ابراهیم حاتمی کیا علیه عافیت طلبی است [بررسی حمله همزمان لیبرال ها و متحجران به حاتمی کیا]

حمایت مدافعان حرم از ابراهیم حاتمی کیا
ابراهیم حاتمی کیا در کنار سید شهیدان اهل قلم
ابراهیم حاتمی کیا در کنار سید شهیدان اهل قلم

 

منتقدان این روزهای ابراهیم حاتمی کیا شباهت بسیاری به منتقدان سید مرتضی آوینی در دهه ۷۰ دارند،اگر آن روز صدا وسیما آوینی را بایکوت می کرد،امروز هم به فیلم ابراهیم حاتمی کیا در سیما حمله می‌شود، جالب است که حمله همزمان لیبرال ها و متحجران به آوینی در مورد حاتمی کیا هم تکرار می شود،به نظر می رسد این سرنوشت هر حرکتی علیه «عافیت طلبی» باشد

 

خودتان را بگذارید جای مخالفانش، مخالف که چه عرض کنم جای دشمنانش.

یک کارگردان محتواشناس و تکنیک‌بلد بیاید و هر آنچه در این چند سال برای خود در حیاط خلوت سینما ساختید مثل طوفان ویران کند. آب بریزد به لانه موریانه‌ها. بعد می‌خواهی نقدش کنی نمی‌توانی بگویی تو ضعیفی، نمی‌توانی بگویی این‌کاره نیستی.

چرا؟ چون بیشتر از هرکس دیگر افتخار سینمایی دارد. حالا شما باشید با او چه می‌کنید؟ می‌خواهید جایگاهش را در سینما متزلزل کنید؟

گواهی می‌دهم که تو بر دامنه آتشفشان منزل گرفته‌ای» کسی که به گفته آوینی، خانه در دامنه آتشفشان ساخته از خانه‌به‌دوشی چه باک دارد؟ می‌خواهید مردم را مجاب کنید فیلم‌هایش را نبینند؟

کسی که مردم با حاج‌کاظم «آژانس شیشه‌ای»اش، سعید «از کرخه تا راین»ش، دایی غفور «بوی پیراهن یوسف»ش تا قاسم «ارتفاع پست»ش و حیدر «بادیگارد»ش گریستند به این راحتی‌ها قابل حذف از ذهن مخاطبان نیست.

 

حاتمی‌کیا حذف‌شدنی نیست. ای کاش جناحی که معتقد به هنر برای هنر است، این واقعیت را بپذیرد. فرزند جنگ است پس انتظار نداشته باشید که پارچه سفید بالا ببرد.

 

اما حاتمی‌کیا با هم‌نسلان و هم‌قطارهای خود فرق عمده‌ای دارد؛ جذابیت شخصی و استعداد شگرف در فیلمسازی باعث شد از همان سال‌های اولیه فعالیت در سینما، در دل مخاطبان جا باز کند.

سیاسی‌ها هم دوست داشتند او را هم‌ردیف طیف خودشان نشان دهند. دست‌ها و سوت‌های ممتد جماعت طبقه نوظهور اجتماعی آن روزها برای هرکسی جذاب بود.

حالا حاتمی‌کیا پایگاه اجتماعی‌ای داشت از طیف‌های رنگارنگی از جوانان با عقاید مختلف. عقل محاسبه‌گر می‌گوید باید برای حفظ این بدنه خاکستری مواظبت کرد.

جز راست نباید گفت ولی هر راست را هم نباید گفت. آنهایی که در این فضا تنفس کردند می‌دانند بعد از مدتی این فیلمساز نیست که می‌خواهد تاثیر بگذارد بر مخاطب بلکه این مخاطب و رسانه‌ها هستند که خط فکری بسیاری از فیلمسازها را کانالیزه می‌کنند اما حاتمی‌کیا را چه به عقل محاسبه‌گر؟

* «عقل من می‌گوید که او موقع‌شناس نیست و دلم پاسخ می‌دهد نباید هم چنین باشد، عقل می‌گوید ملاحظه عرف، حکم عقل است. دلم جواب می‌دهد آخر او که عاقل نیست، عقل اعتراض می‌کند او نباید این همه بی‌پروا باشد؛ دل می‌گوید در نزد عاشقان، پروا ریاکاری است؛ عقل پرخاش می‌کند او هرچه را که در دلش گذشته، صادقانه بر زبان آورده است.»

 

به‌خاطر همین بود که در اوج فضای اصلاحات، آژانس شیشه‌ای می‌سازد برای آرمانی بالاتر از قانون.

 

حاج کاظم: «به اونا بگو بین عباس و BBC یکی رو انتخاب کنن. حافظ امنیت ملی برای من و امثال عباسه! اگه امنیت ملی اونا رو BBC تعیین می‌کنه، هرکی قبله خودش رو بچسبه.»

 

آژانس شیشه‌ای تکانه‌ای اجتماعی ایجاد کرد، آنهایی که خیال می‌کردند حاتمی‌کیا روشنفکر دفاع مقدسی می‌شود، احساس خطر کردند. هرآنچه در چنته داشتند برای زخمی‌کردنش به کار بردند.

همان منتقد روشنفکری که متنی سراسر مدح و ثنا برای فیلم‌هایش گفته بود به او لقب «سرگئی باندارچوک» ایرانی داده بود. می‌خواست با کنایه زدن و همپوشانی حاتمی‌کیا به کارگردان حکومت شوروی او را بترساند.

ترس! کسی که گلوله در گوشش نجوای یا مرگ یا زندگی را خوانده از برچسب می‌ترسد؟ * «می‌دانم که روزگاری چنین چقدر دشوار است که انسان خود را همان‌گونه که هست نشان دهد. عادت و آداب عالم ظاهر تو را وامی‌دارند که خودت را پنهان کنی و من می‌دانم که برای فردی چون تو مردن بهتر است از زیستنی چنین.»

 

فیلم‌ها یکی‌یکی آمدند این‌بار در قله دورانی که کفگیر قشر روشنفکر سینمایی به ته دیگ خورده بود و کفتر جلد فارابی و امثالهم می‌شدند تا وام قرض‌الپسنده برای فیلم‌هاشان بگیرند و گذران زندگی کنند این‌بار «به رنگ ارغوان» را ساخت.

سخت و نفس‌گیر. انگار به خرق عادت، عادت دارد. فیلم به محاق توقیف می‌رود و در روزگاری که دوستان به‌ظاهر ضدنظام در حال بهره‌مندی بودند، خانه‌نشین شد. حاتمی‌کیای مردد برایشان فرصت بود. شادی‌کنان و کف‌زنان دوباره به سمتش آمدند.

 

محمد قوچانی: «به رنگ ارغوان مهم‌ترین فیلم سیاسی معاصر است.»

 

محمد رحمانیان: «فیلم «به رنگ ارغوان» یکی از بهترین فیلم‌های عاشقانه سینمای ایران است.»

 

اما نمی‌دانستند «علیه عافیت‌طلبی» که همیشه دغدغه حاتمی‌کیا  بوده با این چند مانور رسانه‌ای تحت‌تاثیر قرار نمی‌گیرد. همان روزها گفته بود من ایمان دارم این فیلم (به رنگ ارغوان) یک روز بدون هیچ ممیزی از تلویزیون مملکت پخش می‌شود؛ اتفاقی که چهارم فروردین ۹۱ به وقوع پیوست.

 

اما چه می‌شود کسی اینچنین از خوش و ناخوش سینما بگذرد؟ اگر کارگردان دستمزد بگیری بود، بهتر نبود به همان سبک قبلی ادامه می‌داد؟ چه کسی از فحش خوردن خوشش می‌آید؟ حالا که روزگار عوض شده و حتی انقلابی‌های قدیم به فکر توشه‌برداری بودند فیلم‌های «چ» و «بادیگارد» را می‌سازد.

«من سربازم همچنان هم سرباز باقی می‌مانم، هنوز دهه‌فجر تمام نشده ولی سربازان به همت مدیران این مملکت در انقلاب فجر غریب هستند.» (سخنرانی در مشهد-۱۳۹۲)

 

و اما حالا «به وقت شام»

 

حاتمی‌کیا بیشتر از پیش میل به آرمان دارد؛ آرمانی که عافیت‌طلبی را هدف گرفته و از ماجرایی مهم خبر می‌دهد.

ذبح انسانیت در سرزمین شام. برخلاف دیگر فیلم‌ها که سن قهرمان با سن حاتمی‌کیا همسو است و گویی خودش در کالبد قهرمان قرار گرفته این‌بار حاج‌یونس رستمی پرچم قهرمانی را به فرزندش می‌دهد.

عالم پیر دگرباره جوان می‌شود و شکاف نسل‌ها در تکاپوی خون و گلوله ترمیم می‌شود.

«به وقت شام» شبیه خاکستر سبز است؛ رجزخوانی ایثار در برابر سپاه شیطان، پررنگ‌تر از دیگر فیلم‌ها و صریح‌تر برای مخاطب داخلی و خارجی. هواپیمای ایلیشون حاتمی‌کیا داغ آوار شدن بر سر مظلومان را به دل عافیت‌طلبان می‌گذارد، شبیه خود ابراهیم در جشنواره امسال.

فکر می‌کردند با جوسازی و تخریب و استهزا می‌توانند راه را برای حاتمی‌کیا سخت کنند. یا او را نشناختند یا سرگذشت فیلم‌ها و عکس‌العمل او را نخوانده‌اند و ندیده‌اند.

این ققنوس شاید آتش بگیرد، شاید خاکستر شود ولی نتیجه دیدنی‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کنند. این ققنوس خود خالق ققنوس‌های جدیدی است.

 

حاتمی‌کیا هنوز همان حاتمی‌کیای فیلم «هویت» است. هوادارها به فراخور بعدی از دغدغه حاتمی‌کیا نزدیک و دور می‌شوند. دست‌زدن‌ها تبدیل به هو می‌شود و برعکس.

آنچه می‌ماند اما همان ابراهیم حاتمی‌کیاست، همان که آوینی می‌خواست بالاتر از آرزوهای جوانانه‌اش، اثرگذارتر از فیلمساز محبوبش فرانکو زفیرلی و با کوله‌باری از فیلم‌های قوی‌تر از «برادر خورشید، خواهر ماه» فیلم محبوبش.

 

بیشتر از هر روز دیگر این روزها حاتمی‌کیا شبیه آوینی است. ای کاش «به وقت شام» را هم مرتضی می‌دید. نامه آوینی حتما خواندنی می‌شد. در روزگاری که مرتضی نیست ابراهیم هنوز اقتدا به حاج‌کاظم دارد. وقتی مرتضی نیست درددل‌ها را لاجرم باید به دوربین می‌گفت، بدون مرعوب شدن از هو و کف و سوت‌ها.

 

حاج‌کاظم: «شهادت می‌دهم به ولایت شیعه هرکس در این نظام تکلیفی به گردن داره و من هم من هیچ شکایتی از کسانی که ممکنه منو تا چند لحظه دیگه مورد هدف قرار بدن ندارم، اونا به وظیفه شون عمل کردن و من هم.»

*جملات پررنگ ( سبز )، عینا از نامه شهیدمرتضی آوینی به حاتمی‌کیا گرفته شده است.

نویسنده : سجاد بلوکات ( فرهیختگان ۲۴۳۵)

 

حمایت مدافعان حرم از ابراهیم حاتمی کیا
حمایت مدافعان حرم از ابراهیم حاتمی کیا
شهید آوینی خطاب به حاتمی کیا در سال 71:
شهید آوینی خطاب به حاتمی کیا در سال ۷۱:

 

ویدیو : اگر شهید آوینی زنده بود، به ابراهیم حاتمی کیا چه میگفت؟

دریافت (۲ مگابایت)

ترور شخصیتی یک کارگردان توسط داعشی های وطنی [دانلود رادیو زنگ بیداری قسمت ۲۷۰ ]

۲۷۰ امین برنامه زنگ بیداری منتشر شد . پادکست اجتماعی-سیاسی زنگ بیداری از مجموعه برنامه های گروه صدای میقات است که به صورت هفتگی فقط بصورت اینترنتی و فایل صوتی منتشر می شود. رویکرد طنز و اجرای نمایش و بیان اخبار سیاسی بدون روتوش و بدون در نظر گرفتن جناح بندی های سیاسی از ویژگی های این برنامه رادیوی اینترنتی است.

شماره ۲۷۰ پادکست زنگ بیداری در ۱۷ بهمن ۹۶  منتشر شد ؛ در ادامه فهرستی از عناوین این فایل صوتی نوشته شده است :

گیربازار ( به وقت شام ) ترور شخصیتی یک کارگردان توسط داعشیهای وطنی!!

گلهای یاس (از تشویق و شهرت و مقام فاصله می گرفت) به یاد شهید خلبان عباس بابایی

یکشنبه ۲۲ بهمن نمی آییم که جشن بگیریم!! می آییم انقلابمان را پس بگیریم……..امام بیا و بار دیگر در دهان دولت بزن…..

 حرف دل سخنی با امام زمان عج

 

زنگ بیداری ۲۷۰ را آنلاین بشنوید »»

دریافت mp3 (حجم ۱۲ مگابایت)

 

پادکست چیست ؟

چند سالی هست که دانلود و شنیدن فایلهای صوتی انتخابی در فضای اینترنت همه گیر شده است. این نوع فایلهای صوتی که به آنها اصطلاحا پادکست می گویند تنها به موسیقی و یا برنامه رادیویی محدود نمی شوند، بلکه در موضوعات مختلف و در قالب های گوناگون در فضای اینترنت عرضه می شوند.

کتاب های صوتی ، نمایشنامه های صوتی و حتی مقاله های رادیویی زیادی وجود دارند که علاقمندان می توانند آنها به صورت آنلاین شنیده و یا دانلود نموده تا در فرصت های مقتضی گوش دهند.

این روش ارائهٔ محتوا در سال ۲۰۰۴ محبوبیت و گسترش یافت؛ و گاه به آن رادیوی اینترنتی گفته می‌شود.

درباره صدای میقات

گروه اینترنتی صدای میقات که از دهه ۸۰ فعالیت خود را آغاز کرده است از پیشتازان عرصه تولید محتوای وب فارسی است . سایت صدای میقات به آدرس sedayemighat.com در سال های گذشته بارها مورد حمله اینترنتی توسط گروه های ضد ایران قرار گرفته است .

تولیدات این گروه بیشتر در قالب پادکست و رادیوی اینترنتی است.اما این گروه تولیدات ویدیویی نیز داشته است . از مجموعه برنامه های معروف این گروه پادکست هفتگی “زنگ بیداری” را می توان نام برد . و از مجموعه داستان های صوتی معروف این گروه دو نمونه “روز آخر ” و “ کمی دیر تر ” را می توان نام برد .

کانال گروه صدای میقات در سروش :  http://sapp.ir/sedayemighat

قسمت قبلی برنامه » گزینه نظامی روی میز ، اختلاف طبقاتی‌ست ، اختلاس است، حقوق نجومی‌ست [دانلود رادیو زنگ بیداری۲۶۹ ]

طرفداران آمریکا علیه ابراهیم حاتمی کیا ؛ مروری بر اختتامیه جشنواره فیلم فجر [+فیلمی جالب از رضا رشیدپور ]

منتقدان این روزهای ابراهیم حاتمی‌کیا شباهت بسیاری به منتقدان سیدمرتضی آوینی در دهه ۷۰ دارند. به نظر می‌رسد این سرنوشت هر حرکتی علیه «عافیت‌طلبی» باشد.

ابراهیم حاتمی‌کیا در یک لحظه همه جلال و جبروت اختتامیه جشنواره فیلم فجر را تحت‌الشعاع حرف‌های خودش قرار داد و سالن را در سکوت مطلقی فرو برد.

حاتمی‌کیا آن شب حرف هایی زد که به مذاق بعضی‌ها خوشامد نبود؛ کسانی که سینما را برای پز روشنفکری و اداهای اپوزیسیونی دوست دارند و نمی‌خواهند ببینند یک نفر در اوج سینما خود را آدم نظام بداند.

آنهایی که به گرفتن جایزه از جشنواره‌های خارجی دل خوش کرده‌اند از اینکه حاتمی‌کیا برای مدافعان حرم فیلم می‌سازد  ناراحتند. ابراهیم سینما هم درست دست گذاشت روی نقطه ضعف آنها؛ کسانی که وابسته‌اند اما نه به نظام و کشور بلکه به آن سوی مرزهای فکری و عقیدتی و حتی جغرافیایی.

از بطن حرف‌های حاتمی‌کیا نکات مهمی بیرون آمد؛ نکاتی که کام خیلی‌ها را تلخ کرد. بله آن بالا تریبون برای کسانی است که حرفی برای گفتن دارند.

در شب اختتامیه سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر، همه چیز داشت طبق روال و سبک همه مراسم‌هایی از این دست که خدا را شکر در این کشور کم هم نیست پیش می‌رفت.

یکی جایزه می‌برد، آن یکی برایش هورا می‌کشید، آن یکی که جایزه نبرده بود لبخند معناداری بر لب داشت، دیگری در حال سلفی انداختن با این و آن بود و اصلاً کاری به مرغ و سیمرغ نداشت.

مجری مراسم هم هر از چند گاهی شیرین‌زبانی‌هایی می‌کرد تا مخاطبان را سر ذوق و هیجان بیاورد اما همه چیز در یک لحظه اتفاق افتاد، درست مثل فیلم‌های سینمایی، مثل سکانسی از آژانس شیشه‌ای که حاج کاظم مأیوس و سرخورده از بلیت ندادن مدیرآژانس در هیاهو و همهمه مردم تمام بغضش را در مشتش گره می‌کند و به شیشه آژانس می‌کوبد.

همه چیز در سکوت می‌رود. تصاویر اسلوموشن می‌شود.

لحظه مهم و سکانس دیدنی اختتامیه جشنواره فیلم فجر دقیقاً آن جایی بود که ابراهیم حاتمی‌کیا آرام آرام پشت میکروفن رفت و شروع کرد به گفتن.

گفت: من وابسته ام. گفت: من فیلمساز وابسته این نظام هستم. گفت: حاج قاسم سلیمانی با این فیلم گریست. حاتمی‌کیا در غوغاکده برج میلاد از سربازان گمنام امام زمان و از دلاورمردی‌های سبزپوشان سپاه که پشت این فیلم بودند گفت.

حاتمی‌کیا از شهدای مدافع حرم گفت. اما این همه ماجرا نبود. انگار آرام آرام چیزی در حال تغییر بود؛ آرامشی قبل از طوفان؛ بغض فروخورده‌ای که راه گلو را بسته است.

ابراهیم سینمای ایران در یک لحظه درست در یک لحظه بغضش شکست و گفت همه آن چیزی را که خیلی‌ها جرئت گفتنش را ندارند؛ از بی‌مهری‌ها و انگ‌زدن‌ها، از تهمت‌ها و برچسب زدن‌ها.

او از این همه بی‌مهری به خدا شکایت کرد. در یک لحظه تریبون‌های به فنا رفته و به نوعی از دست رفته این مراسم‌های کلیشه‌ای، کارکردی متفاوت از آنچه تا به حال داشتند را پیدا کردند.

حاتمی‌کیا نشان داد گاهی هم می‌شود بدون مسامحه و محافظه کاری آرمانگرایی و تظلم‌خواهی کسانی که سینما آنها را نمی‌بیند، از این تریبون‌های بی‌خاصیت جار زد.

در همین مراسم گاهی تریبون دست فیلمسازی می‌افتد که با تمسخر جشنواره فجر و با حالتی دلخور از تعداد کم! سیمرغ‌های اختصاص یافته به فیلم هنری درجه یک‌اش تکه‌پرانی می‌کند، گاهی هم دست حاتمی‌کیاست تا جواب طعنه‌ها و برچسب‌زدن‌های برخی اهالی سینما و رسانه را بدهد.

حقانیت ابراهیم حاتمی‌کیا چند ساعت بعد از اختتامیه خودش را در برنامه هفت نشان داد؛ جایی که یکی از داوران شهادت‌طلبی شخصیت اصلی فیلم را به خودکشی تعبیر می‌کند.

 

یک نوع بغض و کینه در قضاوت منتقدان وجود دارد

 

حدس زدن اینکه صحبت‌های حاتمی‌کیا با واکنش‌های زیاد و متفاوتی روبه‌رو خواهد شد، کار سختی نبود. از همان لحظه پچ‌پچ‌ها و حرف‌های موافق و مخالف در راهروی برج میلاد شروع شد و کم کم به شبکه‌های اجتماعی و توئیتر هم کشیده شد؛ عده‌ای جانانه از حاتمی‌کیا دفاع کردند، عده‌ای هم گفتند و نوشتند که حاتمی‌کیا باید با آرامش حرف‌هایش را می‌زد.

محمد تقی فهیم منتقد و کارشناس باسابقه سینما در واکنش به صحبت‌های جنجالی حاتمی‌کیا گفت: واقعیت این است که چند سالی است شکل داوری بیمارگونه است و اگر فکری برایش نشود آسیب‌های جدی به سینما می‌زند.

این بدین منظور نیست که داوران افراد خوبی نبودند، خیر. همه داوران قابل احترام هستند اما نوع چینش داوران و نوع خواسته‌هایی که سیاستگذاران و مدیران از هیئت داوران دارند، اشکال جدی دارد.

وی ادامه داد: منتقد باید از نحوه ستاره  دادن و قواعد آن آشنا باشد. وقتی نیم ستاره به یک فیلم داده می‌شود، براساس استانداردهای دنیا منتقد نتوانسته در سالن فیلم را تحمل کند و بعد از یک پرده از فیلم سالن را ترک کرده است.

جالب است که در سالن فیلم «به وقت شام» افراد تا آخر فیلم به تماشا نشستند و پلک نزدند. تعدادی اشک هم ریختند اما در خارج از سالن به فیلم نیم ستاره دادند یا آن را بی‌ارزش خواندند. معلوم است که بغض، کینه و هدف خاصی وجود دارد.

در برنامه هفت مجری یک بار به منتقد نمی‌گوید که چگونه نیم ستاره به فیلم حاتمی‌کیا دادید؟ در حالی که سالن را ترک نکردید؟ این یک بیماری است که آقای حاتمی‌کیا روز گذشته هشدار دادند و مدت‌هاست این هشدار را می‌دهیم.

فهیم تأکید کرد: متأسفانه با فیلم «به وقت شام» که یکی از مسائل اساسی کشور را بازتاب می‌دهد چنین رفتاری می‌شود؛

فیلمی فرا مرزی که به درستی سیاست‌های منطقه‌ای ما را برای مخاطب بازگو می‌کند؛ فیلمی که به لحاظ تکنیک، فرم، ساختار، محتوا و مضمون یکدست و همگون است و با آن رفتاری اینگونه انجام می‌دهند.

طبیعی است که حاتمی‌کیا به این عکس‌العمل در اختتامیه واکنشی نشان می‌دهد. برخلاف نظر رسول صدرعاملی که در چند ساعت بعد از اختتامیه در برنامه هفت باز هم «به وقت شام» را مورد حمله قرار داد و نشان داد برخلاف جامعه و جوانان مدافع حرم که فرهنگ شهادت‌طلبی را باور دارند، هنوز فرق خودکشی و شهادت را نمی‌دانند.

ابراهیم حاتمی‌کیا با فیلمی که ساخت حرف دل مردمی را زد که هنوز هم برای حفظ حریم ولایت شهید می‌دهند و بدرقه شهید را بر هر کاری مقدم می‌شمارند؛ آنهایی که می‌فهمند ابراهیم حاتمی‌کیا در فیلمش چه گفت و متأسفند برای داوران جشنواره فیلم فجر که از درک این واقعیت ناتوانند.

 

تذکر رئیس رسانه ملی به «هفت»

از سوی دیگر رئیس رسانه ملی پس از صحبت‌های آتشین ابراهیم حاتمی‌کیا اظهار داشت: در این زمینه در برنامه هفت اشتباه کردند و تذکر لازم در این خصوص داده شده است.

رئیس سازمان صدا و سیما فیلم سینمایی «به وقت شام» را اثری منحصربه‌فرد و نمایانگر اقتدار و انسانیت جمهوری اسلامی دانست و تصریح کرد: از سردار حاج قاسم سلیمانی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که از ساخت این فیلم ارزشمند حمایت کردند، سپاسگزاری می‌کنم.

 

نویسنده :  ایزد مهرآفرین

منتقدان این روزهای ابراهیم حاتمی‌کیا شباهت بسیاری به منتقدان سیدمرتضی آوینی در دهه ۷۰ دارند. به نظر می‌رسد این سرنوشت هر حرکتی علیه «عافیت‌طلبی» باشد.
منتقدان این روزهای ابراهیم حاتمی‌کیا شباهت بسیاری به منتقدان سیدمرتضی آوینی در دهه ۷۰ دارند. به نظر می‌رسد این سرنوشت هر حرکتی علیه «عافیت‌طلبی» باشد.
 بوسه سردار سلیمانی بر پیشانی ابراهیم حاتمی‌کیا حاج قاسم سلیمانی پس از تماشای «به وقت شام»: این فیلم مرا به گریه انداخت. از طرف مجاهدان و‌ رزمندگان از حاتمی‌کیا تشکر می‌کنم.
بوسه سردار سلیمانی بر پیشانی ابراهیم حاتمی‌کیا
حاج قاسم سلیمانی پس از تماشای «به وقت شام»: این فیلم مرا به گریه انداخت. از طرف مجاهدان و‌ رزمندگان از حاتمی‌کیا تشکر می‌کنم.

ویدیو : استاد حاتمی کیا در نشست خبری فیلم (به وقت شام): به من طعنه می‌زدند گمشو برو سوریه کار کن 

دریافت ویدیو  (۲مگابایت) 

 

ویدیو :  اگه میخواهید بدونید چرا تیم رضا رشید پور همه جا هست این فیلمو ببینید ( انگیزه ایشون برای شرکت در این مسابقه خدمت قابل تقدیره ) 

دریافت ویدیو (۲مگابایت)

 

تجلیل ویژه فرمانده سپاه از ابراهیم حاتمی کیا و فیلم به وقت شام + ویدیو سخنان استاد حاتمی کیا در جشنواره فجر

ابراهیم تنها نبود... لبخند شهدا گوارایت...
تجلیل ویژه فرمانده سپاه از ابراهیم حاتمی کیا
تجلیل ویژه فرمانده سپاه از ابراهیم حاتمی کیا

فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پیامی از زحمات ابراهیم حاتمی کیا قدردانی کرد.

به گزارش مجله بنیانا ، سرلشکر محمدعلی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با صدور پیامی از ابراهیم حاتمی کیا کارگردان سینما تشکر کرد. متن این پیام به‌شرح زیر است:

بسمه تعالی

برادر عزیز و فداکار جناب آقای ابراهیم حاتمی کیا

سلام علیکم

با صلوات بر محمد و آل محمد،

سخنان زیبا، دردمندانه و عاشقانه جناب‌عالی در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر علامتی گویا از شجاعت، وطن‌دوستی و اخلاص شماست و در زمانه‌ای مطرح شده که دشمن با تمام توان درصدد ضربه زدن به شور ایمان و عمق اعتقادات ملت ایران است.

فیلم به‌وقت شام در توصیف رشادت‌ها و مجاهدت‌های فرزندان رشید مدافع حرم، گوشه‌ای از صحنه طوفانی و پرحادثه دفاع از عزت، خاک و ناموس مردم مظلوم خاورمیانه را به‌تصویر کشیده و به مردم بزرگ و عزیز ایران می‌گوید که چه فرزندان پرافتخار و رشیدی در دامن خود پرورانده‌اند.

این‌جانب به‌عنوان خادم سربازان پاکباخته این سرزمین که توانسته‌اند در زمانی کوتاه بلایی به‌بزرگی داعش را در منطقه ریشه‌کن کنند، از جناب‌عالی بابت زحمتی که کشیده و رنجی که در ارائه این تصویر درخشان برده‌اید، سپاسگزاری می‌کنم و آرزوی آن را دارم که دیگر هنرمندان وطن‌دوست و کاردان این کشور نیز در همین مسیر گام بردارند.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی وظیفه خود می‌داند که از هر تلاش خالصانه‌ای در این راه، حمایت کند و به ایجاد پیوند میان رزمندگان عرصه جهاد و شهادت و فعالان و فداکاران حوزه هنر و فرهنگ یاری برساند.

توفیق روزافزون جناب‌عالی و سایر هنرمندان متعهد و انقلابی ایران اسلامی را از خدای بزرگ مسئلت دارم.

*******

ابراهیم تنها نبود... لبخند شهدا گوارایت...
ابراهیم تنها نبود…
لبخند شهدا گوارایت…

 

لازم به ذکر است که در روز پایانی و مراسم اعلام برندگان جشنواره فیلم فجر استاد حاتمی کیا انتقاداتی نسبت به صداسیما داشتند . در روزهای برگزاری جشنواره فیلم فجر از سوی جریان تفکر غربی-آمریکایی در ایران انتقاداتی تند و تیز به فیلم ” به وقت شام ” انجام شده بود و رضا رشید پور ( اصلاح طلب افراطی ) در برنامه های صداوسیما آثار آقای حاتمی کیا را مورد تمسخر قرار داد .

 

ویدیو : سخنان استاد حاتمی کیا در جشنواره فجر 

سخنان صریح و آتشین ابراهیم حاتمی کیا روی سن جشنواره فجر : من فیلمساز وابسته‌ام 

دریافت ویدیو : نسخه۶مگابایتی  | نسخه ۲۲مگابایتی | نسخه ۳۶ مگابایتی 

 

سیگار کشیدن همچنان پای ثابت فیلم‌های جشنواره فجر است

208164_813

برخلاف وعده و وعیدهای مسئولان وزارت ارشاد مبنی بر اعمال قانون و ممیزی

سیگار کشیدن همچنان پای ثابت فیلم‌های جشنواره فجر است

معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی که چند وقت پیش مهم‌ترین مشکل و ممیزی فیلم‌های سینمایی جشنواره فیلم فجر امسال را صحنه‌های سیگار کشیدن دانست و نسبت به این موضوع هشدار جدی داد، در آثاری که دیروز به عنوان اولین روز جشنواره فجر نمایش داده شد همچنان سیگار کشیدن جزء لاینفک فیلم‌ها بود.

حبیب ایل‌بیگی چند روز پیش در آستانه یک ساله شدن فعالیتش در سمت معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی و همچنین در آستانه برگزاری جشنواره فیلم فجر سی و چهارم توضیحاتی درباره شیوه نظارت و ارزشیابی این دوره از جشنواره فیلم نیز نکاتی را متذکر شده بود.

ایل‌بیگی که یکی از سابقه‌دارهای حوزه سینماست می‌گوید: یکی از اصلاحاتی که باید آن را فریاد کرد، مشکل کشیدن سیگار در فیلم‌هاست، به طوری که این مسئله مهم‌ترین مشکلی است که امسال در فیلم‌های جشنواره داشته‌ایم و تلاش کرده‌ایم بخش عمده‌ای از آن را تعدیل کنیم اما متأسفانه بعضی فیلم‌ها در این زمینه مشکل اساسی دارند.

معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی همچنین با اشاره به دستورالعمل وزارت بهداشت درباره ممنوعیت سیگار کشیدن می‌افزاید: این وزارتخانه نیز به این موضوع توجه جدی دارد، به همین دلیل از دوستان سینماگر و سازندگان فیلم‌های سینمایی می‌خواهیم به شکل جدی به این مسئله توجه داشته باشند، زیرا اگر با صحنه‌های مکرر کشیدن سیگار در فیلم‌ها روبه‌رو شویم خیلی جدی برخورد خواهیم کرد و پیش از اینکه دیگران بخواهند مانع نمایش فیلم شوند، بهتر است خودمان این وضعیت را اصلاح کنیم.

 

این مدیر با سابقه سینمایی بار دیگر خطاب به سینماگران هشدار می‌دهد: سیگار کشیدن در فیلم‌ها عادی نشود و این وظیفه ماست که اجازه ندهیم این موضوع به شکل روالی طبیعی در فیلم‌ها وجود داشته باشد. امسال بیشترین اصلاحیه‌های فیلم‌ها مربوط به همین صحنه‌های سیگار کشیدن است.

اشاره ایل‌بیگی ناظر بر قانون ممنوعیت‌های تبلیغات کالاها است که مهرماه سال ۹۱ توسط وزارت بهداشت تصویب شد و براساس آن تبلیغ اقلام و کالاهایی که مصرف آن‌ها بیان‌کننده نمایش رفتارهای پرخطر مانند مصرف فست‌فودها و فرآورده‌های غذایی صنعتی و استعمال دخانیات اعم از قلیان و سیگار نیز ممنوع است و نمایش استعمال و مصرف این کالاها و اقلام در رسانه‌های عمومی باید منحصراً محدود به نقش و کاراکترهای منفی بوده و جنبه تبلیغاتی نداشته باشد.

این قانون در حالی بیش از سه سال است که در کشوی میز دستگاه‌های مختلفی از جمله وزارت ارشاد خاک می‌خورد که خبر و مدعای رعایت و اجرای آن در آثار جشنواره فیلم فجر امسال از سوی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی باعث دلگرمی و امیدوار شدن اهالی رسانه و بخصوص خانواده‌ها گردید.

متاسفانه به‌رغم صحبت‌هایی که ایل بیگی قبل از جشنواره داشت روز گذشته که اولین روز نمایش آثار راه یافته به بخش‌های مختلف جشنواره فجر بود سکانس‌های استعمال دخانیات و مشخصاً کشیدن سیگار از سوی کاراکترهای فیلم‌ها بیشتر از قول و اظهارات مسئولان وزارت ارشاد مبنی بر داشتن حساسیت بالا و وسواس نسبت به نمایش تصاویری با مؤلفه‌های گفته شده بود.

به کلام دیگر در چند اثری که روز گذشته در برج میلاد به عنوان محل اصلی برپایی جشنواره نمایش داده شدند هیچ تفاوتی با سال‌های گذشته نداشت. این عدم تفاوت و یکسان بودن کثرت صحنه‌های استعمال سیگار در آثار روز اول با دوره‌های قبل در حالی است که سال‌های گذشته هیچ‌کدام از مسئولان و مجریان برپایی جشنواره فیلم فجر نه مدعای ممیزی و حذف تصاویر کشیدن سیگار را داشتند و نه قولی برای اعمال قانون ممنوعیت‌های تبلیغات کالاها و استعمال دخانیات اعم از قلیان و سیگار در فیلم‌ها را داده بودند.

به هر ترتیب امیدواریم که وزارت ارشاد و مشخصاً سازمان سینمایی و معاونت ارزشیابی و نظارت به عنوان رده‌های مدیریتی دارای مسئولیت و ذی مدخل در این امور فکر عاجل و البته عاملی برای اعمال و اجرای قانون و ملزم نمودن سینماگران به رعایت قوانین این چنینی اتخاذ کنند.

چه اینکه به جهت الگوپذیری نوجوانان و جوانان جامعه از افراد سرشناس و چهره‌های معروف و شناخته شده که از آن‌ها با عنوان سلبریتی یاد می‌شود، هر نوع سوءرفتار و یا عدم توجه به مبانی قانونی و حتی اخلاقی، اجتماعی این چهره‌ها باعث تسری و ترویج اعمال و رفتار آن‌ها در بین آحاد جامعه بالاخص قشر جوان و نوجوان کشورمان می‌گردد.

 

منبع: یاداداشت مصطفی شاه‌کرمی در روزنامه جوان