خانه » دسته‌بندی نشده » ولادت امام جواد الائمه (علیه السلام);ولادتی که همگان را به سختی آزمود

ولادت امام جواد الائمه (علیه السلام);ولادتی که همگان را به سختی آزمود

جواد

تولد امام جواد علیه‌السلام، ظاهراً  دیرهنگام رخ داده است زیرا در آن عصر، مردم در سنین جوانی صاحب فرزند می‌شدند اما حضرت رضا علیه‌السلام در سنین جوانی صاحب فرزند نشد و امام جواد علیه‌السلام در سنین میان‌سالی پدر،‌ به دنیا آمدند. در اینجا می‌خواهیم با توجه به اوضاع شیعیان در آن روزگار، به یکی از قوانین مهم الهی که همان سنت امداد (و اضلال) هست، بپردازیم تا ببینیم چگونه یک تولد ظاهراً دیرهنگام، می‌تواند در راستای یکی از قوانین الهی قرار داشته باشد.

مبارک‌ترین مولود برای شیعیان

چهره دنیا در حالی به رخسار امام جواد علیه‌السلام منور شد که از عمر امام رضا علیه‌السلام بیش از چهل و پنج سال گذشته بود و این مسئله‌ای عادی نبود و مردم سال‌ها در انتظار بودند که از ایشان فرزندی به دنیا بیاید. كلیم بن عمران می‌گوید: به امام رضا علیه‌السلام گفتم : دعا كنید كه خداوند فرزندى به شما عنایت كند. امام فرمود: همانا خداوند یك فرزند به من عطا می‌کند كه او تنها وارث من خواهد بود.(۱)

نگاهی به احوال شیعیان در آن عصر

امام موسی کاظم علیه‌السلام سال‌ها در زندان به سر می‌برد؛ اما در میان شیعیان وکیلانی تعیین فرموده بود تا به امور ایشان رسیدگی شود و از جمله وظایف وکیلان،‌ جمع‌آوری پول‌هایی بود که مردم به عنوان خمس برای امام معصوم می‌فرستادند. پس از شهادت امام کاظم علیه‌السلام، تعدادی از این افراد که مبالغ زیادی در اختیار داشتند، امامت حضرت رضا علیه‌السلام را انکار کردند و به نام واقفیه مشهور شدند. برای این کار خود نیز دلایلی تراشیدند؛ مثلاً گفتند امام کاظم علیه‌السلام از دنیا نرفته است بلکه غیبت نموده و بازخواهد گشت.

از طرف دیگر در هنگام شهادت حضرت کاظم علیه‌السلام، سالیانی از عمر امام رضا علیه‌السلام گذشته بود اما ایشان صاحب فرزند نبودند و این مسأله برای مردم جای سوال داشت زیرا امامت فرزندان معصوم پیامبر صلی‌الله علیه و آله، ‌سلسله‌ای پیوسته دارد و آن حضرات، همواره امام بعد از خود را در مجالس عمومی یا خصوصی معرفی می‌کرده‌اند اما امام رضا علیه‌السلام در آن زمان فرزندی نداشت که پس از ایشان امام باشد.

دانستن این قانون الهی، نگاه ما را در تحلیل علت تولد دیرهنگام امام جواد علیه‌السلام وسیع می‌کند؛ به عبارت دیگر، می‌توان میان شکّ شکاکان، و‌ تولد دیرهنگام امام جواد علیه‌السلام، رابطه‌ای یافت و طبق همین قانون به آن پی برد

این قضیه دستمایه‌ای برای واقفیه شده بود که بیشتر و بیشتر به آن حضرت طعن بزنند و بی‌فرزندی آن حضرت را دلیلی بر امام نبودن ایشان محسوب کنند. نامه “ابن قیاما” به امام رضا علیه‌السلام از این لحاظ قابل توجه است. او خطاب به حضرت رضا علیه‌السلام می‌نویسد: “چگونه ممکن است امام باشى در صورتی که فرزندى ندارى” و امام علیه‌السلام این‌گونه پاسخ دادند: “از کجا مى‏دانى که من فرزندى نخواهم داشت چند روزى طول نخواهد کشید که‏ خداوند بهمن پسرى عنایت‏ خواهد کرد که حق را از باطل جدا مى‏کند.” (۲)

در سال ۱۹۵ هجرى چشمان این عالَم به رخسار امام محمد (جواد) علیه‌السلام روشن شد. مادر آن جناب کنیزی با فضیلت به نام خیزران بود و با تولد ایشان، شایعات مربوط به امام رضا علیه‌السلام از ذهن بسیاری از ساده‌انگاران از میان رفت. شاید از این روست که امام رضا علیه‌السلام درباره او فرموده است: “این مولودى است که براى ‏شیعیان ما بابرکت ‏تر از او زاده نشده است.”(۳)

اگر ما در آن زمان بودیم

هر وقت با جریانات زندگی انبیاء و ائمه علیهم السلام آشنا می‌شویم جا دارد از خود بپرسیم که اگر ما در آن زمان بودیم، چه می‌کردیم؟ مثلاً اگر ما در زمان حضرت رضا علیه‌السلام بودیم و می‌دیدیم که در بین شیعیان معروف و محترم امام کاظم علیه‌السلام، افرادی وجود دارند که به امامت حضرت رضا علیه‌السلام ایمان ندارند و برای حرف خود دلایلی هم دارند و امام رضا علیه‌السلام هم با وجود گذشت سالیان دراز، دارای فرزندی نشده‌اند که بتواند امام بعد از ایشان باشد؛ آیا همه این‌ها باعث نمی‌شد که امامت حضرت رضا علیه‌السلام را منکر شویم یا لااقل نسبت به آن تردید کنیم؟

سنتی الهی به نام امداد

تکذیب و افتراء و شک درباره ائمه علیهم السلام، موضوع عجیبی نیست. قرآن کریم نام انبیاء فراوانی را می‌برد که در میان قوم خود بودند، اخلاق زیبایشان را مردم می‌شناختند اما نبوت آن‌ها را انکار می‌کردند و ایشان را دروغ‌گو، ساحر،‌ مجنون و غیره می‌شمردند. از اینجا می‌فهمیم که خداوند صبوتر از آن است که در مجازات کسانی که به اولیائش توهین می‌کنند عجله کند؛ بلکه مهلت می‌دهد و مردم را آزمایش می‌کند.

به عبارت دیگر، خدای متعال هدایت را برای بشر می‌پسندد، اما از هدایت اجباری و جبرگونه بشر دوری می‌کند. شرایط را مهیا می‌کند تا هر کس خواست هدایت را برگزیند و هر کس خواست گمراهی را و در این دنیا، بازار هدایت و گمراهی هرگز خالی نخواهد شد و هر یک مشتریانی خواهد داشت.

متاع کفر و دین بی‌مشتری نیست                           گروهی این، گروهی آن پسندند

خدای متعال خود نیز به مشتاقان گمراهی کمک می‌رساند؛ یعنی اگر کسی با رفتار و نیت‌های خود به خدا اعلام کند که هدایت را نمی‌خواهد،‌ هرچند که در لقلقه زبان دعای هدایت کند؛ خداوند خواست واقعی او را که همانا گمراه شدن است، اجابت می‌کند و او را در راه گمراهی موفق می‌نماید.

در سوره اسراء، خدا درباره دو گروه سخن گفته است: یکی کسانی که فقط دنیای زودگذر را اراده می‌کنند و دیگر کسانی که در راه اراده آخرت، سعی شایسته می‌کنند و در ادامه، قانون کلی “امداد” را بیان فرموده است:

کلاً نُّمِدُّ هَۆُلَاءِ وَ هَۆُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ  وَ مَا كاَنَ عَطَاءُ رَبِّكَ محَظُورًا(۴)

هر یك از دو گروه دنیاطلب و آخرت خواه را [در این دنیا] از عطاى پروردگارت یارى دهیم، و عطاى پروردگارت ممنوع شدنى نیست.

بنابراین خداوند هم به مشتاقان هدایت و هم به مشتاقان گمراهی، کمک‌رسانی می‌کند. جالب آنکه خدا در وصف قرآن نیز هر دو فعل “یهدی” و “یضل” را آورده است.

قانون امداد و تحلیل ولادت دیرمانند امام نهم

کسانی که در آن زمان از خدا، هدایت خواسته بودند، قلبشان به امامت حضرت رضا علیه‌السلام باز شد و نشانه‌های امامت را در وجود ایشان تشخیص دادند؛ در مقابل، کسانی که در دل خود از خدا تقاضای هدایت را نداشتند، در شک خود باقی ماندند و فرزند نداشتن امام رضا علیه‌السلام نیز دلیلی دیگر شد تا در این حالت خود باقی بمانند و در گمراهی خود تثبیت شوند.

جایگاه خود را معین کنیم

ما نیز مانند مردمی که در زمان حضرت رضا علیه‌السلام می‌زیستند، در آزمون الهی قرار داریم. چشمان ما نیز ممکن است مانند بعضی از مردم آن دوران، از دیدن واضح‌ترین حقایق کور گردد و در این راه، نشانه‌ها و کمکهایی هم دریافت کند. مهمتر از آنچه به زبان می‌گوییم، اراده‌های درونی و سعی جدی‌ ما در آن راه است. در اینجاست که اهمیت اراده‌های درونی و پیگیری جدی در راه هدف‌های درست، مشخص می‌شود.

پی نوشت:
۱.       بحارالانوار،ج۵۰، ص۱۶
۲.       کافی، ج۱، ص۳۲۰
۳.       کافی، ج۱، ص۳۲۱
۴.       سوره اسراء، آیه۲۰
روح‌الله رستگار صفت
بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان

دریافت تایپوی نام مبارک “جواد الائمه” در لینک : shia-art.ir/post/337

امام جواد الائمه (علیه السلام) :
سه چیز است که اگر در کسی باشد سبب خشنودی خداست: زیاد استغفار کردن، همنشینی خوب، و زیاد صدقه دادن
و سه چیز است که هرکس دارا باشد پشیمان نمی شود : پرهیز از عجله، مشورت در کارها، و توکل بر خدا وقتی تصمیم به انجام کاری گرفتی.

«الفصول المهمه، صفحه ۲۷۵»

مولودی بسیار زیبای حاج محمود کریمی هم تقدیم به عاشقان این امام عزیز

دانلود 

و اینکه عیدتون مبارک 🙂

 

این نوشته را برای دوستان خود به اشتراک بگذارید
دانلود برنامه اندروید مجله بنیانا

درباره عباس فخر

عباس فخر
پنج دهه از عمر من می‌گذرد و در تمام این سال‌ها دنبال رضای خدا و راه انداختن کار مردم بودم .بیشتر مطالبی که از من توی سایت بنیانا می‌خوانید در حوزه قرآن و سبک زندگی اسلامی هست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *