اگر نیکی کنید به خود می کنید ، و اگر بدی کنید به خود می کنید [ یک آیه قرآن بخوانیم ]


خداوند در سوره اسرا آیه 7 می فرماید:

اعوذبالله‌من‌الشیطان‌الرجیم

«إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا»

اگر نیکی کنید به خود می کنید ، و اگر بدی کنید به خود می کنید

اما نکاتی درباره این آیه قرآن کریم در تفسیر مجمع البیان نوشته شده است که در ادامه مطلب می خوانیم . همراه بنیانا باشید …

ادامه خواندن “اگر نیکی کنید به خود می کنید ، و اگر بدی کنید به خود می کنید [ یک آیه قرآن بخوانیم ]”

چه نکاتی درباره پلیس ایران نمی‌دانیم ؟ [ اقتدار و مهربانی ] + ویدیو از استاد رائفی پور

پلیس ایران مظهرِ «اقتدار و مهربانی» ۱۳ مهرماه، به‌عنوان روز نیروی انتظامی و هفتهٔ پس از آن به‌عنوان هفتهٔ نیروی انتظامی نام‌گذاری شده است. به همین مناسبت پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR در یادداشتی کوتاه، جایگاه حساس و خطیر این نیروی امنیت‌بخش و انتظام‌بخش و الگوی مطلوب آن را از نگاه رهبر انقلاب اسلامی بررسی می‌کند. که … ادامه خواندن “چه نکاتی درباره پلیس ایران نمی‌دانیم ؟ [ اقتدار و مهربانی ] + ویدیو از استاد رائفی پور”

پلیس ایران مظهرِ «اقتدار و مهربانی»

۱۳ مهرماه، به‌عنوان روز نیروی انتظامی و هفتهٔ پس از آن به‌عنوان هفتهٔ نیروی انتظامی نام‌گذاری شده است. به همین مناسبت پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR در یادداشتی کوتاه، جایگاه حساس و خطیر این نیروی امنیت‌بخش و انتظام‌بخش و الگوی مطلوب آن را از نگاه رهبر انقلاب اسلامی بررسی می‌کند. که در ادامه می خوانیم . همراه بنیانا باشید 

پلیس ایران

پلیس ایران حافظ امنیت است ؛ امنیت، پایه و اساس است

««الّذی اطعمهم من جوع و امنهم من خوف»؛ به عنوان دو نعمت بزرگ الهی، خدای متعال این را به رخ مخاطبان این آیهٔ شریفه میکشد: نجات از گرسنگی و نجات از ناامنی.» ۱۳۹۰/۰۶/۲۹

«امنیت» پایه و اساس زندگی جمعی انسان‌ها و پیشرفت جامعه است: «اگر امنیت نباشد، فعالیت اقتصادی هم دیگر نخواهد بود. اگر امنیت نباشد، عدالت اجتماعی هم نخواهد بود. اگر امنیت نباشد، دانش و پیشرفت علمی هم نخواهد بود. اگر امنیت نباشد، همه رشته‌های یک مملکت بتدریج از هم گسسته خواهد شد. لذا امنیت، پایه و اساس است.» ۱۳۷۹/۰۱/۰۶

و در جمهوری اسلامی «مظهر امنیت» نیروی انتظامی است: «نیروی انتظامی در مسئولیّت خود که ایجاد امنیت است، مظهر حاکمیّت جمهوری اسلامی است. یعنی جزو وظایف جمهوری اسلامی این است که در جامعه امنیت ایجاد کند. امنیت اخلاقی، امنیت اجتماعی – همان‌طور که شرح دادید – جزو وظایف ما است؛ جزو وظایف جمهوری اسلامی است؛ نمیتوانیم اینها را رها کنیم. مظهر این امنیت و عامل وسطِ میدانِ این امنیت عبارت است از نیروی انتظامی.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶

پلیس ایران ؛ هم قدرت، هم رأفت

نیروی انتظامی برای موفقیت در انجام وظیفهٔ خطیر خود باید به صورت توأمان مظهرِ «اقتدار و مهربانی» باشد: «نیروی انتظامی، هم مظهر اقتدار نظام و نظمی است که میخواهد امنیت کشور را حفظ کند و تأمین کند و از آن پاسداری کند، هم مظهر مهربانی و دلسوزی و روحیهٔ رأفت و رحمت نظام نسبت به آحاد مردم است.

این دو تا در کنار هم و توأم با یکدیگر باید مورد توجه قرار بگیرد.» ۱۳۹۰/۰۶/۲۹ چراکه: «شما میخواهید پشتیبانان آسایش و آرامش فکری مردم باشید. بایستی مردم، هم قدرت و اقتدار شما را احساس کنند، هم رأفت و دلسوزی و امانت و محبت شما را نسبت به خودشان.» ۱۳۹۰/۰۶/۲۹

بر این اساس نیروی انتظامی باید همواره در این چارچوب عمل کند: «باید بتوانید مقتدرانه عمل کنید؛ باید بتوانید با قاطعیّت عمل کنید. منتها نکتهٔ کار این است که اقتدار را با ظلم نباید اشتباه کرد؛ اقتدار را با حدومرز نشناختن و بی‌مهار حرکت کردن نباید اشتباه کرد.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶

پلیس ایران ؛ آبرویِ نظام

یکی از نکات بسیار مهم در رابطه با نیروی انتظامی «حضور در بین مردم» و تأثیر عملکرد این نیرو بر نگرش و ذهنیت افکار عمومیِ ملت نسبت به حاکمیت است: «شما بین مردمید و مردم با شما مماسّند؛ خدای نکرده هرگونه تخلّفی، اشکالی، ایرادی، کج‌رفتاری‌ای، بدعملی‌ای فوراً بین مردم منعکس میشود؛

بیش از سایر دستگاه‌ها… وقتی منعکس شد، آن‌وقت فقط آبروی نیروی انتظامی نیست که میرود – همان‌طور که عرض کردیم، نیروی انتظامی نمایندهٔ حاکمیّت اسلامی است، نمایندهٔ نظام جمهوری اسلامی است در مردم – آبروی همه خواهد رفت.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶ لذا باید «صیانت» لازم در درون این نیرو انجام بگیرد: «عمده، صیانت سازمانی است؛ در درون سازمان، این صیانتِ لازم انجام بگیرد که این طبعاً به بیرون منعکس خواهد شد.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶

و ضروری است که: «داخل کلانتری‌ها، در خیابان، در جادّه، در همه‌جای دیگر واقعاً توجّه بشود به این معنا که سلامت نیروی انتظامی و عناصر نیرو حفظ بشود.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶

اگر چنانچه با این نگاه به جایگاه و وظایف خطیر این مجموعه نگاه شود و اقدامات لازم در جهت نیل به مقصود به شکل صحیح و دقیق انجام پذیرد: «حقیقتاً نیروی انتظامی میتواند به جمهوری اسلامی آبرو بدهد.» ۱۳۹۴/۰۲/۰۶

***

ویدیو : وقتی ماه ها پیش استاد رائفی پور دلیل عدم تیراندازی تک تیرانداز ها را در رژه اهواز آسیب شناسی کرده بود (بسیار مهم)
چه نکاتی درباره پلیس ایران نمی‌دانیم ؟ (حتما ویدیو را تماشا کنید )

ویدیو در دیدستان | ویدیو در روشنگری

دانلود نسخه 62 مگابایتی | دانلود نسخه 26 مگابایتی

سخنرانی استاد رائفی پور – تحلیل مسائل کشور – مشهد 7 شهریور 97

در ادامه بخوانید » برای غلبه بر جنگ رسانه‌ای دشمن : جوان‌های مؤمن وارد میدان شوند [دانلود نشریه خط حزب الله]

چگونه فردی با انگیزه و شاد باشیم ؟

دیروز تو مترو نشسته بودم دیدم همه آدم هایی که اونجان چهره های محزون و گرفته ای دارند! با خودم گفتم چه اتفاق تلخی برای ما انسان ها افتاده که این طوری سرد و بی انگیزه شدیم. اون وقت بود که یاد پدر بزرگ خودم افتادم که با وجود اینکه الحمدلله 80 سالشونه همیشه شاد … ادامه خواندن “چگونه فردی با انگیزه و شاد باشیم ؟”

دیروز تو مترو نشسته بودم دیدم همه آدم هایی که اونجان چهره های محزون و گرفته ای دارند! با خودم گفتم چه اتفاق تلخی برای ما انسان ها افتاده که این طوری سرد و بی انگیزه شدیم.
اون وقت بود که یاد پدر بزرگ خودم افتادم که با وجود اینکه الحمدلله 80 سالشونه همیشه شاد و با انگیزه زندگی می کنند، شاید یکی از علت هایی که ما این طوری سرد شدیم فاصلمون از اهل بیت و همه سفارش هاشونه که درباره این دنیا بهمون کردن! بیاین باهم یه مرور روی سخنان امام شیعیان بندازیم بعد منصفانه با خودمون مرور کنیم که آیا این تفکرات همراهمون هست؟!

 

مقاومت در برابر سختی ها و رنج ها

حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«چشم از سختی خار و خاشاک و رنج ها فرو بند تا همواره خشنود باشی.»

علاوه بر صبر و پرهیزکاری، نهج البلاغه به طور کلی کنار آمدن و سازگاری با مسائل را توصیه می کند.
فردی که سر سختی بالایی دارد و مشکلات را چالش و فرصتی برای رشد می داند و نه تهدید، می تواند در برابر سختی ها و مشکلات مقاومت کند و به بهترین نحو با آنها مقابله کند و در نتیجه، کمتر دچار حزن و اندوه می شود.

به اعتقاد آرجایل (2001) میزان خشنودی ذهنی فرد به شیوه تفکر او درباره مسائل بستگی دارد و علاوه بر این خشنودی تحت تأثیر حالت های هیجانی آنی قرار می گیرد؛
وقتی انسان مجبور می شود با موقعیت ها سازگار شده و به شیوه متفاوتی به رویدادها نگاه کند، خشنودی او افزایش می یابد. طبق نظر تایلور و براون (1988) اعتقاد به این که وقایع تصادفی نیستند و پس از وقایع منفی نیز امکان رشد شخصی وجود دارد، می تواند به وقایع معنی بدهد.

بسیاری افراد از جمله بعضی از معلولان در بررسی خشنودی از زندگی درحد 70 درصد از حد اکثر قرار می گیرند.

بنابراین، غیر از عوامل عینی مسائل دیگری نیز آشکارا در میزان خشنودی دخالت دارند. در واقع این یافته ها با سازگاری این افراد رابطه دارد؛ آنها از اشکال متنوع راهبردهای مقابله ای استفاده کرده زندگی خود را به شکل متفاوتی ارائه داده و یا به شیوه متفاوتی به مسائل می نگرند(آرجایل، 2001).

حضرت علی علیه السلام در عین توصیه به کوچک انگاشتن سختی ها و مصائب و پرهیز از بزرگ نمایی آن، گروهی از مردم را توصیف می کند (پرهیزگاران) که بر عکس اهل دنیا که مرگ بدن ها را بزرگ می شمارند، مرگ دل های زندگان را بزرگتر می داند.
به عبارت دیگر، افراد به یک رویداد واکنش یکسان نشان نمی دهند و برخی از آنها نگاه ژرف تری به مسائل دارند و چیزهایی را مصیبت می دانند که دیگران نمی دانند.

 این همان تنگه ای است که مصیبت را به بینش و بصیرت نزدیک می کند. حضرت علی علیه السلام خطاب به شعث می گوید:

 

«ای شعث! پسرت تو را شاد می کرد و برای تو گرفتاری و آزمایش بود و مرگ او تو را اندوهگین کرد درحالی که برای تو پاداش و رحمت است ».

رضایت دادن به قضای الهی

حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«کسی که از دنیا اندوهناک باشد، از قضای الهی خشمناک است…».

از این سخن حضرت علی علیه السلام چنین برمی آید که هر کسی که به قضای الهی تن در می دهد و از آن شاکی نیست، از غم و اندوه دنیا به دور است. دلیل این امر نیز روشن است، چون کسی که به قضای الهی رضایت می دهد معتقد است که هر چه برای او پیش می آید، اراده و خواست خداوند در آن دخیل است و حکمتی در آن نهفته است و در نهایت به خیر و صلاح اوست، بنابراین هر مسأله و اتفاقی هر قدر هم که به ظاهر ناگوار باشد، او را پریشان نمی سازد.

شادی و خوشحالی انگیزه

 

جایگاه واقعی شادی ها و انگیزه

حضرت علی علیه السلام در نامه ای به ابن عباس (فرماندار مصر) فرمودند: (نامه 22)

«همانا انسان گاهی خشنود می شود به چیزی كه هرگز از دستش نمی رود و ناراحت می شود برای از دست دادن چیزی كه هرگز به آن نخواهد رسید.

ابن عباس خوشحالی تو از چیزی باشد كه در آخرت برای تو مفید است و اندوه تو برای از دست دادن چیزی از آخرت باشد: آنچه از دنیا به دست می آوری تو را خشنود نسازد. آنچه در دنیا از دست می دهی زاری كنان تأسف مخور و همت خویش را به دنیای پس از مرگ وامگذار.

(در نامة 66) «همانا انسان از به دست آوردن چیزی خوشحال می شود كه هرگز آن را از دست نخواهد داد و برای چیزی اندوهناك و غمگین است كه هرگز به دست نخواهد آورد.

پس بهترین چیز نزد تو در دنیا رسیدن به لذت ها، یا انتقام گرفتن نباشد، بلكه هدف تو خاموش كردن باطل یا زنده كردن حق باشد. تنها به توشه ای كه از پیش فرستاده ای خوشحال باش و بر آنچه به جای می گذاری حسرت مخور. (صص 177-176)

 مرگ حدیث

یاد مرگ

حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«آن کس که فراوان به یاد مرگ باشد در دنیا به اندک چیزی خشنود است.»

یاد مرگ باعث می شود که انسان به موقت و زودگذر بودن زندگی دنیا توجه داشته باشد و بنابراین حسرت آنچه را ندارد نخورد و از آرزوها و خواسته های بزرگ بپرهیزد و قدر نعمت هایی را که دارد بداند؛
یاد مرگ همچنین باعث می شود که فرد مشکلات و سختی ها را بزرگ نمایی نکند و بنابراین در برابر آنها قدرت تحمل بالایی داشته باشد.

این عوامل موجب می شود که فرد کمتر دغدغه خاطر مسائل زندگی دنیا را داشته و در مقایسه با کسی که کمتر به یاد مرگ می افتد، خشنود تر باشد. به نظر آرجایل (2000) اعتقاد به زندگی پس از مرگ برای سلامت روانی مفید است، بخصوص در مورد کسانی که سالخورده و بیمارند یا در معرض جنگ قرار دارند.

باید خاطر نشان ساخت که بسیاری از روش های فوق الذکر ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و به عبارتی لازم و ملزوم یکدیگرند، برای مثال، توجه به پاداش های اخروی تلخ کامی های دنیا و یا یاد مرگ، مقاومت در برابر سختی ها و رنج ها را تسهیل می نماید، توجه به فنا پذیری و دگرگونی حالات دنیا، به عشق نورزیدن به دنیای حرام و دل کندن از آن کمک می کند و…

 پرهیزکاری و اطمینان به وعده های الهی

حضرت علی علیه السلام در نامه خود به محمد ابن ابی بکر می فرماید:

«پرهیزکاران در بهترین خانه های دنیا سکونت کردند و بهترین خوراکی های دنیا را خوردند و همان لذت هایی را چشیدند که دنیا داران چشیده بودند… لذت پارسایی در ترک حرام دنیا را چشیدند و یقین داشتند که روز قیامت از همسایگان خدایند، جایگاهی که هر چه درخواست کنند داده می شود و هر گونه لذتی در اختیارشان قرار دارد.»

پرداختن به حرام دنیا گر چه ممکن است خوشی آنی و لذت کاذبی ایجاد کند، اما از آن جا که با فطرت و طبیعت انسان ناسازگار است، در کوتاه مدت یا دراز مدت بر روح و جسم انسان و بر زندگی فردی و اجتماعی او اثرات نامطلوب و گاه جبران ناپذیری باقی می گذارد و غم و اندوه و حسرت به دنبال دارد.

 

بنابراین کسی که از کارهای حرام اجتناب می کند، دچار این غم و اندوه و حسرت نمی شود و در عین حال از لذت های حلال و آن چه دارد بیشتر و بهتر بهره مند می شود. علاوه بر این اطمینان به وعده های الهی در مورد پاداش های اخروی پرهیزکاری و تجسم این پاداش ها، موجب شادی فرد پرهیزکار می شود.

فرآوری: فاطمه زین الدینی(+)