهرانی، دربارۀ مبحث مؤثرترین مفهوم درحیات بشر  
نظر ارسالی دانشجویی از پاکستان دربارۀ مبحث موثرترین مفهوم درحیات بشر دردانشگاه امام صادق(ع)-محرم۹۶
 
نظر ارسالی دانشجویی از تهران دربارۀ مبحث موثرترین مفهوم درحیات بشر
 
نظر یک جوان ساکن آلمان درباره مبحث موثرترین مفهوم درحیات بشر
 
نظر ارسالی خانم مبلغی از پاکستان دربارۀ مبحث موثرترین مفهوم درحیات بشر :
نظرارسالی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران دربارۀ مبحث #مؤثرترین_مفهوم_در_حیات_بشر ، در دانشگاه امام صادق(ع)-محرم۹۶
نظرارسالی دانشجویی از خوزستان دربارۀ مبحث #مؤثرترین_مفهوم_در_حیات_بشر حیات_بشر ، دردانشگاه امام صادق(ع)-محرم۹۶

دکترای کلام اسلامی: تا قبل از شنیدن مبحث #مؤثرترین_مفهوم_در_حیات_بشر، هندسۀ ذهنم دربارۀ دین، اصلا این نبود!

 
موثرترین مفهوم در حیاط بشر
موثرترین مفهوم در حیاط بشر

 

جلسه۱: آشنایی با جایگاه و ارزش مفهوم حیات

 

مدت: ۴۲دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۵.۴۸MB) | متوسط(۱۹.۲MB) | خوب(۳۸.۶MB)]  | دانلود از تلگرام

کم توجهی به مفهوم ارزشمندی مانند حیات

جایگاه ‌مفهوم حیات در اسلام و دیگر مکاتب

ما فقط در عالم آخرت سیر نمی‌کنیم

ارزش فوق العاده حیات در دین

آیه‌ای در مورد حیات و ارزش حیات انسان

مَنْ قَتَلَ نَفْسَا بِغَیرِ نَفْسٍ أوفَسادٍ فِی الأَرضِ فَکانَّما قَتَلَ النَّاسَ جمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکأَنَّما اَحیا النَّاسَ جمیعاً

آشنایی با موضوع بحث؛ مؤثرترین مفهوم در حیات بشر

غرب به حیات بشر اهمیت نمی‌دهد

آثار تربیتی و معنوی بحث

آثار تربیتی: تحول در نگاه ما به ظلم، به نجات بشر و ….

آثار روحی و معنوی توجه به ارزش حیات: آدم را شکور قرار می‌دهد

چند مثال از خوبان

غرب و قناعت به حداقل حیات

دین و رساندن انسان به حیات طیبه

آشنایی با مفهوم حیات طیبه

از حیات خود خیلی بهره ببریم

محدودیت تفکر غرب نسبت به حیات

ما چقدر زنده‌ایم؟

چه کسی برای حیات ارزش قائل است؟

امام حسین(ع) و ارائه یک حیات و زندگی حداکثری

جایگاه روضه برای رسیدن به حیاتی دیگر

 

جلسه۲: دین و ارائه سطح عالی حیات

 

 

مدت: ۶۷دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۸.۷۲MB) | متوسط(۳۰.۷MB) | خوب(۶۱.۶MB)] | دانلود در تلگرام

دو اشکال عمده در آموزش‌های دینی

اصل وجود معاد و خدا و امام آموزش داده می‌شود ولی کاردکردهای آنها خیر

توضیح دین را از نیاز انسان شروع نمی کنیم

دو پیشنهاد برای حل مشکل آموزش‌های دینی

پاسخ به شبهات، عامل کم توجهی به نیازهای انسان

نیاز ضروری به علمایی انسان‌شناس برای برنامه‌ریزی صحیح تبلیغی

تفاوت‌ها و طبقات انسان را باید شناخت

دغدغه غربی‌ها مواجهه با آموزه‌های مسیحیت بوده؛ نه اسلام

دو آسیب مهم در حوزه آموزش دینی

آموزه‌های غربی متأثر از مواجهه با مسیحیت

آموزه‌های سنتی که درگیر شبهات بوده است

دلالت وجود و حیات انسان بر توحید

با در نظر گرفتن تمام خصوصیات انسان باید به حیات پرداخت

قرآن کریم و توجه به سطح عالی حیات

نتایج توجه به زندگی عالی

پیغمبران و تلاش برای افزایش سطح زندگی مردم

احساس نیاز به حیات در خود را زنده کنیم

دین را تقلیل ندهیم

ما مذهبی‌ها چقدر زنده شده‌ایم؟

امام حسین(ع) و نشان دادن زندگی‌ای دیگر

سطح نازل حیات، زندگی نیست

ما در محبت امام حسین(ع) رتبه دیگری از حیات را تجربه می کنیم

 

 

جلسه۳: تأثیر تفکر بر کیفیت حیات

 

مدت: ۵۳دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۶.۷۹MB) | متوسط(۲۳.۸MB) | خوب(۴۷.۷MB)] | دانلود در تلگرام

ضرورت نشان دادن علاقه به حیات

حیات برتر در کلمات اهل بیت(ع)

میل به حیات برتر را در خود زنده کنیم

نقش شهدا در نشان دادن حیات برتر

میل به حیات و زنده شدن باید زنده شود

آسیب‌های مفهوم آزادی، قانون، اخلاق و حقوق

ابلیس ما را با مفاهیم خوب نابود می‌کند

از تفکر باید شروع کرد

برخی از سبک زندگی‌ها قدرت تفکر را می گیرد

در مورد تفکر فکر کنیم

روایتی ویژه در مورد تفکر

مراحل رشد یافتن با کمک تفکر

صاحبان خرد از تفکر شروع می‌کنند و به محبت خدا می‌رسند

وقتی محبت خدا قلب را روشن کرد، از گناه بدشان می‌آید

افراد مفیدی می‌شوند

حکمت بر زبانشان جاری می‌شود

با هوش می‌شوند

به قدرت می‌رسند

از غیب اطلاع پیدا می‌کنند

شهوت و محبت خود را در راه خالق قرار می‌دهند

به جایگاهی با عظمت می‌رسند

خدا را در قلب خود می‌بینند

راه رسیدن آنها به حکمت با راه حکما فرق دارد….

حب است که جلوی غرور را می‌گیرد

روضه حضرت رقیه(س)

 

 

جلسه۴:  موثرترین مفهوم در حیاط بشر چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

 

مدت: ۶۱دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۷.۹۷MB) | متوسط(۲۸MB) | خوب(۵۶.۱MB)] | دانلود در تلگرام

ضرورت بیشترین بهره‌برداری از حیات

کسی نباید حیات ما و دیگران را محدود یا نابود کند

عشق به حیات

نفرت از حیات پست؛ مبنای انقلابی‌گری

عشق انسان به کیفیت حیات

ضرورت تفکر برای رسیدن به حیات برتر

باید هرکسی مؤمن را دید، بگوید او به حیات حساس است

لذت مؤمن از دنیا، بیشتر از لذت مترفین است

مؤثرترین مفهوم در حیات بشر چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

باید لذت و بهره من را بالا ببرد؛

همه جانبه باشد؛

هم عقلانیت داشته باشد و هم جاذبه و عشق؛

ضمانت اجرائی داشته و ایجاد قدرت کند

نقد بر اخلاق. آزادی، قانون و حقوق بشر

 

جلسه۵: ایمان، موثرترین مفهوم در حیات بشر

 

مدت: ۶۶دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۸.۵۶MB) | متوسط(۳۰.۱MB) | خوب(۶۰.۳MB)] | دانلود در تلگرام

بررسی ابعاد خودخواهی در وجود انسان

دوست داشتن خود و دوست داشتن خوبیها برای خود

علاقه به حیات برتر ریشه در خودخواهی دارد

علاقه انسان به حیات، سرد نمی‌شود

علاقه به حیات، مهمترین علائم حیاتی

حس خوب علاقه به حیات برتر را در خود ایجاد کنیم

نمونه‌هایی از حس خوب به حیات برتر

حس خوب به حیات برتر در چه زمان‌هایی ایجاد می‌شود؟

جلوه‌هایی از حیات برتر در صدر اسلام

عقلانی نیست که حیات انسان فقط مادی باشد

تطبیق عقلانیت در مورد حیات برتر و حس خوب به حیات برتر

دیدن آدم حسابی و ایجاد حس خوب

نقش شهید در ایجاد حس خوب نسبت به حیات برتر

گاهی یک آگاهی می‌تواند یک حس خوب ایجاد کند

نقش مرگ در ایجاد حس خوب به حیات برتر

تلاش تمام دشمنان انسانیت برای نداشتن حس خوب

انسان برای عبادت، تواضع و باوفا بودن خلق نشده است

آن حس خوب، ایمان نام دارد

ایمان و راز با عظمتی که در محبت به ولی خدا ایجاد می‌شود

کسانی که اهل آن حس خوب نمی‌شوند، چه مشکلی دارند؟

دلیل قرآنی بر اهمیت حس خوب به خدا و اولیاء خدا

حسادت، مشکل محوری کسانی که حس خوب ایمان را ندارند

ایمان به خدا، ایمان به غیب و ایمان به ولی خدا

ایمان، مؤثرترین مفهوم در حیات بشر

دو روایت در مورد اهمیت و جایگاه ایمان

ایمان، یک خواستن و یک کشش است

خاطراتی از یک حس خوب در میان شهدا

روضه حضرت عبدالله بن حسن(ع)

 

جلسه۶: ایمان؛ پاسخی به نیازهای متنوع انسان

 

مدت: ۷۱دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۹.۲۴MB) | متوسط(۳۲.۵MB) | خوب(۶۵.۱MB)] | دانلود در تلگرام

آیا ما دوست‌داشتنی‌های خود را می‌شناسیم؟

تنوع دوست‌داشتنی‌های انسان

نیاز انسان به انس، تنوع، زیبایی، محبت و ….

تناسب صفای باطن با ایمان و حیات برتر

زشتی نازل و کم بودن خواسته‌های انسان

برای رسیدن به ایمان جهد و جد نیاز است

آغاز ایمان؛ قبول کنی که همه خواسته‌های من جواب دارد

ایمان، نوعی آرامش در مورد اینکه خبری هست

ایمان؛ یک حس خوب ولی پیچیده

جایگاه دعای عرفه برای شناخت نیازهای واقعی انسان

ایمان؛ یک حس خوب به حیات برتر

بررسی خودخواهی در وجود انسان

عجب، عامل از بین رفتن عمل

تلاش برای ایمان

آرامش، اولین نتیجه ایمان

لذت عمیق ایمان

جایگاه خوف برای شناخت ایمان

جلسه۷: لذت ایمان

 

مدت: ۶۷دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۸.۷۵MB) | متوسط(۳۰.۷MB) | خوب(۶۱.۶MB)] | دانلود در تلگرام

غرض و نتایج این بحث چیست؟

ایمان، بالاترین لذت را ایجاد می‌کند

دین و ایمان باید طوری معرفی شود که لذتش درک شود

لذت خداپرستی، بالاترین لذت است

ضعف متدینین و اهل رسانه در نشان دادن لذت ایمان

بی‌ایمان، مانند مرده بودن است

لذت ایمان را باید باور کرد تا به آن رسید

لذت ایمان را هوس کنیم

برای رسیدن به لذت ایمان، حرکت کنیم

همه می‌توانند به اوج ایمان برسند

ایمان، محبوب دل مؤمن است

روایتی در مورد رسیدن به نهایت سرور با ایمان

لذت ایمان، لازمه توکل و ایمان حقیقی

دعایی از امام کاظم(ع) در مورد لذت ایمان

رسیدن از حلاوت ایمان به لذت تسلیم

روایتی ویژه از امیرالمؤمنین(ع) در مورد ضرورت خواستن و تقاضای جدی از خدا

روضه حضرت علی اصغر(ع)

 

جلسه۸: عملیات افزایش ایمان

 

مدت: ۶۶دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۸.۶۱MB) | متوسط(۳۰.۲MB) | خوب(۶۰.۷MB)] دانلود در تلگرام

مروری مجدد بر معنای ایمان

ضرورت فهم و درک حیات بالاتر

ارزیابی اخلاق بدون ایمان و ایمان بدون اخلاق

ضرورت تمنا از خدا برای رسیدن به مراتب بالاتر ایمان

در راه ایمان، باید آن را بخواهیم و خود را قبول داشته باشیم

دفاع مقدس، تجلی خواستن‌ها و رسیدن‌ها

به خدا و توانایی خدا اعتماد کنیم

دعا نکردن، علامت تکبر و نوعی توهین به خدا

خواستن را چگونه اضافه کنیم؟

عملیات افزایش ایمان

قدم اول: خواستن

قدم دوم: عمل و مجاهدت

نمونه‌هایی از عمل و مجاهدت

خیلی خواستن و اصرار داشتن

قدم سوم: استقامت و مبارزه با چالش‌ها

خواسته‌های خود را با روضه افزایش دهیم

روضه حضرت علی‌اکبر(ع)

 

جلسه۹: ولایت، بزرگترین چالش ایمان

 

مدت: ۶۲دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۸.۰۶MB) | متوسط(۲۸.۳MB) | خوب(۵۶.۸MB)] | دانلود در تلگرام

ایمان، چیزی از جنس گرایش

ضرورت احساس نیاز به خدا

هیئت؛ تکرار، تقویت و پیدا کردن حس خوب

جایگاه مؤمن نزد خداوند

قلب مؤمن عرش خدا است

انسان می‌تواند نظر خالق جهان را عوض کند

قلب انسان باید بخواهد

مروری بر عملیات افزایش ایمان

امتحان الهی در مراحل افزایش ایمان

فلسفه امتحانات الهی برای افزایش ایمان

امتحان، مانعی برای مدعیان ایمان

امتحان، عامل تعمیق ایمان

عشق‌بازی با امتحان ایمان

بررسی امتحان اولیاء خدا در دعای ندبه

مهم‌ترین چالش ایمان چیست؟

آیا ایمان با زجر همراه است؟

بزرگترین قسم قرآن در مورد چالش ایمان

ولایت، بزرگترین چالش ایمان

روضه حضرت عباس(ع)

 

جلسه۱۰: عشق به ایمان و نفرت از کفر

 

مدت: ۷۹دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۱۰.۲MB) | متوسط(۳۵.۹MB) | خوب(۷۲.۱MB)دانلود در تلگرام 

غربت‌زدایی از ایمان؛ یکی از اهداف این بحث

ایمان، مفهومی زیبا و محبوب

آیا مردم به ایمان عشق می‌ورزند؟

نقدی بر فرهنگ جامعه در مورد عشق به ایمان

اگر شکوه و زیبایی ایمان درک نشده، بی‌راهه رفته‌ایم

شکوه و زیبایی عزاداری امام حسین(ع)؛ شعبه‌ای از ایمان

علاقه به حیات برتر، مقدمه عشق به ایمان

ضعف شوق‌آفرینی برای ایمان در میان برخی از کتب

قرآن؛ ایمان‌نامه است

عشق به ایمان در جامعه غریب است

ایمان، فراتر از یک مسأله مهم فرهنگی

عشق به ایمان، مستلزم نفرت از کفر است

نفرت از کفر، اصلی مهم برای ایمان

میزان نفرت از کفر در جامعه

نفرت از کفر و تناسب آن با شب عاشورا

نفرت از کفر در قرآن کریم

آیا نفرت از کفر، آموزش داده می‌شود؟

نفرت کافران از مؤمنین

زشتی کفر را در عاشورا باید دید

روضه امام حسین(ع)

 

جلسه۱۱: آشنایی با ابعاد اجتماعی ایمان

 

مدت: ۷۵دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(۹.۷MB) | متوسط(۳۴.۱MB)  | خوب(۶۸.۴MB)دانلود در تلگرام

تأثیر خدا بر بندگی ما

ضرورت مهربانی و لطف خدا

آزادی ما در میان جبرها، بسیار کم است

ایمان، روان را آزاد می‌کند

تأثیر ایمان در جهت تغییر در شرایط سخت و جبری

ایمان، مهمترین عامل آسان شدن شرایط خارج از اختیار انسان

آشنایی با ابعاد اجتماعی ایمان

تأثیر ایمان بر تغییر شرایط فرد و تغییر شرایط جامعه

نجات جامعه به کمک ایمان

آسیب‌شناسی ایمان دروغین

رعایت آداب ایمان بر رشد جامعه تأثیرگذار است

آداب ایمان، مانع شکل‌گیری نفاق در  جامعه

نکاتی مهم در آداب ایمان

سختی ایمان به نصرت الهی

ضعف ایمان در میان مدیران جامعه

جبرهای زندگی شخصی در زندگی جمعی هم هست

جامعه بدون ایمان به اوج منفعت نمی‌رسد

خدا چگونه جامعه‌ای را زمین می‌زند

نقدی بر وضعیت اجتماعی ایمان

روضه شام غریبان(ع) 

 

منبع: سایت بیان معنوی 

 

 

چرا عزاداری امام حسین(ع) از اول محرم شروع می‌شود و در دهه اول ادامه دارد؟

 

یادداشت حجت‌الاسلام پناهیان:” چرا عزاداری امام حسین(ع) از اول محرم شروع می‌شود؟”

 

حجت الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان در یادداشتی مبنی بر اینکه چرا عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه السلام از ابتدای ماه محرم آغاز می شود، پاسخ دادند که مشروح آن در ادامه آمده است: 

 

اینکه چرا مراسم عزاداری برای اباعبدالله(ع) از اول دههٔ محرم آغاز می‌شود، دلائل مختلفی می‌تواند داشته باشد:

 

شاید به اعتبار فرمایش امام رضا(ع) است که می‌فرماید از اول دههٔ محرم حزن و اندوه در چهرهٔ پدرم دیده می‌شد و حالت عزادار به خود می‌گرفتند. در روایت آمده است که امام رضا(ع) فرمودند: هنگامی که ماه محرم شروع می‌شد، دیگر کسی پدرم را خندان نمی‌دید و هر روز ناراحتی او بیشتر می‌شد تا روز دهم محرم. پس وقتی روز دهم می‌رسید، آن روز روز مصیبت و اندوه و گریهٔ او بود. (کَانَ أَبِی ع إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ… امالی صدوق/۱۲۸)

 

در روایت مشهور دیگری وقتی پسر شبیب در اول محرم بر امام رضا(ع) وارد شد، حضرت برای او ذکر مصیبت شهادت و اسارت اهل بیت(ع) را کردند. (دَخَلْتُ عَلَی الرِّضَا ع فِی أَوَّلِ یَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ.. امالی صدوق/۱۳۰)

 

شاید به این دلیل باشد که عزاداران قبل از عاشورا با ده شب عزاداری بتوانند خود را برای حضور در غم بزرگ عاشورا آماده کنند. چرا که پس از یک هفته عزاداری، حضور در ذکر مصیبت هولناک عاشورا قابل تحمل‌تر خواهد بود. تمام عزاداران می‌دانند که اگر عزاداری از روز عاشورا شروع می‌شد چقدر ذکر مصیبت‌ها در عاشورا دردناک‌تر و غیرقابل تحمل‌تر می‌شد.

 

اینکه پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً»(مستدرک الوسائل/۱۰/۳۱۸) این حرارت را هر کسی حس کرده باشد، می‌داند بی‌مقدمه وارد روز عاشورا شدن بسیار دشوار است.

 

از طرف دیگر ممکن است یک دهه عزاداری قبل از عاشورا برای بعضی‌ها کسب توجه و آمادگی برای ایجاد سوز در روز دهم باشد. کسانی که دل غافلی دارند یا در اثر توجه به تعلقات دنیا احساس محبتشان به امام حسین(ع) کم شده باشد ده روز فرصت دارند تا در محافل عزاداری با شنیدن مواعظ و معارف دینی آمادگی لازم را کسب نمایند تا مبادا در روز مصیبت بزرگ اباعبدالله الحسین(ع) بی‌احساس و بی‌توجه حضور پیدا کنند.

 

و شاید حکمت آن این باشد که در واقع این عزاداری دههٔ اول محرم یک نوع اعلام آمادگی برای نصرت است تا صرف سوگواری، و گویی عزاداران به قصد یاری اباعبدالله الحسین(ع) از همان ابتدای محرم به خیمهٔ اباعبدالله الحسین(ع) می‌روند که مولایشان را غریب نگذارند. به همین دلیل عزاداری دههٔ عاشورا رنگ و بوی حماسی دارد و دسته‌های عزا با علائم دسته‌های رزمی در میادین دیده می‌شوند.

 

در حالی که عزاداری از عصر عاشورا و شام غریبان به بعد تنها رنگ و بوی غم به خود می‌گیرد و حتی رسم شده است از ظهر عاشورا به بعد بیرق‌ها را به علامت شهادت اباعبدالله الحسین(ع) می‌خوابانند و دیگر برافراشته نگه نمی‌دارند.

 

استاد علیرضا پناهیان-۹۴/۷/۲۰ | منبع: سایت بیان معنوی 

 

.

مطالب و محتوای سایت بنیانا درباره ماه محرم و عزاداری امام حسین علیه السلام را در صفحه اختصاصی « تکیه بنیانا » بخوانید