رفاقت بوقلمونی ؛ حکایت بدگویی پشت سر دوستان [نوجوانان]

 

روی نیمکت پارک محله نشسته بودم که ارسلان پسر همسایه، آمد و کنار دستم نشست و بی‌مقدمه سر حرف را باز کرد. بحث به رضا رفیق قدیمی‌ام کشید.

ارسلان گفت:  «البته نباید پا رو حق گذاشت، واقعاً رضا آدم نازنینیه ولی… نمی‌دونم چطور بگم، مثل اینکه یه خورده خودخواهه، مگه نه؟ نه خیال کنی که دارم بدگوییش رو می‌کنم، اصلاً چنین منظوری ندارم ولی می‌دونی من از چی بدم میاد؟ از تظاهر. از اینکه آدم خودشو به خوش‌قلبی و مردونگی بزنه، اون‌وقت زیر زیرکی همش در فکر خودش باشه. ببین مسعود حرفامو بد تعبیر نکنی‌ها! من واقعاً قصد بدگویی از رضا رو ندارم، ولی نمی‌تونم با آدم ریاکار کنار بیام.»

 

 گفتم: «نمی‌دونم چند وقته که رضا رو می‌شناسی اما هر چی باشه من خیلی ساله که باهاش دوستم. اینطوری‌ها هم که میگی نیست. نکنه فکر کنی الکی میگم. الانم که اینجا نیست بگی داریم نون به هم قرض میدیم ولی من بر این باورم واقعاً از اونایی نیست که ظاهرش با درونش فرق داشته باشه.»

 

ارسلان گفت: «ببین مسعود، من که نمی‌خوام رضا رو خراب کنم ولی واقعیت رو که نمی‌شه منکر شد. می‌شه؟ ببین، نمی‌دونم چطوری بگم… ظاهرش خوبه اما باطنش یه چیز دیگه‌اس. نمی‌شه روش حساب کرد. عینهو بوقلمون رنگ عوض میکنه. رضا فقط به درد این می‌خوره که بشینی و باهاش گپ بزنی و خوش‌وبش کنی… آخه یکی نیست بهش بگه پسر خوب مردونگی هم خوب چیزیه!… گل گفتن و گل شنیدن به جای خود، اول آدم باید مرد باشه…»

 

گفتم: «نه ارسلان، تا اون جایی که من می‌دونم رضا آدم دست و دل بازیه… تا بخوای لوطیه… از این بابت واقعاً می‌شه گفت لنگه نداره.»

 

 ارسلان گفت: «مسعود تو خیلی خوبی اما یه عیب کوچولو داری، یه کم ساده‌لوحی. اینم از خوبی  توئه که فکر می‌کنی همه مثل خودت ساده و بی‌شیله پیله‌اند. ولی من واقعاً ایمان دارم تمام رفتارهای رضا به خاطر تظاهره.»

 

گفتم: «اما در خوب بودنش که شکی نیست. من که تا حالا بدی ازش ندیدم.» گفت: «درسته اما ندیدن دلیل خوبیش نمی‌شه. شاید تا حالا موقعیتش نرسیده که اون طوری که واقعاً هست خودشو نشون بده. آدما تو شرایط پیچیده دست‌شون رو میشه و اون وقته که واقعیت‌شون ظاهر می‌شه.» گفتم: «چطور؟»

 

 ارسلان گفت: «چطور نداره، مثلاً کافیه برای امتحان ازش بخواهی یه شب تبلتش رو امانت بگیری ببین بهت میده یا نه؟»

 

گفتم: «خب اینکه دلیل بر بد بودنش نمی‌شه، شاید واقعاً براش امکان نداشته باشه و خودش لازم داشته باشه.»

 

 

 گفت: «نه من تو شرایطی بهش گفتم تبلتت رو بده امانت که می‌تونست و نداد. بهش گفتم فقط یک شب پیشم باشه قبول نکرد. فهمیدم خیلی خسیسه. ببین اصلاً می‌دونی چیه؟ رک بگم من تا حالا تو این همه رفیقام هیچکی رو پیدا نکردم که مثه خودت واقعاً مرد باشه و اهل رفاقت. تو تکی مسعود، نظیر نداری. جدی میگم. یه دونه‌ای.»

 

گفتم: «لطف داری ارسلان شرمنده نکن. خوبی از خودته.» تو همین فاصله سر و کله رضا پیدا شد. بعد از سلام و احوال‌پرسی رضا رو کرد به ارسلان و گفت: «معلومه کجایی پسر؟ چرا تلفنت رو جواب نمی‌دی، از صبح هر چه تماس گرفتم و پیام دادم همه‌اش میگه خاموشی!» ارسلان فوراً از جیبش تلفن را درآورد، نگاهی کرد و گفت: «آره راست میگی. باتریش تموم شده. زنگ زدی مگه، کارم داشتی؟»

 

رضا به من گفت: «رفیق ما رو ببین!»

 

بعد رو کرد به ارسلان گفت: «مگه تو دیروز تبلتم رو امانت نمی‌خواستی؟» ارسلان گفت: «چرا ولی تو که ندادی.» ارسلان گفت: «آخه قول تبلتم رو به سهیل داده بودم، اگه بهت می‌گفتم شاید دلخور می‌شدی که چرا به سهیل دادم و به تو نمی‌دم. امروز صبح سهیل تبلتم رو آورد.»

بعد رضا از توی کیف تبلتش را درآورد و به ارسلان داد و گفت: «بیا اینم تبلت. یه وقت پیش خودت نگی من بی‌معرفتما.»

ارسلان فوراً برگشت رو به من و گفت: «مسعود نگفتم حقیقتاً این رضا آدم شریفیه. پسر نازنینیه. واقعاً تو رفیق‌بازی تکه؟ یه دونه است…»

 

نویسنده : حسین کشتکار 

 

سخنی از امام علی علیه السلام
سخنی از امام علی علیه السلام

 

نظر امام خمینی(ره) درباره غیبت‌کردن

یکی از فرهنگ‌های غلط و ضد انسانی که متأسفانه در میان بخش‌هایی از جامعه ما رواج دارد،‌ مسأله غیبت است. به رغم اطلاع از پیامدهای اخروی و دنیوی دیگران، ‌متأسفانه به سهولت و به وفور مبتلای به این بلیه هستیم.

181

جامعه‌ای که بدگویی از یکدیگر در میان آن‌ها رواج داشته است، باید جامعه‌ای بیمار دانست. همچون بدنی که به جای همدردی سایر اعضا با عضو بیمار، به سرزنش و عیب‌جویی از آن عضو بپردازند. عیوب و آسیب‌های را به اطلاع خود آن عضو نرساند، اما در غیاب آن عضو و بدون اطلاع او، آن‌ها را با اعضایی در میان بگذارد که توانایی رفع آن عیوب را نداشته باشند.

غیبت نه تنها از نظر فردی مفسده‌ای بزرگ بلکه برای ایمان و اخلاق است و به رسوایی اخروی فرد منجر خواهد شد، بلکه مفاسد اجتماعی فراوانی به دنبال دارد. همدلی، همدردی و هماهنگی اجتماعی از مهم‌ترین مسائل برای پیشبرد اهداف انسانی است.

جامعه انسانی در صورتی می‌تواند به اهداف متعالی دنیوی و اخروی خود دست یابد که برادری، همدلی، دوستی، راستی و صمیمیت در میان آن‌ها رواج داشته باشد.

به همین دلیل است که قرآن کریم مؤمنان را برادر می‌خواند: «إنما المؤمنون إخوة» و بر همین اساس بود که وجود مقدس پیامبر اسلام (ص) در عملی نمادین میان مسلمان‌ها صدر اسلام عقد اخوت منعقد کرد.

امام خمینی(ره) آن عالم اخلاق وارسته درباره پدیده شوم غیبت می‌فرماید: پر واضح است که این کبیره موبقه اگر رایج شود در بین جمعیتی،‌ موجب کینه و حسد و بغض و عداوت شده و ریشه فساد در جمعیت بدواند،‌ درخت نفاق و دورویی در آن‌ها ایجاد کند و برومند نماید و وحدت و اتحاد جامعه را گسسته کند و پایه دیانت را سست کند و از این جهت بر فساد و قبح آن فزوده شود. (چهل حدیث ص ۳۱۰ تا ۳۱۱)
منبع: فارس

باور غیر ساختگی! درباره مهدویت و سرافکندگی دنیا

یا مهدی ادرکنی
یا مهدی ادرکنی
یا مهدی ادرکنی مهدویت

مقدمه

اصل مهدویت در اسلام باور به قیام مردی است از دودمان رسول اکرم(ص) که با نیرویی خداوندی در آخرالزمان ظهور می‌کند و جهان را پر از عدل و داد می‌نماید. بر این باور غیبت کبرای امام مهدی (عج) هم اکنون نیز ادامه دارد و امام زنده و آگاه امّا ناپیدا از چشم مردم رهبری امت را به دوش می‌کشد.

 اکنون برای آنکه توهم ساختگی بودن فکر مهدویت را از بین برده باشیم براساس مدارک اصیل اسلامی بر اصالت مهدویت دلیل و برهان می‌آوریم که قطعی‌ترین و معتبرترین سند نیز قرآن است.

مهدویت در قرآن:

در حداقل ده آیه از آیات الهی قرآن کریم به مسأله‌ی مهدویت اشاره شده است که به طور اختصار به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

خداوند متعال در سوره‌ی مبارکه صف آیه‌ی ۹ می‌فرماید: … لیظهره علی الدّین کلّه و لوکره المُشرکون؛ تا تمامی دین را آشکار کند اگر چه مشرکان ناخشنود گردند. (صف / ۹)

علامه ابوعبدالله محمد بن یوسف گنجی از علمای شافعی مذهب در کتاب البیان اخبار صاحب الزمان می‌گوید: سعید بن جبیر در تفسیر آیه‌ی فوق گفته که منظور مهدی(عج) است که از عترت فاطمه(سلام الله علیها) می‌باشد.(۱)

یکی دیگر از علمای اهل تسنن در تفسیرش بر این آیه می‌گوید: خروج مهدی(عج) آن گاه خواهد بود که تمامی اهل زمین یا در اسلام داخل شوند  و یا دادن جزیه را بپذیرند.(۲)

 

 

یک آیه‌ی دیگر:

همچنین آیه‌ی ۶۱ سوره‌ی زخرف را که می‌فرماید: و إنّه لَعِلمٌ للسّاعة؛ و همانا او نشانه و مقدمه قیامت است، دلالت کننده بر حضرت مهدی (عج) می‌دانند.

مقاتل بن سلیمان و گروهی از مفسرین که در تفسیر از او تبعیت می‌کنند عقیده دارند که منظور از «او» در آیه‌ی شریفه مهدی(عج) است در آخرالزمان ظهور خواهد نمود. (۳)

 

سرافکندگی دنیوی!

در سوره‌ی بقره آیه ۱۱۴ و نیز سوره مائده آیه ۴۱ داریم: لهم فی الدّنیا خزیٌ؛ در این دنیا ذلّت و خواری نصیب آن‌ها می‌شود.

حافظ بن جریر طبری در تفسیر جامع الفیان خود در مورد آیه‌ی شریفه حدیثی را بدین مضمون نقل کرده است. «خواری ایشان در دنیا هنگام ظهور مهدی(عج) است که قسطنطنیه را فتح می‌نماید و ایشان را می‌کشد. این سرافکندگی ایشان در دنیاست.» (۴)

 

پیشوایان زمین!

و نرید أن نمکنّ علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین؛ و اراده کردیم تا بر ضعیف شدگان زمین منت گذاریم و ایشان را پیشوا و وارث زمین قرار دهیم. (قصص/۵)

ابن ابی الحدید از علمای اهل تسنن می‌گوید: مشایخ ما عقیده دارند این آیه وعده به ظهور امامی است که تمامی زمین را تصرف نموده بر کشورها استیلا می‌یابد.(۵)

 

یا مهدی ادرکنی
یا مهدی ادرکنی مهدویت

تسلیم فرمان اویند!

خواجه کلان قُندوزی حنفی می‌گوید: رفاعة بن موسی در مورد آیه‌ی ۸۲ سوره آل عمران از حضرت صادق(علیه السلام) نقل می‌نماید که فرمود: هنگامی که حضرت مهدی(عج) قیام کند قطعه زمینی نمی‌ماند مگر آنکه بانگ شهادت توحید «لا اله الاّ الله» و نبوت پیامبر«محمد رسول الله» در آن بلند می‌شود – کنایه از گسترش اسلام در تمامی روی زین و تسلیم همگان به فرمان و دین الهی.»(۶) و آن آیه چنین است: و له اسلم مَن فی السموات و الارض طوعاً و کرهاً؛ و هر چه در آسمانها و زمین است خواسته و ناخواسته تسلیم فرمان او می‌شود. (آل عمران / ۸۲)

آیاتی که ذکر شد آیت قرآن معتبری بود که براساس منابع اهل تسنن دلالت بر اصالت مهدویت دارند. اکنون به نقل آیاتی می‌پردازیم که شیعه براساس تفاسیر خود در مورد حضرت مهدی(عج) می‌داند.

۱۱۰ آیه‌ی مهدوی!

علامه‌ی بزرگوار سیدهاشم بحرانی در کتاب «الحجّة فیما نزل فی القائم الحجة» به بررسی صد و ده الی صد و بیست آیه پرداخته است که در باب مهدویت هستند و احادیث وارده ذیل آیات شریفه را جمع آوری نموده است.

از جمله این آیات آیه شریفه‌ی ۸۱ سوره مبارکه اسراء است که می‌فرماید: قل جاء الحق و زهق الباطل؛ بگو حق آمد و باطل نابود گشت. امام باقر(ع) می‌فرمایند: هنگامی که قائم ظهور کند دولت باطل نابود می‌شود و بر کنار می‌گردد.(۷)

همچنین از امام باقر(ع) نقل است که فرمودند: آیه‌ی «والذین إن مکّناهم فی الارض اقاموا الصّلوة و آتوا الزکوة و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنکر ولله عاقبة الامور؛ آنان که اگر در زمین تمکین یابند و اقتدارشان بخشیم نماز را به پای می‌دادند و زکات می‌دهند و به خوبی‌ها فرمان می‌دهند و از زشتی‌ها باز می‌دارند و پایان همه کارها بدست خداست.

 

(حج/۴۱) در مورد حضرت مهدی (عج) و اصحاب آن بزرگوار نازل شده است که خداوند آن‌ها را بر شرق و غرب زمین تملک دهد و به وسیله‌ی آن‌ها دین را آشکار نماید تا آن که اثری از ظلم و انحراف و کج روی دیده نشود.(۸)

مضمون همین حدیث  به نحوی دیگر از امام باقر(علیه السلام) چنین آمده است «این آیه در مورد آل محمد(ص) تا آخرین امام است و خداوند مهدی(عج) و اصحابش را بر شرق و غرب زمین تملّک می‌دهد و دین را کامل نموده بوسیله ی او باطل و بدعت‌های ناروا را از بین می‌برد همان طور که نادانان حق را از بین برده بودند تا این که اثری از ظلم باقی نمی‌ماند و ایشان به معروف و نیکی‌ها فرمان می‌دهند و از منکرها باز می‌دادند.(۹)

ن. رادفر

بخش مهدویت تبیان

برای فرج چه دعایی بکنیم؟کسی درباره ی فرج دعا کرد,آمین بگویید

دعای فرج
دعای فرج
دعای فرج

یکی از مهمترین وظایف منتظران در عصر غیبت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) این است که برای فرج امر آل محمد (علیهم السلام) دعا کنیم. امام عصر (عج)، در توقیعی که به یکی از یارانشان نوشتند، سفارش کردند: «برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید، که فرج شما در همان است.» (۱)

این دعا و استغاثه ضمن اینکه اسباب نزدیک شدن فرج آقایمان را فراهم می کند، باعث می شود که ارتباطی دائم و همیشگی با آن حضرت برقرار نماییم و یأس و ناامیدی در دوران پر وحشت آخرالزمان، به ما راه نیابد. (۲)

امّا نکته اینجاست که چگونه باید برای فرج دعا کرد؟ آیا همین که بگوییم خدایا فرج آل محمد (صلی الله علیه و آله) را برسان، کفایت می کند؟ براستی باید به انتظار فرج و گشایش چه چیزی بنشینیم؟

چگونه برای فرج دعا کنیم:

«محمد تقی موسوی اصفهانی » صاحب کتاب مکیال المکارم ، به دستور امام عصر (عج)، کتابی در زمینه ی دعا برای امام زمان (عج) تألیف کرده است.

او چند دعا، در کنار دیگر ادعیه ذکر کرده است و توصیه کرده که منتظران ظهور، در کنار دعای فرج این ادعیه را نیز بخوانند؛ چرا که به فرج کمک می کند. در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم.

۱. در کنار دعای فرج برای امام عصر (عج)، باید برای مۆمنین نیز دعا کرد. چرا که گشایش در کار مۆمنین، فقط به دست امام زمان (ارواحنا له الفداء) اتفاق می افتد.

۲. اگر کسی درباره ی فرج دعا کرد، «آمین» بگوید. چرا که دعا کننده و آمین گو در ثواب دعا شریک اند.

۳. برای فراهم آمدن شرایط و زمینه های ظهور نیز باید دعا کرد.

۴. شخص دعا کننده باید دعا کند که گناهانی که مانعی برای ظهور حضرت مهدی (عج) شده است، خداوند مورد رحمت و مغفرت خویش قرار دهد. همچنین در زمان استغفار، دیگر مۆمنین را هم مد نظر بیاورد و برای آنها نیز طلب آمرزش کند.

۵. نابودی دشمنان آن حضرت، از ادعیه ای است که موانع فرج را برطرف می کند.

 

۶. خوب است منتظر، اجر و مزد عبادت ها و کارهایش را، تعجیل در امر فرج و ظهور حضرت بقیة الله (عج) و رضای آن حضرت، قرار دهد.

۷. برای انتقام از دشمنان پیامبران (علیهم السلام) و فرزندان پیامبران (علیهم السلام)، از خداوند ظهور حضرت مهدی (عج) را طلب کند. چرا که تنها کسی که وارث خون انبیا و اولیای خداوند است و می تواند از دشمنان آنها انتقام بستاند، حضرت مهدی (عج) هستند.

۸. درود فرستادن به آن حضرت به منظور آنکه خداوند رحمت ویژه ای برای آن حضرت نازل کند تا ظهور ایشان را راحت تر بگرداند. در زیارت امام رضا (علیه السلام)، پس از درود فرستادن بر یکایک امامان، بر حضرت مهدی (عج) چنین سلام می دهیم: «اللهم صلِّ علی حُجَّتِک و وَلیِّک القائمِ فی خَلقِک صلاةً تامةً باقیةً تُعَجِّلُ بِها فَرَجَه و تَنصُرُهُ بها…» (خدایا! بر حجت و ولی خویش، که در میان آفریدگانت بیا خواسته است، درود فرست درودی ناتمام، با افزایش و همیشگی که به وسیله ی آن فرجش را زودتر برسانی و به وسیله ی آن پیروزش نمایی.» (۳)

۹. دعا برای برطرف شدن اندوه از قلب مقدس امام عصر (عج).

۱۰. از خداوند بخواهد که برای خونخواهی امام حسین (علیه السلام)، تعجیل فرماید. زیرا در حقیقت این دعا، دعا برای ظهور حضرت مهدی (عج) و دعایی است برای برطرف شدن غم و اندوه از آل علی (علیه السلام). (۴)

 

پی نوشت:

۱. طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، صص ۱۷۷- ۱۷۸؛ به نقل از شفیعی سروستانی، ابراهیم، معرفت امام زمان و تکلیف منتظران، نشر موعود عصر (عج)، ص ۲۲۸

۲. شفیعی سروستانی، ابراهیم، همان.

۳. قمی، عباس، مفاتیح الجنان، زیارت امام رضا (ع)

۴. تمامی ده مورد، از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج ۱، صص ۹۶- ۹۷

پ.میعاد

بخش مهدویت تبیان